Underneath the Endless Dome

Funny Anime Pictures and Videos

2011-07-10T11:05:00.001+08:00

Looking for Funny Anime Photos and Videos?

Please like our page Funny Anime Pics and Links on Facebook at http://www.facebook.com/FunnyAnime and share the fun with us.

See u there!

[Admin NightKumih0]

World Class Quality Health and Beauty Products For Sale and For Export!

2011-07-08T20:47:00.011+08:00

All products are BFAD Approved, Certified HALAL, and awarded Superbrands! We are also offering business opportunities both here and abroad.

Please visit our Royale Health and Beauty Online Shop for more information.

http://royalehealthbeauty.multiply.com

Facebook to Facebook

2010-07-31T19:00:00.001+08:00

Noong mga nakaraan hindi na nga ako nakakapagsulat sa blog na ito dahil masyado na akong abala sa facebook. Doon ko na madalas hinahayag ang mga damdamin at kasalukuyang kaganapan sa buhay ko. Masaya din akong nakakakilala at nakikihalubilo sa kapwa ko. Dahil simula nuong di na ako nakakagamit ng mga game apps ay naging aktibo ako sa iba't ibang fanpages kabilang na ang mga Anime at Anti-Noy. Nadagdagan tuloy ang aking friends at accounts. Magkahalong saya at inis ang nararamdaman ko. Saya dahil madami akong nakikilalang tao na kapareho ko ng pananaw at hilig, bago at dating mga kaibigan na maaaring mong ma-share ang simpleng mensahe, kumento at mga larawan. Minsan inis dahil minsan bumabaha ng mga notifications at comments na di naman para sa iyo. Pero naging masaya din naman ako dahil nagkaroon ako ng mga bagong kaibigan sa malungkot kong eksistensya sa maliit na kwarto sa mundong ito. Pero minsan naisip ko, gaano ba kalalim at katibay ang samahan ninyo ng mga Facebook Friends mo? Sana naman sapat ito para maturing ka nilang kaibigan hindi lang sa mundong ng internet kundi pati na rin sa totoong mundo.

Pagsisisi

2010-07-30T21:58:00.000+08:00

Nagsisisi ako kumbaket di ko binigyan yung mga bata ng mga plastik na lalagyan. Yun lang naman hinihingi nila para ibenta sa junkshop para may makain sila o mapantustos man lang sa mga pangangailangan. Mainit kasi ulo ni mama, maxado kasing madaming ginagawa at nagmamadali. Antanga ko naman na panoorin lang ang mga nangyayari sa paligid ko para bang naghihintay pa ako na utusan ako na kumuha ng mga plastik sa tambakan. Naipit na naman ata ako sa takot na lumabas at makihalubilo sa tao eh samantalang iaabot lang naman. Kung ang takot ko ay dahil na naman sa sakit ko, lintek na dahilan yan! Maxado na akong nakukulong sa mga takot na yun. Mukhang wala na ata akong kwentang tao! Sa dami ng mga nagawa kong kasalanan, nabigyan na nga ako ng pagkakataong makatulong tapos pinakawalan ko pa. Napakalaking tanga! Noon nagrereklamo tungkol sa sobra-sobrang NFA rice na nakatambak at nabubulok sa bodega samantalang heto't napakaliit lamang na bagay para makutulong makakain ang gutom ng kapwa ko wala man akong ginawa. Nakakawalang gana. Nawawalan na ako ng gana sa sarili ko. Ampanget na naman ng ugali ko. Hindi ko alam kung paano makakabawi dahil wala naman akong magagawa habang nakakulong sa bahay. Hindi naman makakatulong ang gawaing bahay dahil hindi naman ito mapapakinabangan ng mga bata. Wala rin namang silbi magfasting at abstinence dahil di naman ito mapapakain ang mga mahihirap sa isang araw lang. Sa ginawa kong ito lalo ko lang pinababa ang sarili ko at kinamuhian ang pagkatao ko. T_T

Moral Lesson: Wag mo na hintayin pang may maunang kumilos para sa kapwa mo. Pag alam mo nang may pagkakataon kang gumawa ng mabuti, wag na magdalawang isip dahil hindi mo alam baka ito na ang huling pagkakataong matulungan ang taong iyon.

Good News and Bad News

2010-04-27T13:04:00.005+08:00

Naayos na yung pc namin. Power supply pala yung problema. Bumigay na kasi yung pc, as in hindi na nag-on. Buti nalang hinintay ko pa masira ng tuluyan kasi kung hindi baka sayang lang kung palitan ng memory or motherboard eh mas mahal pa yung mga piyesa na iyon. Nagpakabit na rin ng bagong auxiliary fan, kasi umiinit yung pc. Bago na din yung DVD-writer ko kasi sira na raw ung lens nung luma.

Natapos ko na din yung business blog namin. ^_^ Gusto pa nga dagdagan kaso saka nalang. Eto link.

Nadali nga kami ng isang scam. Sabi kukunin daw kami supplier ng products sa mga hotels at other establishments abroad. Hiningian mama't papa ko ng product samples worth 20,000. Buti nalang di natuloy pirmahan ni mama yung kontrata na nanghihingi ng 250,000 cash. Nalaman namin nang maaga na mga manggagantso sila. Marami ding nakapansin may anomalya sa kontrata. Kakainis nga eh. Sayang talaga yung pera. Ga*** talaga sila. Di rin naman namin akalain na may mga manloloko na palang mga kliyente kaya ngayon mas mag-iingat na kami. Kaya eto ang prayer ko sa aming negosyo "Do not lead us to tempation but deliver us from evil." Kelangan tuloy namin makabawi.

Dapat nga naka-ischedule kami ng mga kaibigan ko mamasyal ng April kaso baka madelay saka papa ko rin pinatawag kahit dapat bakasyon na niya kasi may mga dapat ayusing urgent na trabaho sa opisina.

Good news naman... lumayas na yung isa sa mga demonyo sa buhay ko. Praise God! ^_^ Exorcism successful! hahaha... Pwede na uli maituloy ng kaklase ko ang kanyang unfinished business. hekekekek...

Nung isang araw, nag-overnight si Klang sa bahay. Hehe... Dapat nga isasama ko si Dianne kaso eh dahil biglaan yun kaya di siya nakasama. Nung gabi kinausap ni Klang si Dianne thru phone. Nakakatawa nga kasi parang nag-iilegal transaction ung dalawa. Tpos nanood kami ng Lightning Thief at nakinig ng mp3. Ginagaya nga namin yung sa commercial ng Cornetto na Tugsh! Tugsh! Tugsh! Habang nasayaw si Klang, iniikot ko yung flashlight sa kanya. Hahaha! Aliw! Buti may mga dala rin siyang movies kaya madami uli ako panonoorin. Daya nga nun, daming alam na bagong songs samantalang ako wla na sa uso, hehehe. Kasi naman sa mga klasmeyts ko lang naman ako nahingi ng mp3 lagi kaya ngayong gradweyt na wla na rin akong madukot na bagong files. Kinabukasan dumalaw si Dianne kaya first time nagmeet yung dalawa. Natawa si Klang nung sabi ni Dianne may math daw sa Meteor Rain ng F4 sa dulo ng chorus, Ni hui TANGENT CIRCLE de suo zai... hahaha. Mga 1 oras lang sila nagkwentuhan kasi aalis na si Klang kasi pupuntang MOA at manonood sila ng pamilya niya ng Aliwan.

Hay, sa totoo lang wala talaga ako sa mood magblog. hehehe... kaya summaries lang ang mga nalagay ko. Di na rin naman ako makapag-Pet Society kasi di kaya ng server namin iload yung game. Kaya sa facebook puro messages, wallposts, groups, at comments ang pinagkakaabalahan ko. (Uy, TV5 Animega at Abs-cbn Team Animazing meron na ring fanpage!) Wala na rin maxado masabi kasi parang nbuhos ko na sa fb lahat ng gusto ko sabihin. jejeje... Pero eto nalang siguro masasabi ko... Masama lang loob ko kasi tingin ng doc ko psychological lang yung nararamdaman ko pag nagbababa ng gamot. Di niya ko pinapakinggan. Di naman ako sinungaling at alam ko kung ano yung nararamdaman ng katawan ko. Nawawalan na tuloy ako ng tiwala sa kanila. Sa totoo lang gusto ko rin naman matanggal na ung gamot ko kaso naaaberya dahil di na nagiging normal ung kilos at pakiramdam ko: nasusuka, nahihilo, nanghihina, at minsan may mga kumikirot sa katawan. Naibababa ko naman ung dosage kaso di kaagad-agad. Meron talagang tamang panahon. Kaya ngayong 10 mg everyday ako, gumigising na ako ng maaga before 8am para makainom agad ng gamot para bawas ang side effects nito sa katawan. Sabi ko nga mawalan man ako ng tiwala sa tao, sa Diyos man lang magtiwala nalang ako...

CONGRACHOOLEISHYEONS!!!

2010-03-18T13:00:00.009+08:00

Yey! Alam nyo, nagkaroon uli ako ng isang maganda at di malilimutang karanasan sa pagsali sa contest. Isa kc ako sa mga 2nd week winners ng Team Animazing Promo sa Gintama. Isa lang ang masasabi ko. Napagaling talaga ni Lord. Grabe, kulit ko kasi , sabi ko gusto ko talaga manalo. Pero di naging madali ang pagsali ko. Ayon sa promo, paunahan nang sagot sa email. Noong mga panahon pa naman na yun eh malala na PC ko dahil restart ng restart. Nag-alala ako na baka habang nag-eemail ako eh biglang magshutdown. Naalala ko na ung Smart Buddy ay may text service na tinatawag na textmail kung saan pwede ka magsend ng email thru text. Hinagilap ko sa bag lahat ng Nokia Smart flyers at booklets, at sa awa ng Diyos nakita ko yung nag-iisang listahan ng mga keywords. Ito ngayon ang ginamit ko. Di ba astig? Narealize ko kasi na kung umasa lang ako sa dial up internet connection at sira kong pc ay siguradong hindi ko maipapanalo yung promo. Di rin naman ako binigo ng Smart network dahil siguro wala na ngang mxadong nagamit ng server nila. Tapos di lang yun, talagang siniguro ko na may nakahanda akong mga taktika sa pagpapadala ng entry (haha! kinareer ba! ang adik noh?) Feeling ko nga nag-ala-Shikamaru ako dahil pinag-aralan ko ang mga posibleng pattern ng character appearance every week. Malaki talaga pasasalamat ko, dahil kundi sa nagtotopak kong pc ay siguro hindi ako isa sa makakauna. Ironic noh? Kakaiba talaga. God moves in mysterious ways! ^_^ Nakuha ko na ang price: Gintama t-shirt, team animazing poster, Soul Eater paperbag. (Sana nga may plushie, laki naman ng bag e, saka sana bagpack nalang hehe - demanding?! X_x) Actually ang papa ko ang nagclaim. Pumayag naman ang pamunuan basta magpadala lang daw ako ng valid ID. ^__^ Sakto nga lang kasi may isang araw na leave si papa nung week na iyon at may dinaanan din siya sa QC. Nung una di ko nga alam na Mon-Fri lang ang opisina ng ABSCBN. Buti nalang nagtanong ako sa text. Magaling talagang mag-timing si Lord. Di naman kasi ako pwede makapunta at di rin si papa basta-basta pwede umabsent sa office niya para lang dito. Si papa tuloy yung kinuhanan ng picture duon,hehe... ngek!

Nung mga panahon din na un, nanalo naman si Klang sa isang contest sa Hero TV. Nakakuha siya ng 3 tickets para sa premier ng The 4th Kind. Galing! Ininterview pa nga daw sila magkakapatid sa harap ng camera kaso ewan ko ba kung pinalabas na,ipapalabas pa lang o ayaw na nila ilabas (dahil disturbing daw yung video). Hahaha! Gusto ko nga makita eh kaso wala kami cable. Sana may youtube man lang.

Gusto ko rin pala icongratulate si Yoyo Tricker aka Joshua Davis sa pagkapanalo niya sa Talentadong Pinoy Battle of the Champions. Iba na image, sabi nga ni Joey de Leon "may angas na"! haha! (sana sa stage lang ung angas na yun) Sana kahit sikat ka na at milyonaryo pa, di mo malilimutan magpasalamat at tumanaw ng utang na loob sa Kanya. Grabe, pinagdasal ko pa sana wag lumaki ang ulo mo pagkatapos ng gabing iyon. Dami-dami pa naman fans mo at joke pa nila pagkakaguluhan ka raw ng maraming girls. Waaahhhh! Mag-ingat ka dahil maraming kakapit na demonyo sa iyo! Gabayan nawa ka ng kapatid mo... [Ehem, patay tayo, pag nabasa niya post ko. Pero tingin ko malabo yun kaya okei lang.] Hinahanap ko nga ung isang video eh, yung pinerform niya nung naguest siya sa Wildcard Night tapos Down pa yung tugtog. Mas gusto ko yun. Kainis! di ko makita eh. (Wala man lang ba nakapagrecord nun? Asarrr... wala akong gustong ipost dito na video kundi yun! >_< )

Anu pa bang mga nangyari... hmmm... eto nag-aadik uli ako sa panonood ng mga anime sa tv. Paborito ko ngayon ang Princess Resurrection at Soul Eater sa chan2, at D. Gray-man sa TV5. Coming soon na din yung Hitman Reborn Season 3. Mukhang maganda kaso di ko pa napapanood yung mga previous seasons, tsk sayang! About sa mafia wars pala yun, lalo tuloy akong nacurious lalo nang sikat sa facebook yung ganung laro at di naman ako nagjoin sa apps na yun.

Pagdating sa anime shows, TV5 pa rin talaga ang pinakamaganda magpalabas. Maayos kasi yung dubbing, di sila nagccut ng mga eksena, at kumpleto lagi ang opening at ending songs. Sa iba kasi minsan nag-iimbento nalang ng dialogue, may time na paiba-iba yung dubber, tapos halatang andaming tinanggal na scenes kaya minsan di maintindihan yung kwento at parang minadali. Para sa isang anime otaku, insulto yun. Pero siyempre ako wala naman akong magagawa kundi magtiyaga, since wala kaming cable eh.

Si Miranda Lotto, fave ko sa D.Gray-man. Actually sa una, mukha siyang clumsy 40-yr old woman - stressed, depressed at laging in panic mode. Kakatawa nga siya. Naalala ko tuloy yung ibang favorite kong characters na may mukhang panghorror din - sina Okami ng FruitsBasket (yung nanay ni Ritsu na may monkey zodiac) at si Sarah ng Prince Mackaroo - naalala ko kasi si Kayako sa kanila, haha! Pero pag nakalugay buhok ni Miranda, I find her really pretty. Naging favorite ko din si Allen Walker dahil sa kanyang cute, maamo at inosenteng hitsura, at mabait na ugali. (Oo na sige na, dahil sa niligtas niya ang mahal kong si Miranda... huhuhu... touch ako. T_T)

Old Miranda vs New Miranda (anlayo ng mga hitsura noh? Stresstabs lang yan)

Si Okami ng Fruits Basket (left) at Sarah ng Prince Mackaroo (right)

Kala ko girl si Yu Kanda (D. Gray-man) kasi hawig niya si Motoko (Love Hina).

Marami din akong mga katatapos na panoorin na dvd, as in matagal na matagal na pinahiram at nakatambak lang sa akin. Barbie as Island Princess, Full House, at saka Beavis and Butthead the Movie. Kelangan ko na nga din tapusin yung To Heart Season 1, nakakahiya na kasi sa may-ari, parang ilang years na ata nakatambay sa kin to eh. Tingin ko namimiss na nya ung vcd niya. Sori moja. X_x Btw, parang lang taeng naging tao nga yung sina Beavis and Butthead, ampapanget talaga ng hitsura (hehe ambababoy pa). Ani Beavis, "Im the Great Cornholio, I need TP for my bunghole..." Anong TP? Baboy, di ako yun! Sinearch ko, Toilet Paper ang ibig sabihin nun.

Happy ako kasi nag-uusap-usap na rin ang mga friends ko sina Klang, Joan, at Dianne sa forum. Then lately, may nagpakilala sa amin na mom ng isang lupus patient. Nakita niya kc ung article ko sa Soaring Butterfly. Hiningi pa nga nila ang number ko kay Robelle sa UST. I'm really happy God is able to use my articles to be able to reach out to my fellow collegues. Btw, nung isang araw pala dumalaw yung mga lolo ko, at natulog dito. Sabi nga ni Lolo Emer, nung bata ka "You squander your health in search for wealth", pero pag tumanda na "You squander your wealth in search for health." How true... Pero tingin ko sa maraming kabataan ngayon they squander their health and wealth at the same time. @_@

The MOA Experience!

2010-03-09T22:29:00.014+08:00

Meow... first time namin magpunta sa MOA nung Feb8. Dahil lunes yun at walang pasok si papa sa office kaya wala rin maxadong tao. Habang nasa Department store pa nga ako nagtext si Sir John sa celp0n kong luma. Nagpapagawa ng research about kay Rizal for 500php. Nalaman ko din na wala na siya sa Informatics.

Yung 2nd floor lang ung mas naikot namin. Wala naman akong maxadong binili. Yung pearl keychain lang sa Filipino store. Bumili ako kasi gusto ko malaman kung anu ang genuine pearl. Tagal ko pa nga pumili, kasi nagtataka ako ba't iba iba ung kulay. Pero sa huli pinili ko ung original na kulay, cream. Huli na nung narealize ko kawawa pala ung mga clams na ginagamit nila pangculture ng pearls. Kasi diba, nabubuo ang pearls pag naiirritate sila? Isang kumpol pa naman ng pearls ung nabili ko. Ngek. Malas pa naman daw un kasi luha daw un ng sirena? Naalala ko tuloy si Mikaela sa Ghost Fighter. Gusto ko rin nga sana bumili nung shell dun na nakakatusok talaga as in napapalibutan ng spikes. Kaso 3 shells for 100. Eh isa lang or dalawang klase lang ng shell ung gusto ko. Ung isa pahaba naman, parang pwedeng ung pang-ipit sa hair.hehehe... Gusto ko rin sana bumili ng Crispy Squid eh kaso si mama ayaw. Nge! Ung binili pa naman niya yema at pastillas, eh sus ang liit ng laman tapos mas masarap pa ung nabibili malapit dito sa amin.

Dumaan din kami sa store na Heavenly Stitchin Moment. Bumili mama ko nang bagong project para sa kin na NeedlePunch. Mas madali kesa crosstitch. Itatastas lang ung thread tapos ipapasok sa needle then tusok tusok lang sa pattern ng tela. Natagalan nga kami dun kasi nagpaturo pa ako, eh nahirapan pa ako nung una kasi di ako sanay, puro mali-mali gawa ko. Tingin ko naasar na ung tindera sa kin.

Gigantic Calculator, mas malapad at mas malaki pa sa encyclopedia

Eto mga display na kuha ko sa Cotton Depot. Magaganda ang mga tela nila duon.
Hippo

Cat

Duckie

Scenic View of Manila Bay

Kumain kami ng lunch sa Hai resto. Lotus fried rice. Lapulapu sisig. Fish steak. Vegetable dumpling. Tapos ung drink ko Passion calmansi with mint.

Bumili din kami ng chocolate cake sa Bread Talk. Hazelnut story at Chocolate Mousse. Di xa kasintamis ng Red Ribbon. Sa lasa mas gusto ko pa rin Red Ribbon pero sa design cute ang sa Bread Talk. Di ako pinabili ni mama ng tinapay dun, maxado kasi naka-expose sa public saka pwedeng mahawakan ng mga tao ng di naghuhugas ng kamay.

Hazelnut Story

Chocolate Mousse

Mango Furumaji

SM Mall of Asia: Kung Hei Fat Choi!

Cherry Blossoms

Cute Stress Reliever!

After ilang days, sumama pakiramdam ko. Nagbaba na kasi ako ng prednisone. 2.5 every other day. Parang nasusuka ako, nahihilo at nanghihina. Di ata kaya ng katawan ko yung stress. Sabay-sabay ung mga pangyayari nung nakaraan. Ung research kay Rizal. Sa Robinsons. Tapos nagtotopak PC ko, bigla nalang siyang nagrerestart. Tapos dahil dun nag-alala tuloy ako kung panu makakasali sa Gintama contest ng ABSCBN.

Eto ung details sa Robinson. Tinuloy ko ung research ko about kay Rizal. Sabi ni Sir gagawin daw niyang 600php w/ treat sa Jollibee. Unang plano namin magkita sa Sunday sa Robinsons. Actually buti inagahan ko pagsubmit, kasi nung sunday ay araw ni Vendetta (Valentines). Ngek! Pagnagkataon parang iba na un noh! So Saturday kami nagmeet, sarado pa ang robinsons. Kaso ang malas kasi meron palang film showing ung mga bata sa sinehan ang title "Kamoteng Kahoy" kaya andami na ring tao. Wala pa namang bukas na CR eh gusto ko na magCR. Inakyat baba ko lahat hanggang 4th floor. Wala pang escalator nun. Ung CR lang sa sinehan ung bukas eh leche siksikan lahat ng tao dun. Uminit ulo ng mama ko. Pinauwi nalang ako matapos ku makuha ung bayad ni sir. Di na rin natuloy ung treat kahit sabi ko libreng mainom nalang sa grocery. Sayang. Pagkain din un. Natuwa lang ako nung may batang nagtanong sa akin kung saan ung CR, hehe. Angkyut nga, di siya natakot sa kin, eh mejo pagod pa naman ako nun at naiistress na.

Magaling! Magaling! Magaling!

2010-01-22T13:58:00.005+08:00

Grabe, naasar talaga ako minsan isang Biyernes sa GMA7. Ipinangalandakan kasi nila sa commercial na nakaschedule nung araw na iyon yung Urduja. Tae, pag-on ko ng tv eh mukha ni Richard Gutierrez ang tumambad sa aking harapan. Nakakapang-init tuloy ng ulo.

Congrats pala sa ABSCBN sa mga bago nilang mga orig na teleserye. Honestly di ako nanonood pero appreciate ko ang effort nila sa paggawa ng mga modern at original stories. Di ako kasi maxado naaaliw sa mga remake ng mga foreign telenovelas. Syempre ginaya lang tpos syempre di mo maiiwasan ikumpara ung mga artista. Siguro mas ok pa kung ispoof nalang nila, hehe...

Buti nalang pala pinalabas na ng ABS ung Gintama. Meron uli akong aabangan sa tv at mababawasan naman kahit konti ung wishlist ko.

Nagpunta pala kami sa SM MOlino, Asian Hospital (para sa eye check up ko) at Festival Mall. Maliit lang pala ang SM Molino, 2 floors lang. Mas malaki pa ang Robinson Imus. Kumain kami dun sa Jollibee ng chicken joy, hehe. Long time no eat na eh. Meron nga din sana dung shabu-shabu kaso busog na. Gusto ko rin minsan matry un kasi ang cute ng mga pika-pika nila lalo na ung hugis lobster. hehehe

Doraemon Theme at Festival Mall Alabang

Met a new friend at Healthy Options

Sa Festi bumili ako ng anime DVD. Feeling ko nga nalugi ako kasi 80 bili ko sa Comic Alley, samantala nung umakyat ako sa 2-Rats 70 lang, huli na ang lahat. Tae. Pero di bale, nabili ko naman lahat ng matagal ko na gustong panoorin:
Jigoku Shoujo aka. Hell Girl (Season 2)
Vampire Knight Guilty
Earl and Fairy
Princess MOnonoke
Nausicaa Valley of the Wind

Dun na rin ako bumili sa Comic Alley kasi andun ung tindera ng 2-Rats. Naassign daw siya temporarily dun sa store. Siya ung una kong nakwento na napanood na rin lahat ng Hayao Miyazaki films. Gusto ko siya ung mapagtanungan ko kasi maasikaso at friendly sa customer, hehe. Kaso nagtataka nga ako kasi walang tinitindang soundtrack at manga sa Comic Alley. Sa 2-rats merong mga OST pero wala ding manga. Maraming manga naman na binebenta sa Comic Quest kaso wala naman sila nung hinahanap kong Apocripha/0. Meron din sila mga original DVDs kaso sobrang mahal, mga umaabot ng 1000 mahigit ang presyo. Nagtatanong kasi ako ng SouthPark movie eh meron sila kaso di ata un ung 1st movie eh.

Masaya naman sa Clipper Store. Lumipat sila malapit sa may foodcourt at lumaki na space nila! Astig! As usual anime music pa rin pinapatugtog nila. Haruka Kanata nga ung tugtog pagpasok ko eh. Tapos dumami pa ang cute items nila. Meron sila sushi at cakes na gawa sa towel cloths. Meron din silang mga laruang tinapay na pag inamoy mo amoy tinapay din. Yung chocolate donut nga amoy chocolate din! Sabi ko nga sa sarili ko, kung isasama ko si Klang dito matutuwa un, paborito niya kasing store ung Japan Home Centre eh,hehehe, e dito puro Japanese items din! Meron na din nga silang multiply at facebook.

Sushi Made of Towel Cloths, courtesy of Clipper site

Towel Cakes, courtesy of Clipper site

Nung uwian, dumaan kami sa bahay ni lolo. As usual takot pa rin si Teptep sa kin. Baket kaya? Baka di pa rin natatanggal ung curse ng Ju-on sa kin? Syempre nagkwento na naman sina mama't papa about sa business nila hanggang sa inantok na nga ako. Halatang di ako mahilig sa mga direct selling. Wala ka na bukambibig kundi mga produktong binebenta mo. Tingin ko pa naman higit pa sa pagtitinda ang purpose ko sa buhay. Pero anyways, nasimulan ko na ung multiply blog namin. Ipopost ko nalang pagtapos na. Syempre buong puso kong pinagmamalaki na ako ung may gawa ng image ads dun, ha! Yeah, photoshop yan pare! Whehehehe... Buti nga habang ginagawa ko un, nakisama monitor namin. Nag-iiba kasi kulay paminsan-minsan. Di ko naman pwede sapakin uli kasi minsan nung ginawa ko un bigla nalang nawala ung screen.

Speaking of hardwares, nabilihan narin ako ng external hard disk. FreeCom ToughDrive 250GB. Gift nga nila mama't papa dapat nung bday ko kaso after new year na nabili. Dapat kasi ung Mobile drive ung bibilhin ko kasi un ang pinakamura kaso wala silang stock. Eh di ko na natiis maghintay kasi meron akong mga DVD na bigla nalang di gumagana, tingin ko tinopak ung DVD ROM namin. Ayoko pa naman nalalagay sa alanganin mga files ko.

After pa nung pagbisita namin kina lolo ay dumaan pa kami PureGold. Nagbibili na naman ako ng mga abubot dun. Ang sarap nga ng binili kong ulam, Chicken Fillet Barbecue sa Crescendo. Nakausap pa nila mama't papa ung may-ari ng store kaya natagalan pa kami dun.

Sa dami nga nung pinuntahan namin nung sabadong un, nagkasipon ako kinabukasan. Nag-iiyak pa ako nung hapon kasi nagalit pa si mama. Parang naghahanap pa ng pwedeng sisihin. Tama ba un? Sama na nga pakiramdam ko, dadagdagan pa niya. Anlaki ng problema niya samantala ilang beses na naman ako sinipon noon. Pero ayun nga lang first time ko na lagnatin dahil lang sa sipon. Mejo dinugo pa nga ilong ko kakasinga at kakabahing. Buti nalang at saktong 1 wk nawala na sipon ko. Araw-araw kasi akong uminom ng carrot juice. Napapansin ko kasi na mas mabilis ako gumaling sa sipon pag umiinom or kumakain ako ng pagkain na puno ng Vit A. Nagtampo kasi ako sa calamansi nuon. Masuka-suka na kasi ako sa kakainom ng calamansi/dalanghita at kakakain ng orange pero mahigit 1 linggo na lumipas malala pa rin sipon ko. Kaya nga mejo duda tuloy ako sa claims kung umuubra nga ba ung pagmegadose ng Vit C. Pero syempre pag me sipon ako mas sandamakmak na Ascorbic Acid ang tinetake ko, nakagawiang pandagdag resistensya na din. Pero carrot at squash juice pa rin ung effective para sa kin hehe...

2010 Presidential Candidate Festival

2010-01-08T20:08:00.010+08:00

Manny Villar Campaign Jingle 1
Akala mo petiks yun pala mali
Akala mo conyo yun pala laking Tondo
Akala mo trapo yun pala katropa mo
Akala mo walang matatakbuhan
pag ikaw ay nahirapan ngunit mali na naman kasi marami nang natulungan
kailangan lang subukan
Sa sipag at tiyaga lahat ay madali
Magtitiwala pag nakilala siya

Manny Villar Campaign Jingle 2
Nakaligo ka na ba sa dagat ng basura?
NagPasko ka na ba sa gitna ng kalsada?
Yan ang tanong namin tunay ka bang isa sa 'min?
Nalaman mo na bang mapapag-aral ka niya?
Tutulungan tayo para magkatrabaho
At ang kanyang plano'y magkabahay tayo.

Si Villar ang tunay na mahirap
Si Villar ang tunay na may malasakit
Si Villar ang may kakayahan at gumawa ng sariling pangalan
Si Manny Villar ang magtatapos ng ating kahirapan.

Manny Villar Campaign Jingle 3
Pinanganak kang mahirap
Patuloy na nangangarap
Magsipag at magtiyaga
Balang araw aahon ka
Hindi bawal mangarap ang mahirap
Basta't maaabot ito sa malinis na paraan
Si Villar ay nangarap kahit mahirap
At nagtiwala sa Maykapal
At may paninindigan.

Short Campaign Jingle of Noynoy Aquino
Pinoy... Noynoy!
Pag-asa at ginhawa... NoyNoy!
Para sa atin kanyang dala-dala... Noynoy!
Mahal ang kapwa di puro salita. Noynoy!
Di magnanakaw kay Noy magtiwala.
Hey kabataan may liwanag ang daan
Edukasyon sa bagong henerasyon
Gabay ni President Cory at ni Ninoy na bayani
Katiwalian ay hindi na mangyayari.

(NOYNOY rap)
Baguhin ang buhay
Maglilingkod sa inyo
Buong mundo ipagmalaki mo
Tayo'y Pilipino!

Noynoy... Sa paglaban di ka nag-iisa
Noynoy...Siguradong lahat ay sama-sama!
Noynoy... Sa paglaban di ka nag-iisa
Noynoy...Siguradong lahat ay sama-sama!

(NOYNOY)
Mga Pinoy, laban na 'to!
(BABY JAMES)
Noynoy!

Eddie Ako sung by Gloc 9 [Campaign Jingle of Bro. Eddie Villanueva]
Umasa kang pagbangon ay posible pa
Pangarap nating araw ay sisiskat na
Pag-asa'y magniningas sa bagong Pilipinas

Buong sambayanan magkapit bisig na
(Magkapit bisig na! Magkapit bisig na!)
Upang tunay na pagbabagoy magsimula
Sa pag sulong ng bayan, makiisa!

Chorus:
Sino pang may malasakit at pag-ibig sa bansa
Sino pa? Eddie ako!
Kailan mag uumpisa? Magkaisa, kumilos na!
Kailan pa? Eddie ngayon!
Sino pa nga bang gagawa?
Sinong pagsisimulan
Sinong magtataguyod ng bayan ni Juan?
Eddie ako!
(2x)

(GLOC 9 rap)
Panahon na para sa pag bangon
Sa kahirapan lahat ay umahon
Ngayon ang oras ng pagbabago
Isang bayan para sa tao
Kanino ba dapat ang simula
Ang pag asa ng bayan ay magmula
Tungo sa pag sulong ang sagot ko
Kung walang aako
Eddie ako!

(BRO EDDIE)
Sino pa? Eddie ako!

WINNERS OF 2010 PRESIDENCIAL CANDIDACY FESTIVAL ENTRY ARE:
-------------------------------------
Best in Advertising - Manny Villar
Most Catchy Short Campaign Jingles - Manny Villar
Most Dramatic Entry for Presidency - Noynoy Aquino
Longest Campaign Theme song - Noynoy Aquino [for Di Ka Nag-iisa by Regine Velasquez]
Longest Campaign Music Video - Noynoy Aquino [for Di Ka Nag-iisa by Regine Velasquez]
Most Intelligent Brave Outstanding Pinuno - Gilbert Teodoro [ehehe, kinopya lang sa poster eh]
Most religious award - Eddie Villanueva
Mapilit Award - ExPres Joseph Estrada
Most Catchy Modern Title - Dick Gordon [for the Transformers]

Last memoirs of 2009

2010-01-06T19:43:00.012+08:00

Welcome 2010! Nuong mga huling buwan ng taong 2009 marami din akong pinuntahan. Nadagdagan din ako ng mga bagong kaibigan na nameet sa internet. Lahat sila ay tulad ko na maysakit ding lupus. Sina Ria, Dayan, at Ate Jean. Si Ria ay may Class 4 Nephritis at 2x a week ang dialysis. Si Dayan naman ay Class 4 Nephritis at nagkaroon din ng psychosis tulad namin ni Joan. Si Ate Jean ay may discoid lupus.

Minsan din sumama kami nina Klang at Mel sa business opportunity meeting ng Royale Business Club. Yun ang pinagkakaabalahang negosyo ng parents ko ngayon. Ako ang yung gumawa lahat ng computer-related work, mula sa paggawa ng ads at gayundin sa paggawa ng website na hanggang ngayon ay di ko parin nasisimulan dahil sa [hehe...] katamaran.

Nung Nov. naman pumunta kami sa Lupus Workshop. Wala naman maxado ginawa kundi mga interview at surveys. First time ko nameet in person si Ate Lenina, president ng Lupus Foundation. Manghang-mangha pa nga ako dahil ang ganda niya at anime ang hairstyle niya tulad kay Hinata ng Naruto. Nameet ko rin si Ate Pia na hindi ko talaga kilala sa hitsura [hehe...] Napansin lang niya ako sa pangalan ko dahil ka-facebook ko pala siya. Nakita ko muli si Ate Ivy at Ate Daryl. Nanghinayang lang ako dahil hindi ko sila masolo dahil [ehem...] may mga special silang kasama. Si Ate Ivy ay magpapakasal na next yr. Si Ate Daryl naman ay kasama ang kanyang manliligaw [di pa nya kasi sinasagot,hehe...] Kaya ayun, kausap ko ang sarili ko buong session.

Nuong December, dumalo ako sa Christmas Party ng Lupus Foundation of the Phils. sa UST. Nagkita muli kami ni Ate Daryl. Duon ko rin first time nameet in person si Ria. Kakagaling pa niyang dialysis nun. Sayang nga lang dahil si Joan di nakasama. Naging masaya naman dahil andaming pinamigay na gardenia goodies, calendar, pillow [na pinapalitan ko ng Pikachu dahil ayaw ko kay Winnie Da Pooh], containers, ballpen, stationery, etc. Nanalo pa nga kami ng electric fan ni Ate Daryl s raffle. [Di pa nga ako makapaniwala dahil gusto ko nga makuha ung grand prize na un] Napublish na rin sa Soaring Butterfly ang 3rd article ko. Kaya syempre may pamasko uli hehe...

Nung birthday ni mama, sa Kenny Rogers kami kumain. Nagpunta din kami sa National Bookstore at bumili ako ng A Purpose-Driven Life. Bibili sana ako ng Bible guide kaso Php557 kaya next time nalang. Nakita ko na rin ung tinutukoy ni Dianne na Kikomachine Komix na 500. Kawindang ang presyo...@_@ Antagal ko pa nga dahil di ko malaman kung anu bibilhin ko. Kung anu-anu na ung binuksan kong libro. Tuwing nakikita ko ung Purpose-Driven Life, naisip ko si Efren Peñaflorida. Hanga talaga ako sa humility at dedication niya. Minsan naisip ko na rin na gusto ko rin mahanap yung calling ko at passion sa buhay, yung tipong wala ka na ibang hihilingin pa maliban kay Angel Locsin. Joke! [Crush kasi ni Kuya Efren si Angel. haha! Ngek...] Basta masaya ako na may mga tao pa ring tulad niya na nag-eexist sa earth. As long as may mga taong mabuti, madasalin, at simple, hindi pa mag-eEnd ang Earth. (So anu mga masasamang damo? Happy na ba kayo? Extended ang life span niyo!)

Bago ang birthday ko, dinalaw ako ni Ria at Joan sa bahay ko. Excited kami lahat dahil first time kami nagbonding tatlo. Sabi ko nga maagang pa-bday yun sa kin. Biruin mo, sa internet at text ku lang sila nakakausap nuon. Nagpapasalamat nga ako kay Lord at ngayon masasabi ko na talaga na meron na nga akong mga close friends na may lupus din. Nanood kami ng vcd ng The Craft at saka kumain kami ng Paotsin dumplings habang nagkkwentuhan. Bitin nga lang ang oras. Di tuloy namin npanood ung Little Nicky.

Nung bday ko naman, kumain kami ng buong family kasama ni Dianne sa Dencio's. Malapit sa Robinsons Dasma. Nagulat pa nga ako dahil on the way nameet ko si Ma'am Mich at iba pang staff ng Informatics Imus. Syempre, ang favorite part ko ang wacky photos namin ni Dianne. Bumili din kami ng cake sa Red Ribbon sa Rob Imus. Sayang nga dahil di nakasama si Klang dahil may sipon siya. Excited pa naman si Dianne mameet siya. Di rin nakasama si Mel dahil nasa probinsya siya. Bad news nga lang ay na-comatose ang mom niya nuon dahil sa stroke.

After Christmas naman, dumalaw si Ms Alfonso sa house. Inintroduce ng parents ko ung mga health and beauty products namin. Natuwa naman si Ms. Alfie at marami rin siyang binili.

Marami rin akong in-add sa facebuk na relatives at dati kong classmates. Ang iba nag-asawa ng kabigla-bigla. May married kunwari, iba jowa palang at syempre ung mga natitirang dakilang single or single-singelan [dahil siguro kakabreak lang o heartbroken]. Meron ding di ko mawari kung saang lupalop ng mundo na napadpad at yung iba nga sa ibang lupalop na nga ng daigdig nakalapag. May asenso na, may official tambay, at yung iba still searching sa kung anumang pwede nilang mahanap.

Speaking of fb, dapat ang new year's resolution ko ay bawasan ang facebuk apps. Minsan kasi nasasayang ang oras ko sa kakalaro. Di na tuloy makapagbasa ng manga at makapag-aral ng Adobe PHotoshop. Tatlo na nga yung pets ko sa Pet Society, dahil pati account ni mama ginamit ko na. Tapos meron pa ako PetVille na maganda sana animation, kaso super bagal nga lang magload. Pinabayaan ko na rin ung Happy Aquarium ko. Maganda sana Fish World kaso ayoko ng stealing feature nila. Ayoko na rin ng Planet With Many Creatures. Bumagal na din ung Zoo World. Di ko na rin tinuloy ang Farmville. Ngayon naman gusto ko yung BuddyPoke kung saan gumawa ako avatar ni Pikori. Out of those apps, siguro Pet Society, BuddyPoke, at Weather Mood ang gusto ko. Saka nalang uli ako maglalaro pag maluwag ang time, hehe...

BuddyPoke Pikori - Mala-darling kong aswang!

Pet no.2 Pachelbell Before and After - Sa fb account ni mama to

Pet no.3 Prince [Alien]

My entry to the My Playfish Halloween Contest na syempre... natalo, hehe...
Ambilis ng panahon at oras. Andaming nagbabago. Hanggang ngayon kukupad-kupad pa rin ako. Kelangan ko talaga ng matinding motivation para makapag-move on. Ang problema lang talaga sa kin eh kung hindi idle, di ako makausad dahil andami ko pang nakatambak na plano na di ko rin alam kung kelan ko maisasakatuparan. Kaya ayun kaliwa't kanan na di ko malaman ang uunahin. Sana naman ngayong 2010 may improvement na ako sa sarili ko, di lang physical kundi pati sa personality at emotional aspect. Para naman pagdating ng 2012 eh kung magunaw man ang mundo, reading-ready na noh? Hehe...

Nagbabagsakan Dito... in 5, 4, 3, 2, 1!

2009-10-15T13:26:00.004+08:00

Sept 15-16. Nagtake kami and at the same time bumagsak sa assessment exam ng TESDA. Bale wala lang ang flowchart at interview dahil nangamote naman kami sa programming. Sa 1st day, nagawa namin ni Mel ang C pero 1 function lang nagawa namin at di pa nakakaretrieve ng data. The next day, sinuko nalang namin agad ang VB. Kahit interface lang sana gagawin namin kaso wala raw points yun. Ang masama pa dun ay di gumagana yung MS SQL sa skul kaya nakakawalang gana talaga. Talo pa nga kami nina Abbie at Ate Toni dahil wala talaga silang sinubmit ni isang program sa 2-day exam na un kaya buong batch namin Not Yet competent. @_@ Si Kuya Julius kasi di nagtake. Merong isang student na nakapasa kaso matagal na kasi siyang nagtatrabaho bilang programmer kaya natural lang na bihasa na siya sa codes. Nagreklamo pa nga siya dahil maingay daw kami. Tapos ayun dahil wala nga kaming ibang magawa, nagfacebook nalang kami. Di talaga ako mahilig mag-fb kaso dun ku sa skul unang nagawa yung pet ko sa Pet Society. Nabagalan kasi ako sa net sa bahay. Halos isang oras ko din kinarir yun. Sept 14 pa nga yun, araw ng dry run. Mas naappreciate ko nga siya kesa sa Super Pets. Sobrang bagal kasi ng SP. Bawat pindot ng buttons antagal magload ng page, samantalang ung PetSoc kahit mejo matagal maghintay sa umpisa isang loadan lang eh makakapaglaro ka na ng tuloy-tuloy.

Andami ngang naging topak ng pc ko recently. Una, yung monitor. Biglang walang lumalabas sa screen. Akala ko talga di na gagana kaya ilang araw akong di nakapag-pc. Eh yun pala naghihintay lang na pupukin ko sa likod! Tpos bigla naman nagloko yung mouse pointer. Kusa nalang gumagalaw at nagpipindot ng mga icons at programs. Nagscan ako kaso ala naman nadetect. Kaya ayun pinareformat ko. Tinuruan ako nina Klang at Mel. Kaso gnun pa rin ang problema kaya pinalitan ko na ng mouse. Nanood pa nga kami ng The Grudge habang si Klang natulog naman.

Nakakatakot at nakakalungkot nga ang nangyaring pagbaha nung bagyong Ondoy at Pepeng. Parang sinasabi na rin na di ka rin safe sa loob ng bahay nyo kahit ilang taon na kayo nakatira dito. Sa isang iglap lang posibleng matangay bahay at ari-arian niyo at worse buhay ninyo. Ayoko na nga maulit yun sa subdivision namin. 2000 yun, grade 7 ako,sembreak namin. Patapos na ata ang bagyo pero biglang bumigay yung pader sa amin, ginising kami ni papa kasi napasok na yung tubig sa bahay. Lumikas kami kaso nadala ni mama puro plastic bag lang. Hanggang beywang ang tubig nuon at parang rumaragasang ilog. Nakituloy kami sa kapitbahay. Nung humupa na yung baha, di mo na makita ang design ng vinyl dahil natatakpan na ng putik ang buong sahig . Di pa mabuksan agad ang kuryente kasi baka maground. Siksikan kami sa isang kama. Buti nga isang araw lang ako nag-absent. Nakakapanghinayang lang din kasi madami kaming pictures at libro na nasira ng baha. Yung ibang laruan ko di ko na makita, alam ko ninakaw yun ng mga bata. Nagpapasalamat lang talaga ako at di ako nagkasakit kasi nasugatan ako sa baha mismo nung nasabit ako at muntik na matangay ng sanga ng puno.

A1 ko...

2009-09-03T11:42:00.004+08:00

Simula nuong nagka-AH1N1, lalo akong di mkalabas-labas ng bahay. Di ko pa nga tapos ung OJT ko. Di rin ako nakasama sa libreng PC troubleshooting. Sayang kasama ko sana uli yung tropang Sofer Fets. Di rin ako nakaenroll sa mga TESDA-accredited computer courses. Sabi ko nga di ko na alam kung ano mangyayari sa kin.

Recently nakatanggap nga kami ng scholarship mula sa CocoPlans para sa mga selected 2-yr computer courses sa Datamex. Nainis nga ako nung nagcompare ako ng schools. Kasi sa course nila meron daw subjects na Adobe Photoshop, Visual Basic at AutoCAD. Andaya! Kasi sa amin dangmahal ng tuition pero wala lahat iyon sa curriculum samantalang programming din naman kami. Feeling ko tuloy lugi kami,kakabopols.

"I have a lot of ideas, unfortunately I lack the ability and resources to carry them out." Kahit anong gawin ko, di rin masaya kasi wala akong motivation at inspiration. Tingin ko wala rin naman ako mapapala at wala rin namang patutunguhan. Madalas ko lang gawing seryoso ang maghugas ng pinggan at magjuice. Di ako marunong magluto dahil malas ako sa pagtantiya at wala akong tiyaga sa paghihintay. Ok lang sana tumulong kaso lalo lang ata tumatagal maluto ang pagkain dahil sa akin. Marami akong gustong gawin kaso kulang ang aking kakayanan. Gusto ko gumawa ng nobela, manga, art... pero basics palang sablay na. Yung mga recycled items imbes na pagandahin ko eh lalo lang nagmumukhang basura pagkatapos. Yung mga kwento ko, laging nabibitin dahil di ko na alam kung ano susunod na mangyayari at mga susunod na salitang gagamitin ko. Isang character pa nga lang, mahigit isang oras ko na dinodrowing, hirap pa ako sa ibang mga parte ng katawan at anggulo, paano pa kaya kung maramihan na? Di ko alam kung anong kulang sa akin... imagination? experience? skill? guidance? knowledge? creativity? Lahat ata iyon wala ako. Wala atang naitulong yung kasipagan ko sa pag-aaral ko. Ramdam ko naman dati pa na magiging bobo ako sa application. Minsan kahit anong dami ng gawa ko, parang feeling ko wala pa rin akong naaccomplish na kahit ano. Di ko na tuloy alam kung ano na silbi ko sa buhay. Baka nga lang spectator lang ako talaga, walang ibang gagawin kundi humanga sa gawa ng iba. O baka kelangan bayaran muna ako bago ako kumilos? Kelangan ko na ng tulong para makalabas ako sa ganitong klase ng mentality. As if merong maglalakas ng loob...

Actually maliban sa OJT, meron pa akong isang poproblemahin. Yung assessment test. Kelangan daw yun para makuha yung S.O. # ng diploma. Kahit daw bagsak, ibibigay pa rin yung no. For formality lang daw. Tsh!!! Sabi nga ng kaklase ko, knowing na bumagsak yung prof namin lumalakas daw lalo loob niya kumuha rin nuon. How inspiring... @_@

Para lang makalabas sa depression andami ko pinanood na anime. Yung iba bili ko sa Festival Mall. Yung iba hiram. One time, kasama ko pa nga si Joan, yung kaibigan ko na nagkasakit din na lupus psychosis. Nakilala ko lang siya sa friendster. Nagkita kami sa mall at binigay ko sa kanya yung tuta namin na mukhang chihuahua. Pitti Mini name niya dati pero ngayon Appa na. Hango mula sa Avatar the Last AirBender na favorite nila panooring magkakapatid.

Eto yung list ng mga anime na napanood ko:
Karin (Chibi Vampire) *highly recommended comedy about a nosebleeding vampire
Speed Grapher - tnx kay Dianne sa astig na anime na 'to, natanggal boredom ko
Melancholy of Haruhi Suzumiya - Hare Hare Yukai Dance
Howl's Moving Castle
Cat Returns
My Neighbor Totoro
Vampire Knight - one of my favorite reverse harem
Blood The Last Vampire
Spiral - mas maaapreciate ko ata kung Tagalog dub pinanood ko
FruitsBasket - comedy sa simula, drama ending... Basta YukiXTohru pa rin ako, hmph!
Onegai Teacher

Nakahiram din ako ng mga asian horror ke Dianne. Sayang nga yung soundtrack ng Suicide Circle, di kasi makita ni Klang eh. Yung Ju-On Tv1 maiksi, kadugtong lang din ng TV2. At siyempre yung DVD na sandamakmak ng Thai/Japanese/Korean horror. Di ko pa napanod lahat pero so far, I think "Alone" yung may pinakamaganda kwento. Gusto ko yung music sa "Cello" at "Yeogo Goedam".

Natapos ko na rin basahin ang Twilight book but I prefer the movie better. In the movie, there's much more action. The story is cut short into the most important and exciting scenes and I like the portrayal of the character's personalities better... like, Bella is more polite in the movie. Uhm, still I prefer reading Harry Potter because just even by reading the book, you imagine the scenes happening clearly before your very eyes. Or maybe I thought some of the romantic scenes are sort of dull to read? @_@ (Babatuhin ako sigurado ng mga fans ng Twilight, yikes!!!) Pero aaminin ko, di mapagkakailang si Edward Cullen ang nga fictional model ng isang perfect gentleman. But still Alice Cullen fan ako, hehe!

Napanod ko ang last 5 episodes ng Yamato Nadeshiko aka Wallflower. Nakakatawa nga talaga. Naalala ko si Sadako at Kayako kay Sunako. (Naalala ko rin tuloy si Pikori.) Kalokang babae! Di ko malilimutan dun yung eksenang sinubsob yung mukha niya sa bintana at may lumabas na ghostly apparition. Meron kasing eksenang ganun sa Ju-On. Sayang, wala ako screen capture sa anime.

Congrats din pala kay Yoyo Tricker at sa Tribal Dancers. Lahat sila mga Hall of Famers na sa Talentadong Pinoy!!! Nadidismaya lang ako kasi yung mga winners ng 10,000 napapansin ko mga hindi deserving, usually dahil lang sa awa kaya sila napili. Para sa kin, di pa rin fair yun kasi we're talking about contest not charity. I just feel sorry sa mga nakitaan ko talaga ng effort at talent.

Click nyo yung links para makita yung astig na videos nila:

Yoyo Tricker - Joshua Davis

Tribal Dancers playing with Fire!!! ^_^

Tribal Dancers - JaiHo

Tribal Dancers - Whine Up

Tribal Dancers - Fire

Meron na din pala ako dvd ng SAW 1-5. Yey! Astig! Nandiri lang ako dun sa isang movie na title ay 'Feast'. Kasama kasi un sa 8-in-1 DVD. May mga man-eating monster. Alam ko mahilig ako sa mga violent at bloody movies pero ayoko ng messy gore. Yung tipong walang ibang kwento kundi magsaboy ng magsaboy ng dugo at magkalat gutay-gutay na bangkay kung saan-saan. (Wala man lang konting finesse or 'art', hehe.) Nakakasuka na din kasi yun. Kaya nga ayoko na din ng mga zombie movies at cannibalisms. Nasimulan ko ata sabihing messy yung film na Wrong Turn 2. Tapos me trauma naman ako sa Shawn of the Dead (ironic nga kasi comedy horror yun pero merong part dun na maxado ako naapektuhan).

Currently, nahuhumaling ako ngayon sa Apocripha/0. Unfortunately walang anime. Game lang at manga. Nagsimula lang ito dahil sa isang misteryosong bishounen pic. Nakakahiya nga kasi lahat na ata halos ng anime forums pinagtanungan ko. Si Ruby Jackson pala yun. Nagresearch ako at nagandahan ako sa mga CG pictures. Sayang nga kasi yung manga until chap11 lang yung natapos itranslate. Yung game scripts naman kulang. Saka mostly galing sa Platina Disc yung story, eh mas gusto ko sana kay Alex kasi siya yung fav prince ko. Gusto ko din si Sapphirus at siyempre si Plum, yung meow-meow (Siya nga yung wallpaper ko ngayon eh)!

Ruby Jackson of Apocripha/0 (Naks damporma eh noh!)

My Favorite Characters From Left to Right (Prince Alex, Sapphirus, Plum, Ruby)

Dead End

2009-05-26T21:13:00.010+08:00

Kakagraduate ko lang pero parang blanko ang feeling ko. Hanggang ngayon in a state of shock parin ako sa thesis namin. Nagdusa ako ng husto sa thesis na yan, physically, mentally at emotionally. Ilang beses na ako umiyak at nagbalak mag-quit. I'm thankful a lot to Ma'am Anna, for trying her best to uplift me. Muntik pa ako magkaphobia sa PC. Pero heto ngaun, medyo traumatized pa sa computer programming. Anu na ngaun ang silbi ng course ko kung eto lang pala ang ending ko sa dalawang taon. Sa totoo lang di naman talaga programming ang gusto ko kundi multimedia. Nagkataon lang na walang available na course nung nag-enroll ako kaya in short, no choice ako nun. Grabe, inako ko lahat ng paggawa ng buong system, kaya masakit na sabihing simple lang system namin. Isa pa, wala naman kaming naging subject na VB.Net sa curriculum kaya wala kaming masasabing experience sa paggawa ng programs sa software na un. Nainggit nga ako kina Ate Toni at Kuya Julius kasi ang ganda ng combination at distribution of tasks nila sa grupo. Congratulations!!! They really deserve to be the best in thesis. I'm proud of them! ^___^ Btw, we our graduation was last saturday in SMX. And believe it or not, pito lang kaming graduates ng center namin.

First time din ako walang honor na natanggap, siguro dahil incomplete pa ako. Sisingilin ko nalang sila sa mga scholarship certs ko. Minsan iniisip ko sana di nalang ako umattend ng graduation, eh di naman binigay ung actual diploma sa amin. Nagkandamalas-malas pa kami kasi trapik na papunta at pauwi saka nagutom na kami dahil wala pang matinong restaurant na mapilian. Dito nalang kami sa Cafe Marcello Imus kumain, at mag-11pm na nun. Basta ang alam ko wala akong naramdamang any extreme emotion, excitement man o kalungkutan sa araw na iyon. Ang mamimiss ko lang naman talaga ay mga kalokohan namin ng mga klasmeyts ko sa skul. Sabi ko nga yung last term na ito is "the best and the worst".

Best dahil sa term na ito mas naging close ako sa batch ko. Sumasama na din me ako sa kanila pag kumakain o namamasyal. Dati kasi nagsasarili lang ako. Di ko malilimutan yung mga bonding namin sa Mang Inasal saka yung Red Ribbon kung saan pinagbayad pa kami ni Klang, hehe. Pero in fairness, binigyan kami ni Klang ng tig-isang box of donuts nung Valentines. It reminds me na ang Valentines ay di lang para sa mag-jowa kundi sa lahat ng pamilya at kapamilya at tropang nagmamahalan. Yung mga taong di ko akalain magiging kaclose ko, naging close and trusted friends ko. And I'm glad to have friends who are thoughtful, helpful, understanding and concerned. Thanks, Tropang K (Kulangot daw)! Hehe... Bagong 3-man team din, ang Sofer Fets. It all started sa friendster app na Super Pets. Kay Mel, unggoy. Kay Klang, raccoon. Akin, pusa. Ang saya din nga kasi sama-sama kaming nag-aral ng short course sa VB. Naalala ko pa, di nga namin nagawa yung pinangako namin na invitation sa CR eh. Hehe... *sigh* I wonder if I can ever laugh again the way I laugh with them. Every moment is worthwhile just seeing and being with them.

Worst... Nakita ko ang other side ng mga tao sa paligid ko. May angels and of course, yung mga akala mo angels yun pala demons. Di na ako pinayagang magtuloy ng OJT sa banko kasi puro daw ako absent which is not my fault kasi I started late at nagkataong finals week na at thesis pa. 1st time ko din magkaroon ng maraming absent in college dahil nagkaroon ako ng mild flare. And the worst of the worst... thesis. Ilang beses kami nagredefense. Almost 2 months kami pabalik-balik. In short, tila wlang katapusang pagdurusa. Halos maubusan na ako ng dugo sa kakabago ng program. Feeling ko tuloy para akong pako na kahit nabaon na sa kahoy eh patuloy pa ding pinapukpok. Dhil dito, lalo lang ako nawalan ng gana sa buhay, nawalan ng self-confidence, nawalan ng sigla, lakas ng loob at determinasyon. Nakalimutan ko tuloy mga pangarap at plano ko. Kelangan ko tuloy magback to zero, at magsimula uli mag-isolate. Kelangan ko ng empowerment, encouragement, mental and emotional healing, at inspiration para maging masigla uli.

Btw, meron na din ako printer-scanner-copier at saka DVD-ROM. Necessity kasi dahil sa thesis ko. Hehe... Natapos ko na din panoorin Jigoku Shoujo (Hell Girl) Season 1. In fairness, talagang madrama ending niya. Naiyak nga ako eh. I would really love to learn the song she was singing while she was burning the village. Thank u din kay Klang-Klang at napanood ko na yung D.N. Angel. Love it! Umpisa palang nahook na talaga me. Satoshi's supposed to be my first favorite character, demo I fell in love with Krad's beauty, his golden eyes and uneven hair. He really looks like a perfect prince to me, a medieval prince I would love to see placed in fairy tales. In books, I already finished InkHeart and The Tale of Two Cities. I'm now starting with Twilight. I would like also to thank Tita Bing for buying me a Sony CyberShot digital camera. I really love it!

Krad... or should I call him Krad Ysuom?
(Haha, a funny flip overed name! He might take it as an insult.) ^___^

The Bloody Enma Ai

Well, I admit right now I'm being empty, lonely and bored. I never expected graduating with a feeling like this. I realized I'm so much vulnerable especially when I feel people are bringing me down. I realized at times like this other people are much stronger than me, and I admire them. But still I can't blame myself for being affected and being negative for I'm just being realistic at times.

A little prayer

2009-01-17T13:44:00.003+08:00

Lord, thank you for fixing things before they get even worse. I don't really like having conflicts with anybody around me, and I thank you for making situations turn out better. You know how I feel and act when I'm hurt. You know how uncomfortable I am when having misunderstandings with people around me but you know how also I am yearning for people's consideration and fair treatment. You know how I surrender everything to you when there are things I can't handle anymore. Lord, I am very very grateful for your great understanding, and I will and will always be. Amen.

Mag-smile sa Buhay...

2009-01-11T12:40:00.004+08:00

Dec 1,2008
God said, "Let there be an emoticon in the night sky". And there was a heavenly smiley. ^___^
I will always remember that date. Mama't papa ko pa nga excited na nagsabi sa akin. Pinagtetext ko nga agad lahat ng friends ko na tumingala sila sa langit. It was late in the news that I learned that both eyes of the smiley where actually planets, Venus and Jupiter. Cool ne? Imagine the probability of heavenly bodies forming a cute face! It seems like God is smiling down on us, sending us a short message of hope and happiness in the midst of problems the world is facing. Para bang pinapaalahanan tayo na minsan tumingin sa kalangitan at alalahanin na hindi sa mundo mahahanap ang tunay na kaligayahan, at meron pang paraan, pag-asa at dahilan para ngumiti, at siyempre si Lord yun! ^__^ Kaso sayang, nabitin ako. Pagkatapos ko magdinner nawala na siya. Naiimagine ko habang pinagmamasdan yun ay parang nasa coke commercial lang ako. Nyahahaha! Ngaun pa nangyari ito sa panahon pa naaadik ang mga tao sa emoticons. Astig! Perfect timing! Kaiba din ang sense of humor ni Lord! Yeah, bagong version ng "Smile and the world smiles back with you."

Btw, meet my 2008 buddies:

I used to call her Pocket Pussy when my bestfriend named her Kutiku. Kutiku!

Meet Sunny. Tawag ni papa sa kanya Smiley Moon or Bokalites. Haha! Together with Manaphy, my favorite rare pokemon. Never expecting to see one sa Pinas kaya di makapaniwalang nakakita sa department store ng Rob Imus. Himalang nagkadiscount pa. Thank U, Lord, nagdala ako ng extra cash at that time!

Chocochoco. I call him Baby Bear more often. I'm not really in to teddy bears but everything changed when I first saw him. He's the first teddy bear I fell in love with. Lagi ko siyang dinadalaw sa store para lang makita, malaro at mayakap, at umaasam-asam na walang bumili sa kanya. Sabi ko pa nga, "WaH! Panget ka, mas cute pa ibang teddy bear sa iyo, walang bibili sa iyo. Akin ka, bwahahaha!"

My nutty squirrel from Artikel and my super pink round bouncy pig from Chuckles and Doodles. Yeah, it's fun dribbling the pig on my bed.

How's things gotten recently. Well, things have gotten better in school. Everything's back to normal or rather things got even better. Yes, truly 2008 has been a stormy year for me, but when it revealed who and how truly wonderful my friends really are, through their words of support and concern, the efforts to make you smile and laugh, the sincere and honest remarks, the encouragement and advices that make you strong, and their loyalty, trust and assurance that you're never alone in the rain... that is truly a wonderful and lovely blessing in disguise for me.

And I am also thankful to God for my first OJT after the term. It was seemingly a bad day for me but I got to know Ma'am Sybil. I learned that she was once an Adventist then turned to Baptist. She has taught and explained to me what being a born-again Christian truly means. It doesn't mean switching religions, and is not even considered to be a type of religion (Born Agains just took its name). I learned that it's renewing and strengthening you're relationship with God as you enter a new light and life in Christ in serving him. Thanks to ate Sybil. Now I confirmed it, I'm really a born-again Christian. She also talked to me about salvation, revelations and bible verses. It reminded me of Kuya Joseph. I heard that he was really a good preacher and I wished I also have been with them when he taught the batch. I wish I too have their talent of sharing the gospel but I realized I can be more of a Christian in deeds rather that in words. I believe we do need more people who act and live as true Christians. It's just sad to see that some people are driven to lose their faith more due to proud overzealous preachers and followers who tend to spoil the true meaning of God's teachings. (Kumbaga parang mga Padre Damaso at Padre Salvi).

My best friend doesn't like religious preachings but I'm really happy to know that she happens to watch the same tv mass I am watching every Sunday. We both agree that Fr. Mario is one of the coolest and funniest priest we heard. When he speaks I learn a lot. He explains it well in a way Filipinos can relate to and he's not the type to make you want to sleep. Aside from him, I also like the Christian speaker, Bo Sanchez. He really can relate the teachings to the modern times and especially to the youth out there. I like his style of sharing the word of God. He's really fluent, straight to the point, lively, fun and cool. He's not baduy, boring, high, nor O.A. I agree that when preaching you must have a new creative style that can convince the people especially the youth. They need some strategy that will catch the attention of everybody, move their listeners, make them want to learn more, follow the right way and inspire them to love, understand and influence others, instead of making men turn their back bearing hatred upon men who do not follow their way of worship.

Sometimes jokes played on you can hurt. Sometimes you don't even know if they do it to make fun of you or there's a plan beyond that. It was because they made me fall in love with someone for three days. It was a foolish feeling. It was like living in a world where you alone knows not even the person you fell in love with. It was a scary feeling too. You lose yourself or rather your whole being, wasting time on thinking things that will definitely never come true. It even started to hurt coz you're being already emotional on what-if scenarios that will definitely never happen. You decide to give up all your dreams for a person whose real feelings you're unsure of and you sometimes forget what you really are here for (which is for me, definitely not a good thing). It was a foolish thing to fall for because on the first place the joke was never found out to be true -- and it was stupid of me to get carried away. It was sort of embarrassing and I know its not right. I prayed and begged God to take this feeling away from me and help me get over it. And I'm glad God is so wonderful to understand how I feel. Thank you Lord for protecting my feelings again... Asar, æ kasi yang mga yun eh! Lakas mangtrip! Hay, Tippie, wag magpapabola, wag maging utu-uto! Pero okay lang yun, hayaan ko nalang sila kung yun ang ikaliligaya nila. Anyway, liars go to hell, beh! *evil lol*

How's predefense... Duh, almost got rejected. Good thing, they didn't. They want us to add more in it coz they said our system is too easy and basic. So again... change the title. I just think it's unfair! They already know how to make a database while (heller!) we are still starting. We still have not enough knowledge on creating a system. What we're supposed to do in our thesis were not even taught in our previous subjects! We need a lot more time to self-study if we don't want to pay for additional expensive short courses and tutorials they want us to take. Its not even reasonable to say that weren't allowed to create a certain system anymore because it is already a common topic. Why do new students get to carry these burdens! Is it just because they want something new? The thing here is not to please the panel, but to provide a company system's particular needs. There are still companies that have no automated system and as future programmers it is our job to help them and get paid. Period!

How's vacation? Partly annoyed, because there are no video rental stores here in our vicinity anymore. Video City just closed first in Robinsons then next in Imus. Damn! It's the most affordable and way of watching original movies "without stealing" and they just suddenly closed without telling their customers beforehand! If I knew they'd do that I would have already rented every video they have. They suck! They will just drive people to depend more on video piracy. So foolish naman their move... I can't even download in my PC. I'm only on dial-up and the connection's slow for large megabytes. Good thing, I have friends who lend me a copy of movies. Oh, if I just have money and DSL then I would download all my favorite movies and anime episodes I can get on the net! Wait till I get a job, you... grrr...

I just became addicted to the game Insaniquarium Deluxe. You just feed the fish, upgrade your pet food, buy more pets, and protect them from alien predators. You get a free pet that can help you in the game after every level and you get to collect shells which will be used as currency for the virtual tank store. I finished the adventure mode so I can unlock all the pets in the aquarium and make my own personal virtual tank. I even tried the cheats so I can get more out of the game. ^__^ So now, everyday I can buy a new fish from the store and make it a screensaver. It's fun watching the weird and cute looking fishies swimming, eating, playing music and collecting shells.
My Virtual Tank

Oh and how's my Christmas? Well, always as simple as ever. Lots of sweets, staying with my family at home watching movies, cash and opening gifts. I like Ate Cris's bday gift for me - a stitched butterfly on the frame. When I saw that on her blog, I already wanted one. Sadly, you still have to purchase a charcoal painting in order to get it free. That's why I'm really really happy that I received one as a gift. It's so cute and beautiful! My mom also gave me hankerchiefs, money and a sandal keychain. My dad already gave me his gift months before, the book Twilight, haha! My ninong also gave me a new jacket, a hs musical3 diary and a cellphone holder. I just missed my best friend. She always visits me during Christmas vacation but she's been too busy in her nursing duties not even having a vacation. But I'm glad I have talked with all my old friends at the phone. Hearing their voices and stories makes me glad. I really miss having fun with them all.

I loved watching The Snow Queen on QTV11. Sayang lang at hinde ko nasubaybayan lahat ng episodes. It's really a beautiful classic anime based on a fairy tale. It's a story of a girl named Gerda who went on a journey to look for her bestfriend Kay who was taken by the Snow Queen. On her way, she met new friends whose lives she touched and changed. The story is beautiful and teaches about love, courage and friendship.
Kay and Gerda

Btw, Here's our newest wreath made by my mom. Just made of old flourescent light decorated with ribbons, balls and a Santa bear! Cool neh?

Naruto Shippudden is now showing Hidan and Kakuzu of Akatsuki. Creepy but SUGOI! Hihihi! I like that dynamic duo, parang mga ewan, hehe. Nakakaloka lalo na si Hidandansuy. Nakanang Shikamaru na yan, nagmamature na talaga! Lalo mo lang kaming pinapahanga, haha! Siya pala dreamboy ni Cindz, akala ko si L! ^__^ Teka paano naman me? joke, wehehe...

Btw, I just bought DVD of Jigoku Shoujo (Hell Girl) Season 1 from Comic Alley. Yes!!! Wahoo! I desperately wanted to watch that one.
Enma Ai

Oh no, no! We will already be starting our classes this Monday. Oh God, please help me! Please give me strength and a fighting spirit to hold on and keep on going. We will be having classes the whole day from 8am to 6pm and I don't know if my body can take it without much rest. And with thesis and OJT, I don't know if I can still have time to rest and study well. Oh, how can I even give myself a break?! Can I still make it to graduation? I don't care but @_@ Oh life's so demanding, so stressful. Why!? Oh just let it happen whatever happens. Come what may...

Ippen, shinde miru?
"How would you like to know what death is like?"

CoNfiRmEd!

2008-11-16T13:06:00.005+08:00

When God leads you to the edge of the cliff, trust Him fully and let go. Only one of two things will happen, either He'll catch you when you fall, or He'll teach you how to fly!

cOnfirMed...
FrIenDs nA nGa LanG taLagA...

I confirmed it the day after he gave me a hug. The first hug he ever gave me. Maybe also the last...

It hurts to hear those words... I BrOkE hiS HeaRt... NoR Can He PicK thOse PiEceS jUsT foR mE.

I neVer knew someDay I woUld BrEaK sOmeOne's HeArT. PaTuLoy Pa NgA dIn AkoNg UmaSa KaHit Na SinAbI Na nGa nyA fRieNdS fOrEveR naLanG... SusmE, scholar ako pEro aLang NaiNtiNdiHaN... TanGa LaNg CgUro aKo paGdAtiNg sA Pag-iBig... IgNorante, InOseNte, WaLang AlaM...*binatukan sarili* AnO Ka Ba, TiPpIe TaNgA?! @_@

Friends, yes exactly what I wanted us to be. So I was like "Oh my gosh, why am I crying?!" I cried to death that night, that my eyes were swollen the other day. Could it be that I have once loved him? Then I remembered asking God for a heart to love him. Then I was like "Oh no! Oh my God, no! no! no! Please take it away. I don't want it anymore. It will hurt!"

But it's fine. I already heard what I needed to hear. I have to let go of the past. I don't need to wait anymore. I had enough. Dead eNd. Time to move on.

He wants someone who believes in unconditional Love... Actually I do believe in such, and really I didn't know why the heck I said there's no such thing. Kaloka! Unconditional love is always the core theme I wanted for my love story fanfics. Also the relationships between God and man, parents and children... But for PeoPle who are not blood-related, it's sort of rare but possible... pero I guess in reality, it would always be better if there is MUTUAL LOVE. One-sided love is lonely and painful.

Ngek, naalala ko si Dianne, sabi niya commensal lang daw siya pag dating sa human relationships. Wawa naman labs ko.
Scientific Terms:
Commensalism -> Only one side benefits from the other.

What is unconditional love for me? It's when you see the true colors of the person you love and you still love and accept everything about him/her even his differences. If you easily forgive and forget all his/her shortcomings, and overlook seemingly insignificant things. It's a sort of love never fades even though you've been hurt many times. Even you know he or she doesn't love you in return, your heart remains faithful. It's a love given willingly with no boundaries, a love that makes you forget your ego, a love that never ceases, a love that never changes, a love willing to give everything and endure all sacrifices, a love that never controls nor demands anything. And this love does not grow from the man's heart alone... It is a gift given by God. Like God's love, it has no closed doors, no such thing as "Anong sorry? Wala nang magagawa sorry mo. The damage has been done!"

Minsan nga nagjejeling pa din ako. That is the feeling I hate most. Pero mabuti na itong may distance paminsan-minsan. Tama na kaartehan ko. Mas mabuti na masaya uli siya kesa naman umiiyak dahil sa akin. Sana lang maibalik uli yung masasayang carefree Trinity days.

Pero sabi niya kung mamatay man ako, susunod siya. T_T waaahh... wag naman ganun... waaahh... baka bigla akong mabuhay sa kabaong niyan. ang tanging magagawa nalang nila para sa akin ay ipagpatuloy ang aking mga nasimulan... ngek! as if meron akong masisimulan? Like duh? Di ko rin alam eh... hehe. Wala naman dapat ipag-alala... magkikita-kits naman tau sa langit. ^_^ Basta please dun din ang punta ninyo ha, mga friendz!

Before I end this post, I really would like to thank all my friends who understood, listened and supported me through all the hard times. To Melissa, Abbie, Ate Toni, Ate Cris and Klang... To Dianne and Kuya Erwin aka. Kenshin... also to Sir Dame for the advices and for understanding too. Could you believe it si Sir Dame na matinik mang-asar may malalim din palang pang-unawa? CoOl HEhe...

Hay... yez... next week interbranch na! Wala na naman akong pasok 3 days. Bwahahaha!!! Well, kelangan bumawi ako sa mga araw na tinamad ako mag-aral noH! Araw na rin para manood ako ng mga movies, sasabog na pc ko sa dami ng video files!

Mabuhay ang Naruto Shippuden. Yeah, Hidan rockz! Bwahahaha... Lagot kau sa susunod kong Fool HOuse episodes!

KISAME: Patay! Mabubuhay na naman si Pikori!
GAARA: Mawawala na ako sa next season... kaya di ko na problema yan.
PIKORI: MOre... more of AkatsUki!!!
TOBI: Abangan niyo pala yung lab stori namin...*tugudug*
(tinisod ni Pikori si Tobi)
PIKORI: Yan, yan kasi nagtatakip ng mukha! Di mo tuloy nakikita dinadaanan mo!
TOBI: But TObi is A Good Boy...

Watashi wa anata ga suki desu, Momo-chan

2008-11-09T21:59:00.006+08:00

Speaking of unconditional love, *sigh* Sort of regreted I said that there's no such thing between people. Coz I guess I have experienced giving that type of love before. Yes, that is... to my best friend. I was Grade 6 then. The bond of friendship was almost broken by jealousy. Our group slowly drifted apart. My bestfriend separated from us and moved to a new circle of friends. So there were only two of us left who stuck together for the year.

Although the year was one of my most memorable years (for I have been quite popular with the class and gathered more friends than before) , still emptiness filled within me. Why? Coz I know my bestfriend was very mad at me. I felt that she hated me so much. She was jealous of my friend, and I was jealous of hers.

I endured humiliation, sorrow and pain during those times. It was very difficult to pass by her and her friends and see the cold look in her eyes and hear her inflicting words to me. I knew that most of the time they talk about me. But never did I fight back. I only kept quiet, humbled myself, walk along, turn my head away and silently cry. All I wanted was to bring back the good old times. We tried, but it seemed hopeless. No one could bring back the warm feelings we had once.

From time to time, I still wrote her letters. Letters that I hope would ease the tension between us. I sometimes feel her heart melt for me, but still nothing can ever close the gap that torn us apart. But still I never gave up, I still call her on the phone to greet her and talk to her although all I hear from the other side were sarcastic and naive remarks. I still find some way to talk to her alone, and even share with her my secrets, without even caring if she will betray my trust or not. All I know is that my feeling for her did not change. She is still and will always be my bestfriend.

Even though she proudly replaced me with a new bestfriend and even my heart was torn into pieces whenever I see them together, I never blamed her nor even had a single pinch of hatred in her, because simply I love her. I even wrote her new bestfriend a letter telling her to take good care of her and that I wish them happiness. It's really a pain to realize that nothing will ever bring you back together. I tried to explain my feelings in the letters but still I hid a part of it inside coz I don't want anyone else to get hurt. Her friends are the cause of my pain, but I don't want to tell her because they are her friends. But still they are her friends so I have to respect them the way they are.

Years passed, we had no news of each other, but still whenever anyone asked me about my best friend, my answer is simply all about her and the memories we shared. She may have had new friends but my heart only stuck to her. She may not felt the same for me, but still I always thought of her and prayed for her.

I cannot imagine how I endured those lonely years of longing, nostalgia and hopelessness. I lived only to study and dreamed only of the past. Whenever I dream of her, I cry when I wake up.

I don't care what others will say >_< , but I say my illness is a blessing in disguise. When I got ill, I called her up. I sent her letters and little gifts. And when she visited me, she stayed there for a night. And slowly, my friendship with her was restored as if we didn't go through all those tumultuous times. Every vacation, she visits me and stays until night. From time to time we call each other just to see how's everything going and after our conversation I do feel as light as ever. As I said, if I haven't got sick I won't be able to get all the things that I wanted most in life, and that includes our friendship.

I never found anyone who can be compared to my bestfriend. She is the first and only one who has listened and understood me. She opened my eyes to the other side of life. She made me feel my longing for individuality and freedom. I always admired her for being true to herself and to others. I even acquired some of my present qualities in her: her eccentricities, sense of humor, wit, philosophies in life, creativity, and resourcefulness. She is one of those who first taught me to be original. We may not be common at all aspects but I accepted, embraced and loved the whole of her even her dark side.

I asked God for a best friend, and He gave me her at the time when others had left me alone. And even when my mother was suddenly against her, I stood up, cried and fought for her. I will never again take the risk of losing her coz I know I found a true friend in her. If I just could, I wish I could give her what she wanted, but all I can give are the simplest things that I can do. My prayer for her is that she would find the true path of peace and happines. And so I say to Yoh: "Arigato gozaimasu, ichiban nakano ii tomodachi. Watashi wa anata ga suki desu! Sayonara wa iwanai!!!"

"The greatest happiness is seeing the one you love stay happy." -- Tomoyo Daidouji, CardCaptor Sakura

" It would be wonderful if they loved me back, but it is not necessary. As long as they are happy then I am too." --Tomoyo Daidouji, CardCaptor Sakura

"If you love someone, you love them even if you can't see each other very often" --Rika, CardCaptor Sakura

Wrong Assumptions

2008-11-01T23:08:00.004+08:00

We've decided to be friends forever and never more than that. I think its even better this way. No more hurts, no more tears, no more fears, no more expectations, no more misunderstandings, no more suppressed thoughts and feelings. I tried my best to love him but I guess I failed. It's not really what I'm meant to be for. I'm just good as a friend. I'm not ready to commit and compromise, for it's my difference that makes me whole. My heart, my mind and my eyes are set on my dreams. Call me selfish, but I'd rather call myself ambitious. Knowing I commit myself to God is enough for me. And for my friends, they will always have a special place in my heart. At least I gave him a chance, I tried giving him a space in me, but somehow its too much for me to carry.

He told me he was confused with our relationship. Actually I was too. I remember telling him a lot of times, we'd just first be friends and no mentioning about any relationship. All I wanted is for us to be close friends first so that I can get to know him more and I can decide if we can be more than that. I just hate the term gf/bf because it feels like a short-term romantic relationship. I want to be called either just his friend or his fiance. We went through the-getting-to-know stage, where we dated. But we really both have different feelings and things in mind. I really want to act, laugh and talk naturally about casual things like we're good friends while I guess all he wanted more was love, love and love. @_@

I admit I almost start to have feelings for him while we we're just beginning a friendship (that was a year ago), but some thing arose between us like a slap on my face giving me reasons to stop. Why? Even when we're still new friends, we've already been through a lot of arguments. I never experienced this much trouble with my other friends before, that's why I was a bit traumatized with being too close with him. A year passed, things seemed fine and still I believed people can change and they can prove to me that my doubts about them are wrong. So I hoped and waited... but I always end up disappointed. I'm not the right person for him and neither is he for me. We'll just end up hurting each other more. We shouldn't risk that happening. I thought if both parties have the same love for God it would suffice. But we're different, having dreams, priorities, perceptions, beliefs and ways that could not seem to meet. Our personalities don't complement nor balance each other but rather together with our imperfections and differences they clash at one another. That's it, we're not compatible, simply never meant to be a couple.

He needed someone who would instantly fall for him in a very short time. Someone whose dream is to meet her true love and someday have a family of her own. A girl who is very hoplessly romantic, sweet and mushy so that she'll be able to respond well to his sweet musings. One whose heart would only beat for him alone.'Coz I'm just simply not that type.

I noticed that even if you try too hard to avoid hurting others, it always end up that way, even for the reason that you want to set things right. It's one of the greatest paradox of life. I guess this happens because we have to be shaken before we awaken. If anything goes wrong, I believe God will definitely help us set things right but before He does we should be able to figure out what's wrong with us and try to help ourselves as much as we could.

I realized that you can never guarantee you will fall in love with your ideal guy/girl, neither can you guarantee he or she will fall for you. I believe that God will let me fall for the right person at the right moment. True love can wait, and it will come out naturally without being forced.

I guess this will be the last time I'm going to talk about this issue. I want to rest and get rid of all the insecurities and pains that been crawling over my mind in the past few weeks. Allow me heal myself and return to where I once stood up for.

My mama said
You can't hurry love
No, you'll just have to wait
She said love don't come easy
But it's a game of give and take
You can't hurry love
No, you'll just have to wait
Just trust in a good time
No matter how long it takes
- You Can't Hurry Love, Toni Gonzaga

Starting Over Again

2008-10-26T00:34:00.001+08:00

I have lost focus. I feel like I haven't given 100% of my heart in everything I have promised to fulfill. I guess I have to start all over and build myself again. To pick up the pieces I once set aside. Days have passed, new things have arisen, I have modified myself to adapt to new situations, a piece of my character has sank into the darkness. But I will rise back from the ashes and live up again to the fullest. I will once set foot on the path I have left and follow the destiny I have dreamed of. To be myself, to be what I am destined to be, to be the person I have the heart and capacity to be. My heart, my soul and mind will once beat as one, harmoniously complementing and balancing each other. I can finally be at peace with myself again.

This is real, this is me
I'm exactly where I'm supposed to be, now
Gonna let the light, shine on me
Now I've found, who I am
There's no way to hold it in
No more hiding who I want to be
This is me
-This is Me, Camp Rock OST

Omaigash! (Edited version)

2008-10-10T23:02:00.005+08:00

I have onced asked myself, am I lesbian? I actually don't bother myself with that kind of issue of personality check but I admit I find myself somewhat different. I have a lot of girl crushes and rarely guys. I find women more interesting and am more inclined, more patient, and more kind, more comfortable, more affectionate towards them. I think it may be because I wanted an older sister or a twin sister, someone I can call "Nee-chan". Someone who can be older or in the same age as mine, but I can treat as someone equal. Someone "na kayang makipagsabayan sa akin and kaya kong makipagsabayan sa kanya." But even though I admire or love these girl friends of mine, never did I wish any more of a relationship beyond being friends. Just having forming a bond of friendship with them is enough for me. Yeah I love them as a friend or like a sister, but this is always the greatest love I can give to a person. But I think its fun too to have someone to be my "kuya" or "onii-chan". Someone who would protect me if I am bullied. Someone who would treat and love me as his baby sister, play and laugh with me, share my passions, patiently teach me things I want to know, share everything with me, treat me with my favorite food, surprise me with little gifts and gives me pasalubong. Yeah, one who sort of spoils me but someone I could look up to and be my role model. Someone who could tame me and knows how to handle me. Someone who could make me listen if I don't want to hear anymore. Someone who could make me laugh when I start to cry. Someone who can calm me if I start to get mad. Someone who makes me feel I'm the best when I feel such a loser. Someone who can make me comfortable whenever I feel sick. Someone who could turn me into a good girl when I become stubborn. As the quote goes, "I CAN ALWAYS TAKE CARE OF MYSELF, BUT STILL, I WANT TO MEET THE PERSON WHO CAN PROVE TO ME THAT I CAN'T..." haha! Ayus yun ah! But what if my Onii-chan falls in love and marries someone? Omaygali! Noooo... waah! Nobody will want my Onii-chan, nooo! It will be hard to give away my onii-chan.... huhuhu! Kuya, wag po, wag po! Wag niyo ko iwan! WaaaaH!

Before I used to have boy playmates but since they play too rough or their language is a bit rough, I have to back away. I do have some guy friends in elementary but I guess our friendship's just nothing, I think they won't remember it anyway.I also don't want to get involved or teased with another boy in class so I just keep distance. I start to be a little annoyed with them because they give me headaches. They're one of the reasons I don't want to be elected a class officer because you just waste your time scolding and screaming at them because they won't fall in line. It makes me hate to be a leader when you have them as your groupmates coz they will just play around and not cooperate. I can just count my guy friends with the fingers of my hand, and I just hadn't been close with anyone of them. Some I liked a bit because they're funny, kind or smart, but these feelings are not admiration nor crushes. Yeah, ever since elementary I've never been interested in guys except for some boybands and then after some time resorted to anime bishonen. I don't look one in the eye and neither do I stop to take a long look at them. I'm more interested in myself and my surroundings.

I guess another thing that made me a bit uneasy with guys is being too conservative. I used to be in an all-girl school and never met any guys much during my home schooling. I never experienced prom. I also hate flirts or people we call "malandi" even I was still a child. Agh, I don't even know how to flirt. I remember even hating to wear fitting jeans, bathing suit, P.E. shorts and skirts not exceeding knee level whenever I go outside the house. There's nothing I can do coz I'm still a kid and they'll just say, "Sus, wala namang makikita sa iyo, ambata-bata mo pa." I had also been wearing a bra and a sando at the same time, and shorts inside my pants for so long, but now not anymore coz it's too hot and uncomfy. I have rooted on the principle that sex is not important in a relationship (except if you wanted to have children of your own blood) and it's possible for me to live and die a virgin even if I marry. I actually became a bit proud of myself being "hard to get", because it made me realize I'm not like what you call "kalapating mababa ang lipad." Sa sobrang taas na nga ng lipad ko, nahihirapan na nga akong bumaba. NgyaHk! I grew up in a conservative environment and family that avoids talking about sex. I've seen some porn before (of course, secretly) but I now just feel bored and sleepy with those sort of stuff. I'd rather fill my room with horror and violent movies (dont worry I'm not a scary and violent person), anime series, fiction books, mp3s and stuffed toys or collection of keychains, coz they do make me feel better. I guess I always want to retain an innocent-likechildhood part in me coz I felt safe being this way. The reason why I watch horror and gory stuff is some sort of psychological. I watch because it's my mind's way of fighting my fears, fear of blood and fear of ghosts. Now I don't wince when I see blood and I'm not scared being in the dark anymore. That is my way of facing my own fears. Weird but effective, ne? Oh well I admit I still have that green-minded attitude in me, but not as worse as in my elementary days. It's actually just an external influence I still can't get rid of and still find useful when figuring out double meanings spoken or sung by someone. I may act indifferent but not ignorant of what others are talking about and when they decide to use it against me, I won't be dumb and stupid. I remember the joke "Jack, tawagin mo ako", and my classmates told me to translate it into English. Che! Kala nila maiisahan nila me. Di nga ako nagsalita. KJ haha! But I think green jokes are not funny anyway, I don't even know what the heck is funny with it.

Oh well, I guess my being a bit boyish are genes that may have come from my two titas who were tomboys. *lolz* Before I thought they were really men, but my mom told me they were real women. Haha! But I admit I like being a bit boyish sometimes coz I do feel comfortable with it. I'm tired of being "too mahinhin" coz my body feels stiff and numb if I don't move much. I don't want to be too much kikay coz I don't think being girlish fits me. Parang "Yuck as if, feeling ko madidiscover ako kung magpapa-gurl ako?!" But still I can never change the fact that I have a heart and mind of a lady. And I will still love the fact that I am a girl who's half a man. Haha! Gabriela Silang ba ito o Joan of Arc? Hehe!

What really is Love?

2008-10-10T13:08:00.006+08:00

I always had questions in mind about love. I already know that love is about caring and protecting the person very important to you. But is that enough? How can you make a person really feel it? Are saying the words enough? It's like there's something missing, something I really want to know about it but can't explain. What does it really mean to love? I'm so happy that just when my heart is looking for the answers, I came across Ate Ivy's blog and found what I really need to know. I will quote some of my favorite parts. You can see the whole post here.

If you love someone, ask them for nothing. Don't hold them back from their destiny. Don't keep them from going off in search of their own answers. Don't ask them for commitment. You will know commitment is real when it is something given willingly, and not as something obligatory. Don't ask them for promises. If you are patient, if you have faith, you will know in your heart when the right time for promises has come.

By setting a person free, you run a risk of them not returning. But always remember that you found them beautiful precisely because they were free. People are like sunlight. You can feel their warmth, and their glow, but you can't hold them in your hand and keep them with you forever. People CHOOSE to stay. But a choice is made more meaningful when it is made despite so many other options. Love has no restrictions and it is through mistakes that sometimes we see the right answer. Because if you love someone, you ask them for nothing and they will come back to you.

Thanks, ate Ivy for sharing it with us. ^___^ Now I understand love better.

Break Away

2008-10-05T21:56:00.002+08:00

I realized that in my whole life most of my dreams revolved around freedom knowingly or unknowingly. Freedom to do what I want to do, freedom to say what I want to say, freedom to be what I want to be. I guess this is because ever since I was a kid I was overprotected. My best friend was the first one to make me realize and opened me up to what I wanted most in life... freedom. I may not be free physically to do what I want to do, but I have been given the gift of imagination to think beyond what is real and usual. My body can't be free but my mind is free, and I won't let anyone hinder my thoughts because in the deepest recesses of my mind I feel my freedom, freedom to be who I wish I could be. I feel freedom in the simplest things that make me happy. I feel freedom with my friends, freedom in hearing my favorite music, in communicating with my Creator and in reminiscence, in a story that touches my heart, freedom in the rush of the cold breeze, in the blueness of the heavens, in the greeness of the fields, in seeing the mountains from afar, in staring at the night sky, in wandering on a lonely street, in the rustling of tree leaves, in the humming of the birds, in the sound of the waves of the sea, in the gentlest sunshine seeping through the window, in the flying flock of geese, in the dashing of a creature in the wild, and freedom in the feeling of being alone but not really being alone. This is one of the reasons why I want to be a writer, for if I learn how to express these thoughts of mine and turn it into something tangible, a form that can be understood by many, then I can impart my message to other people who are willing to listen. They say a picture paints a thousand words. So I wished to be an artist too, but sadly I don't have the talent to draw accurately in a short period of time. But somehow I wish, I wish to create graphical images that can represent my inner self, emotions and desires, a personal work of art that I can be proud of. It's been long since I first heard this song, but it is just recently that I figured out that it is MY SONG:

"I'll spread my wings and I'll learn how to fly
I'll do what it takes til' I touch the sky
And I'll make a wish
Take a chance
Make a change
And breakaway
Out of the darkness and into the sun
But I won't forget all the ones that I love
I'll take a risk
Take a chance
Make a change"
- Break Away, Kelly Clarkson

.........................................................................................

Oct 4, 2008
Umattend kami ng lupus meeting after my general check up. The theme was sex and hormones in lupus, something like that. Like I want to confirm and heard over and over again, risky nga raw talaga magbuntis ang mga patients coz it can activate flares. Funny, that I am happy to hear that, why? Ayoko talaga mabuntis from the very start. Marinig ko lang kung paano manganganak at mga ginagawang procedure, para na akong hihimatayin at di ko na ma-take. Akala ko nga dati totally bigay lang ni Lord ang baby. Mag-asawa ka lang tapos bahala na si Lord bumuo ng baby sa tiyan mo whether you like it or not. Check mo nalang kung talagang pregnant ka na. Actually I like that idea, pero di pala ganun, hehe. Kung si Lord lang pala sana bahala sa pagbubuntis mo payag ako, pero dahil sa inyo pala nakasalalay kung gagawa kayo baby o hinde, eh in my opinion, mag-adopt nalang. Hehe... ^^" Praning, praning, praning... hahaha! Eh baket, kapag nadedski ako, wala na ring silbi kung di ko maalagaan yung baby ko noh! Ayan na naman ako sa pag-iisip na mag-alaga nalang ng aso, ano ba yan! Hehe, siguro sa past life ko aso ako? Posible, harharhar!

Ang saya nga kasi nakatanggap ako ng lupus diary na 800+ ang presyo. Buti nalang nagregister si mama kaya napasali name ko sa raffle. Nagkita kami uli ni Ate Daryl, nakabalik na siya mula sa Bahrain. Nainggit nga ako kasi kasama niya bestfriend niya. Ako nga walang kaibigang naisasama sa mga personal events ng buhay ko. Ganun talaga, dahil meron din silang sariling buhay, at nahihiya ako magyaya at nahihiya din ako sa family ko. I just yearn to have a friend that I can treat like a part of my family. Di na kami pumunta sa bday party ni Dra. Navarra sa 7th floor.

Nakakahiya aminin pero medyo takot ako sa mga senior colleagues ko sa organization. Hehe... Nakakatakot kasi sila pag magalit. Oh well, I know its part of the psychology of being a patient. Madali kang mapagod, madali ka mastress so you want everyone to cooperate, kaya nagiging mainit ang ulo mo sa mga pasaway. Kung sa bagay, nakakapagod nga naman maging leader. Natamaan nga ako nung nagsermon si Ate Marilyn. Hehe! 5 Minutes lang daw na may sasabihin papagalitan pala kami lahat sa kwarto. Biruin mo ang dami na matatanda sa kwarto pero pinagsasabihan pa din. Hehe. Dapat daw makipagkaibigan ang mga old patients sa new patients para di raw ma-OP yung mga baguhan. May point nga si ate duon. She said exactly what has to be said. Of course, we must make everyone feel at home. Pero ako kasi nanduon nananahimik, tawa ng tawa sa sarili kasi duon sa topic ng marriage may picture ni Usagi at Mamuro ng Sailormoon kaya naalala ko si Tonielie, hehe, di ko tuloy nakausap yung mag-ama sa tabi ko. Nahihiya kasi ako, tapos parang mejo sup pa naman yung girl, pero siguro ganun lang first impression ko sa kanya, haha. Tangs kasi me, hmph! Kulang pa ako sa lakas ng loob. Sayang talaga! Pagod na talaga ako magsabi ng "sayang" sa sarili ko. Nakakadismaya talaga ako. GRmph!

Oct 5, 2008
Uhm btw, to talk about PDA Little Dreamers, I really love that kid Philip. Tuwang-tuwa ako tuwing nakikita ko at naririnig kumanta. He really got a very beautiful singing voice. So cute, (nice cool long hair kiddo!) and natural star performer talaga. Congratulations, Atta boy! Actually when I first saw him I thought he was a girl. He really deserves to be the Grand Star Little Dreamer. I'm so happy kasi he's really the one I want to win. Kawaii ne! Suki desu! ^_____^

Tortured Soul

2008-09-25T20:48:00.003+08:00

Everything becomes blurry. My vision of the future is unclear. I merely become a creature drifting in the open sea, only taking anything that comes into me. I still have dreams, dreams that will stay as dreams. Dreams that will only serve as inspiration for me to live but not to reach.

I've become so numb I can't feel you there
Become so tired so much more aware,
I'm becoming this all I want to do
Is be more like me and be less like you...
- Numb, Linkin Park

I'm really feeling so sick and tired of handling the same problems all over and over again. Nothing changes. It just keeps on coming and coming back all over again. I don't even know if this situation can get any better. I don't even know if this can lead to anything good. I'm really really am tired, just please give me a rest.

Quote of the day: Mind over heart.

The Biggest Joke of My Life

2008-09-23T20:36:00.002+08:00

Bakit nga ba ganuon? Everytime I expect something or get excited about something I always get disappointed. Is this a prank played on me by life? Is this bad luck a part of me? Is this a reverse psychology that I have to learn how to handle? This is actually the reason why I couldn't teach others to "think positive." Because according to my experience it really doesn't work at all. Whenever I feel so confident about a coming situation, it turns out to be a complete dismay. Whenever I feel doubtful, it is when everything turns out right. This is the exact reason why I can't get rid of my pessimism. This is not a joke or a self-pity thing, and moreover this is not an emotional drama effect I invented, this is MY TRUTH! All my efforts for the preparations and plans are all in vain. But this won't stop me from dreaming, but I will only plan the backbone of it all, and never will I pay attention to its details. I don't wanna tire myself with things that I'm not even sure will ever happen and moreover I don't wanna get hurt again. Why worry? Nobody else takes life seriously, we don't even take each other seriously. I guess I just have to be a bit indifferent to deal with such situations. Yeah for so long, one of my philosophy is to expect the unexpected, to be always prepared to face even the negative situation for it will be much easier for you to accept whatever the outcome is and the less it's gonna hurt when everything fails. This is really annoying for me, but I guess I just have to adapt and accept my reality. There's no choice, I have to survive.

Song for today: Akala by Parokya ni Edgar

Anonymous prayer:
God, if I can't have what I want, let me want what I have.

Adding insult to injury

2008-09-20T22:23:00.006+08:00

"Don't tell me you're sorry 'coz you're not. Baby, when I know you're only sorry you got caught."
My favorite line in my favorite Rihanna song, Take A Bow. I find the song so cool, haha, a very sarcastic song for those traitors and liars. The line does make sense actually. A liar would only say sorry once he was caught in the act of cheating. But nowadays, even when these people are already caught, they still wont admit their faults. Talking about traitors, this is from the song Yugto by Rico Blanco.
"Sa gitna ng kagubatan may ahas na hahalik
Tatawagin kang kaibigan na pinaka matalik
Pupulupot sa leeg mo't sisipsip ng iyong dugo
Ipapako ka sa krus kapag ikaw ay natuyo"

Sept 19, 2008
Oh well, I'm still actually recovering from a previous shock I had recently. I guess I have to write random thoughts just to bring me back to my senses and release all my emotions that have been bugging me. Yeah, I really felt so stupid for worrying about someone and it turned out to be something ridiculous. I really felt embarrassed for acting that way and for feeling I was someone so important. I forgot I was a nobody. Damn my pride and damn my ego! Yeah right, expecting something leads to expecting nothing at all. Ha, what a fool I have been! And what a spoiled brat I have been! Why care? Even the least of your friends don't even care at all. They leave you hanging on to empty promises and next thing you know you look stupid expecting for nothing at all. Why worry? All your feelings go to waste. Why hang on to them? You're not even sure you can rely on them. Why believe? Yah like me, they're not perfect anyway. Yeah whatever, then they call themselves your friend? Sweet.

"Never Rely On Anyone Or Anything, That Way, You'll Never Get Hurt."

I've been noticing it. People nowadays are losing their word of honor. I have no intention of becoming like them. My mom taught me to become professional in making appointments. If you can't make it, make an effort to tell them beforehand for they are expecting you. If you're late, tell them immediately that you're on the way, or else you'll get left behind. It's a matter of trust and concern. How could you trust someone who doesn't even show up? How could you rely on someone who tends to forget that they just recently made a promise? Reminds you of politicians, eh? Yeah but even if I make an effort on becoming "professional", I just sometimes feel these efforts all go to waste. Siguro I'll just be professional with those who are also regard professionalism as important. For others, it's even more tempting to break a promise you made to them that they too may feel how bad it is. Ha, how disgraceful! I agree we all have shortcomings sometimes. We tend to forget and we all have faults in our short term memories, but I just wish they'd be all more honest with their answers rather than hiding from me or making lame excuses. Just make it straight, "I'm sorry I forgot" or rather "I'm sorry, I forgot all about you." Naalala ko tuloy si Mr. Magtataho lagi nalang nagtatago dahil hindi nakasipot sa Computer Class. Paano pa ako makakakain ng taho kung ganyan? Halos magkatarantahan tuloy kami lahat sa NSTP namin sa paghahagilap ng mga bagong studyante dahil lahat ng nagvolunteer di nagsiputan. Tell me, what the heck is wrong with you people. Hay!!! Honesty is such a lonely word. Everyone is so untrue. I guess old people are right, people nowadays are lacking in discipline. How immature!

Speaking of maturity, I researched in the internet and found answers in wikiHow.
Legend:
(My PersonalComments)

Tone down your fashions. First impressions do count. You can still wear brightly colored clothes, but look at the fit and the style. (I guess being simple looks neat)
Use manners. Try to be courteous without being stuffy or inflexible.
When meeting new people, shake their hand. A solid grip, but not too hard, two pumps of the hand and let go. Don't look at your hands; look them in the eye. Repeat their name and make an effort to remember it. (I guess this is for formal occasions, ne? Hehe, I remember me and Klang doing this hand-shaking thing in NSTP class. Creepy!)
Avoid interrupting people during conversation; people find this irritating. (This is the reason why I look antisocial sometimes. I don't want sticking my nose in other people's business. I don't even know how to start a conversation with a group of people)
Don't play with things, look away, or fidget. (This is hard, man! I'm always interested and curious in everything. I can't stay stiff all the time, my body's going to get numb)
Think before you speak. If you can't think of anything to say, or don't have anything nice to say, then say nothing. (100% agree. This is important and this goes to everyone out there.)
Listen, slightly nod, and say little things like, "Oh, yes," to let them know you are listening. (Will I still do this even I already don't get what the person is talking about? Oh well, if you're listening lang naman eh. You have to let them know you have ears or the person will think na dineadma mo siya)
Remember, when you speak, use facial expressions and be funny as usual, but be more serious in conversation. (Emoticons?! @_@ Serious? It depends on whom you're talking to.)
Be helpful. Hold doors, help pick things up, and offer help and assistance when needed. (Ah, this is just what I need to learn)
Talk about mature things to people: work, life experiences, and life lessons you have learned, or just about how beautiful it is outside. Notice how they carry themselves, how they dress, and how they speak. (Uhm, as I've said I'm not good in formal conversations. Besides, I don't comment on how people act or carry themselves especially when you've just met them. I just uhm, praise them.)
Try to use proper grammar and spelling whenever you write, including instant messaging and online games. (?_? Nani?!)
Keep an open mind. Just because you have never heard of or tried something, doesn't mean you should shut it out or dismiss the possibility. Rather, see it as an opportunity for you to learn about something (or someone) new and different. (Yeah, keep an open-mind. I wish everybody is open-minded. I want to learn more about other things but sadly they don't know how to express themselves the right way and if I don't get what they say, I'm the one blamed instead. That's when I start losing interest. Sad reality.)
Learn to control your temper. Above all, if somebody does something you don't agree with, try not to shout or carry on. Instead, let it go if it is a minor matter. If you must say something or disagree with someone, do so tactfully and in a conversational tone of voice. You'll find that people respond more positively, too. (Correct me if I'm wrong, people do lose their cool when you talk about something that opposes their beliefs. They get mad immediately but don't even explain it well, so I still don't get it. Sorry! Oh I just wish they would just be like my friend Cindz, she's really polite even when she disagrees with me. She'll say "sorry ha, pero ako kasi hindi ako agree or mahilig sa ganito/ganyan... baka maoffend ka kasi." She'll even say sorry a lot of times, and try to ask me if ok lang ba sa akin. So sweet, ne?)
Don't swear, or at the very least, save the swearing for times that really warrant it. Swearing mainly demonstrates to others that you have poor control over your temper. Instead, try learning some other words to show your displeasure with something. (Uhm, just say, NANI?! Hahaha...)
Accept compliments gracefully. If somebody has taken the trouble to compliment you, the least you can do is appreciate it. (Ah, say thank you! ^_^ Yung iba kasi dyan pinupuri na nga nagagalit pa. O sige na, panget na kayo, PANGET!)
Take criticism gracefully, too. Not all of it is valid, but it is often worth giving some thought to how others see you and what you can improve. (Sana they also teach you how to improve.)
Be mature and polite online, too. (Say, Sumimasen! Ingat sa LOL baka pagkamalan u-lol)
Turn off your caps lock key and capitalize proper nouns and the beginnings of sentences. (Yah, I know this, kasi if all are capital letters they'll think you're shouting)
Think before you post. Have lots of people already said what you're about to say? Does your post make sense? (Flooding, haha, puro spam! Sa blog ko, dang, di ko lagi nag-iisip bago magpost. haha)
Read and follow the rules. They're there for a reason. (Follow instructions!)
Proofread before you post. Use complete sentences. (Oh well, I admit, minsan konting mali lang ng grammar iba na meaning)
Go easy on abbreviations ("ur", "LOL"), slang, and emoticons. A sprinkling of these in an informal setting can add color. Too many can make it incomprehensible. (For formal messaging na rin yan)
Avoid trying to be the center of attention all the time. (Aysusme... ako wallflower lang or rather wallpaper, this is no problem for me)
Quit drinking caffeine. This includes coffee, soda, tea and most energy drinks. Caffeine makes you hyperactive, which in turn makes you immature. Try to not drink caffeine, but if you do, take it in small amounts. (I would like to add to quit drinking alcoholic beverages and smoking. It doesn't make sense why they do such vices)
Remember, people will enjoy listening to your contributions if you allow them the chance to speak as well. (Oh yes, try to listen to others to, give them a chance to express themselves. You're not the only one here with a mouth, right?)
If someone burps or passes gas, do not laugh at it. If laughing is inevitable, try not to be the loudest person laughing at it. If you commit such an offense, say, "Excuse me." (Ah sure, that's normal right? You're a hypocrite if you yourself don't do such things.)
Groom yourself neatly. (Haha, yes at least take a bath, comb your hair and brush your teeth, man!)
If you're not sure about the proper etiquette for a particular situation, notice what others are doing and follow suit. Then, make a point to look it up in an etiquette guide when you have a chance. (Ok...)
By the same token, when you enter a new situation or new community, keep quiet for awhile and notice how others conduct themselves. Then, act accordingly. (Ah yes, that's what I always do in a new environment, be a good girl)
Avoid being too mature. Don't take it to the extremes. (yeah, being too mature makes you boring)
More specifically, do not mistake maturity and conceitedness, you should read this to improve yourself, not in order to be better than the other guy. (Ah, yes, to be mature is to think more of others and be sensitive towards them)
Learning a few Latin phrases and even entire other languages or phrases in other languages can never hurt, it makes you seem more sophisticated and focused on knowledge, which you should be if you want to be mature. (Ah basta, I'll try to read more so that I'll learn more interesting words and finally be able to express myself accurately as possible. I'm bad in communicating and I guess it's not my fault if I don't have the gift of gab. They blame it on me if they don't understand me, but I myself can't even understand what their main point is. I guess they too to don't even know the exact words to say. Marami pa ako kakaining bigas bago ako matutong maging isang fully expressive speaker and if you are an expert on this kindly extend an helping hand. I do hate it when people point at me as if they don't have the fault themselves.)

Yeah right, maturity. I guess its much more of being selfless rather than acting like an adult who thinks they're more concerned about "matters of consequence." Of course, I do act mature at times, I even remember one of my best friends, Tonie, telling me I'm motherly. Alright then, I'm an adult at age but I can't completely let go of my childish ways. I always wanted to be young at heart, a promise I made to my friends that binds us together. So how can I let go of that? It has kept me alive and has kept me from being depressed. Yes, that depression was so traumatic. It was a real paranoia and never would I want to experience that again. You cry and no matter how everyone around you tries to lift your spirits up still it doesn't work. You try to do something else just to be distracted from your feeling but still nothing good happens. It's as if you're good as nothing. It's painful almost like real hell. Besides how can I grow up if almost everyone around me acts like a kid? How can I make children stories if I reach up to level of Sen. Miriam Santiago's thinking? I've missed a lot of my young teenage days and I'm still craving for it. I didn't fully experience what teens are supposed to have done during my age and I'm still yearning for it. If I could only go back to my childhood days and play again like I used to before. I was locked up from almost everything, and that can't be completely anybody's fault. I try to be independent but will never be independent. Yeah, I even dreamed of becoming a wanderer and I'll just wander along looking for adventures. Oh I even remember Tonie, telling me, I am a dreamer, a virgin and a fortune teller. The last one sounds weird but she means I can ocassionally guess things right. But unfortunately, a sick person like me can never be alone in her life. My family will always and always worry about me since I'm their only child, their only hope. I was treated like a baby and sadly, I know nothing much of the world's ways and it's embarrassing to tell you that I will always be ignorant of something unless someone teaches me how.

"By three methods we may learn wisdom: First, by reflection, which is noblest; Second, by imitation, which is easiest; and third by experience, which is the bitterest." - Confucius

Well, okay fine, I acted like Sai. I researched on the net on how to be mature. But I guess no one can else can teach me about maturity and besides, they say that it comes at the right time and is not to be forced on anyone. You could only be yourself at the moment and love the way you are right now. You just learn from life and finally if you apply the lessons you've learned it's when you become mature. But now I think I understand Sai more. I know how determined he is to change his ways and I admire him for that. He's so eager to experience a real bond of friendship with others, and to do that he has to resort to different ways including references such as books and written materials. Without anyone to guide him not even Danzou, who else can he cling onto? It just turns out to be so funny, him being an innocent boy. Haha. I guess I'm just as innocent as he is. Im just uhm scared of books like that. Hehe... I'd rather read fiction. *giggles* Btw, think of it, what if Sai has started reading the bible? How about making a fic out of that idea eh? *lols* Makes me realize we don't learn from experience alone, we have learned something else from what our previous generations have taught us and more likely from the words of the wise men who have gone before us. And those wise men? They put those thoughts in Scriptures or in books.

"The man who follows the crowd will usually get no further than the crowd. The man who walks alone is likely to find himself in places no one has ever been." - Alan Ashley-Pitt

I know I'm being rude at myself sometimes. Im kinda emo rin pala. Besides, people do emote at certain times of their life, don't they? I really have to release my emotions somewhere or else I'm gonna explode. I'm only human! And for me writing is the best way of relieving my mood. That's why I want to enhance it more. They may sometimes disagree with what I say but I just wish they respect my freedom to express myself. But I'm glad that some people do still believe in me. For those who are well uhm affected, I'm sorry if it also hurts whenever I discourage myself. This is just my way of humbling myself. I sometimes am becoming a bit conceited myself and I have to remind myself that Im just nothing big, not to be regarded as important. Just please understand me, I do get angry too, why? Because I was hurt. In these times, all I need is someone to listen to me and comfort me. If possible, make me laugh. No one has the right to blame me because I already the one blaming myself and once is enough. Yeah, I know this is just self-pity. But whenever I feel this way, I yearn for my best friend for she shares almost the same views with me. And after having a chat with her I will feel a lot better than I was before, remembering I am never alone.

"When we lose the right to be different, we lose the privilege to be free." - Charles Evans Hughes

But to think about it, nobody knows really much about me at all. They have no idea what I have gone through. They don't know how it all feels and what has been going on inside my mind. I'm kinda complicated individual, an introvert. I have my own reasons for being so. This is me, I am not an open book. People are all quick to judge, yes it does hurt, they criticize you for everything they don't agree with. They may blurt out a joke but they don't know when it can be insulting to me. Dang! I just wish they'd be more careful with their words.
"Don't compare your life to others. You have no idea what their journey is all about."

"When no one understands
I'll believe..." - You'll be safe here, Rivermaya
Yes, nobody else can understand me wholly except God. I know I have been stubborn many times just like a prodigal son, who thinks he's unworthy of being called a son, but still great is his father's love for him that he accepted him whole heartedly with no conditions. I do feel low sometimes, I feel embarrassed that I can't live up to his expectations because of my damn stubborness. But no matter what happens I still find myself falling in love with Him all over and over again. He is the only One and will always be my only One, my Lord, my Love. Everything I own, everything I have, everything I am, all came from Him alone. I have no right to replace with Him with anything or anyone else.
"Nobody gonna love me better
I'ma stick wit you
Forever
Nobody gonna take me higher
I'ma stick wit you
You know how to appreciate me
I'ma stick wit you
My baby
Nobody ever made me feel this way
I'ma stick wit you" - StickWitU, PussyCatDolls

He knows exactly what's been going on in my mind, what I want and what I need though I may not say anything or ask of it from Him. He knows that I'm slow to change and I know He patiently waits for me.
"We live and we learn to take
One step at a time
There's no need to rush
It's like learning to fly
Or falling in love" - One Step At A Time, Jordin Sparks

I maybe godly but I am not a so religious person. Religions drive me crazy. They are divide us and we just cling to ones whom we agree with. Cynical? Oh wutever! Why have I become like this? It's their fault, those arrogant, overzealous preachers and followers who just think they know everything about God's ways as if they've seen God and heaven. They think they have the right to judge every human being on this planet? They already think highly of themselves like the pharisees. This doesn't give them the right to step on and ostracize everyone or every religion that opposes on their beliefs. As if they are the only ones who will be saved! What proof can they give that they are God's right hand? Oh yes, I have experienced being like them before. Now i think of it, it's very unbearable. You wake up and see the world like its very corrupted and you started hating its ways and treating them as ridiculous. You start to criticize and oppose even the ones you love just to prove how righteous you think your beliefs are and how wrong they are. You wanted almost everyone to be like you and believe in what you think and get mad if they don't understand or take you seriously. Yes, it only made me angry even more. I started to isolate from the world and avoid anything I think that would harm my so called "faith" and I would even stop doing the things I loved doing before. Every night I try to escape from the corrupt media and act like a sacred hermit in meditation and prayer. But eventually, I got bored and it finally lead to depression. I realized I won't be happy this way. This is not what God wants me to be. He wants me to enjoy life as it is. After I got well from my sickness, I finally came back to my senses and acted normal just the way I was before, jolly and young again. Everybody can build his or her religion or denomination and claim to be as wise as a prophet. We get drawn by their power to convince and next thing is we all debate and fight and you get lost in all of them claiming that this and that is true or not. No man is perfect, so is a religion that was established by man. Religions don't exist in heaven. There will only be One Truth and One God. Yes, I'm a Catholic but not an adherent. We have different minds that perceive and understand the Word and we have different ways of worshipping. I praise Lord, and love Him my Own way. I may just sit here in silence but my heart and soul will always and always be admiring and yearning for Him. Yes, I yearn for truth but truth will always be twisted in this imperfect world. I learned my lesson, I'll just do my best to be worthy to be with Him, and finally when I die I know He will finally reveal and share this truth to those he love.

Half Angel-Half Devil

2008-09-13T23:02:00.014+08:00

Aug 31, 2008, Sunday
guess its true im half of a devil. im suffering ryt now for the sins ive done. should have it been better if i had been a loner? should it have been good it i just locked up in my own world? I knew it before. everytime i face my computer my personality changes. I become arrogant, mean and impolite. should it been better if i didn't own a pc? should it been better if i didnt become interested in computers? should it have been the other way around if i didn't enrolled in a computer course? may be i shouldnt have tried to adopt with my new friends ways. maybe i should have died before i entered college. i waste my time chatting. i waste electricity, i waste internet cards, i waste money, i waste time. i already have no time for my family. i learn nothing of household chores. i get lazy. is my computer my devil? should i dispose of it? should i forget it? should i hate it? they all slapped these things in my face and i hate myself for it. yes, i feel dumb. im really unworthy. i am bad, uncaring, insensitive, stubborn, insensitive, selfish, a hypocrite! I think i should return to darkness where i was born. At least, whenever i feel negative, i feel more poetic. I tend to dwell on my artistic side when i feel depressed, angry or angsty. Damn! I knew these things would come but i didn't heed the warnings. I turned a blind eye. Right, i asked for it, so i have no right to complain. Guess i need to get hurt and wounded before I know how painful it is. Maybe I need to go back to my own world of make-beliefs. This human world is so painful to deal with, so difficult to cope with. You cannot please anyone, what pleases others can never be pleasing to somebody else. You cannot exercise your freedom with others, only you alone can exercise it in your mind. But im happy that i have friends who are just like me, living in their own world. Even they are few, at least we share the same thoughts and perception about this world. The bad thing is we can never escape the harsh realities of this human world. I have to accept this burden for the sake of others. It would not be fair if I am living happily while my friends are having a hard time on their own and other people are sacrificing for someone as unworthy as me. This is it! Im going to limit myself to everything. If anybody doesn't understand me, then let him or her judge me. If anyone doesn't like me, then let him or her leave me. They can only point at me, but I am the only one who can shake off and clean the dust and dirt in me. I accept it now, i can never be worthy. I can never be like who i want to be. I can only pretend to be somebody but it will never change the way I am no matter what... an unworthy soul.

emoti-QUOTES:
"I think differently, maybe I'm not human."
"I threw away my pride, don't bring it back to me."
"I want to hurt myself but will it please them? No, it will only scare the hell out of them."
"Want someone to never forget you? Go, embarass them in front of others."
"My enemy is my ego, but how can I defeat myself when I am weak?"
"Eat me and I'll poison you!"
"My heart is bleeding, but why am I still alive?"
"I have blood, and blood is life, but do I have life?"
"Want to get rid of bad people? Go on, kill yourself!"
"I talk, I eat, I breathe, but I feel dead. If I die, will I finally live?"
"Fine, rip yourself! No one can bring back the pieces except you."
"If you want me dead, then make my life miserable."
"Killing yourself does not save the world from overpopulation, you just add to the pollution."
"You'll never see me smile the way I smile before, I'll just keep it to myself."
"Men never fulfill their promises most of the time, so it's sometimes good to shut your mouth in order to not to leave anybody expecting nothing."

Sept 11, 2008, Thursday
Nung araw na ito, pinadala ko na rin kay Cindel ang letter ko. Miss ko na rin kasi siya. Dami ko pinadala sa kanyang eklavu. mahal pala pag-registered mail, makulit nga ako sa post office kasi tanong ako ng tanong. Btw, kung di ko pa nakuwento, she's my special friend sa angelicum. One of my own kind, hehe. Nakilalala ko siya bilang fellow fic writer sa fanfiction.net. nagpakilala siya bilang soundsparrow sa friendster and she said na nag-aaral din siya sa angelicum hsp. i saw her pic sa friendster so i have an idea of her face when i meet her pero she doesn't know what i look like yet. i saw her inside the classroom and talked to her and asked her a question. she looked well kinda astounded, yet di pa ako nagpakilalala. nag-pm ako sa kanya, if she remember someone asking her a question in school na ganito ganyan ang hitsura. sabi niya di niya matandaan maxado pero parang meron nga. then sabi ko ako yun, haha. nagulat siya, akala niya kasi papagalitan siya nung teacher kasi i asked something about her facilitator. then she also thanked me for adding her story "Sayaw lang, Kankuro" in my favs. nagtaka nga ako baket kasi i know di naman nakaregister sa kanya ung story. then she told she is also redzin. Ha! Fate talaga. matagal ko na kasi gusto makilala si redzin, nahihiya lang ako makipagkaibigan kasi baka lalaki. natuwa kasi ako sa author kasi the way he/she makes a story is similar to my style. and i can't believe i've finally met redzin, and believe it or not girl pala siya. Haha, astig! naisahan ako dun ah! And then, we became textmates, phonepals and e-pals, too. I just wish we had more bonding time together. but im glad we've MET. ngek, parang commercial un, harharhar! yes, she's one of the reasons i became happy in my boring highschool life. the only thing not boring in hs is watching anime and we both love anime esp naruto. Ü Yep, God really knows what i need. he uses fate in order to fulfill them. Cool, ne?

Sept 12, 2008, Friday
84.7 ako sa C prog. Sayang! Sana ni-round off nalang para pasok pa rin sa half scholarship. Pero at least pasado at qualified pa sa partial scholarship. Bawi nalang ako next term. Kelangan ko lang mag-review ng java at math before vacation or else mauunahan na ako ni van mark. Waah... kaso eh dami ko pang pending movies na papanoorin, magtatambakan na lahat ng dvd, vcd at vid sa pc ko. NgyaH! Habang ojt ko nga, nag-dl ako ng shippuden mp3 sa gendou. Asteeg, kumanta kami ni van mark ng "aoi aoi ano sora!" ^_^ buti hindi lumakas ang bagyo, hekhek... Excited na ako uli makita ang akatsuki! Nagkita-kita nga uli kaming mga batchmates dahil akala namin tuloy na ang distribution of cards. Natawa ako ke ate toni aka. Quack! Kasi sabi niya siya raw kalabaw ni melissa at si melissa naman unggoy niya. Hehehe. 'Tong mga ito, dapat magmumog ng holy water eh. Hahahaha... At si Ms. No-word-of-honor, ayon kay van mark, ay xempre andun din. Kaso di naman niya dinala yung 2nd part ng Cube1. Bitin na bitin aku, grabe! Pero pare, astig ang movie, kakaiba! Naadik tuloy ako sa kakadrowing ng mga cube at pati sa tesseract or hypercube. Ngyah!

Miarrrhh!!!

2008-08-08T12:02:00.007+08:00

me0w, new chapter of life for me. maraming mga nangyaring hindi inaasahan at mashado naging busy na din tlaga kaya di nakapagblog ng matagal. me0w! Nung umpisa ng 1st term nagparaspa si mama. Natagalan pa nga sa hosp kasi kinabitan pa ng cateter, nasobrahan ata sa anaesthesia kaya di siya makaihi. Si Karen, dati kong kaklase at graduate ng nursing, yung nagbantay kay mama. Di pa nakatulog maigi si mama kasi naka-semi-priv room siya at ang ingay pa ng bibig at radyo ng kasama nila buong magdamag. Nadagdagan pa nga problema kasi bago pumasok sa hosp si mama yung aso naming si Buchok nagkasakit (Kutob ko corona virus). Nagtawag kami ng vet at pinahomeservice namin. Nahirapan nga si papa't mama painumin siya ng gamot pero buti nga ok na rin siya ngayon. Bumalik na uli ang dating sigla niya at gumanda pa lalo ang balahibo. Cute, cute, cute niya! Doggie, doggie!!! Pinaayos na rin namin ang dog house at gustung-gusto na niya ito kaya di na siya umiiyak at dumudumi sa loob ng bahay niya. Arf!!!

Sa school naman, ganun pa din kasaya. Meron kaming bagong teacher, si Sir Glenn na laging nagbibigay ng quiz every meeting. Ang masaya dun ay may bonus question. Maraming bumagsak pero at least nabigyan ng pagkakataong bumawi dahil sa mga retake. Di ko rin makakalimutan yun nilibre kami ni Sir sa Max dahil pasado kami prelim. Lima lang kaming nakapasa pero dahil good for 10 people ang order ni sir eh inaya na rin yung iba naming kaklase. The more the merrier. Sayang di gumana camera ko nun. Supposed to be first date dapat namin ni Van nung araw na yun kaso naging group date. Hehe... Sabi ko nga sana Kenny Rogers nalang.

Sa klasrum lagi paring masaya. Buo pa rin trinity kaso nag-aalala ako baka bumagsak si klariz at syempre baka di siya makasabay sa ibang subjects namin next term. Di ko nga alam kung kelan papaopera yung goiter niya. Meron din kami bagong classmates. Si Ate Toni, si Kuya Joseph, Kuya Nep, Rhodel, at Julius. Siyempre bago ring mga kalokohan! Kaka-adik talaga ung pokemon Crystal gba. "Unkown! Unknown! Unknown!" ehehe... Tapos ang cute cute talaga ni Manaphy! Manapheeeee! Natatawa ako ke klariz dahil andami na namang mga expression. Ung mga nigga expressions na "don't you play with me" at "do you know who i am?" tawa tuloy ako ng tawa. Echos kasi. ^_^> Tapos bago pa naming mga pang-asar ung charcoal ke Mel. Hehe! Pabonfire naman dyan!

Pabalik-balik din kami kay mam ana. Una dahil pinalitan ung sched na pinili namin, pangalawa, dahil sa C, tapos nakiusap din mama't papa ko na wag na kami ilipat sa annex building na tinayo sa tabi ng rob bilang extension ng informatics at lecture room for now. Salamat talaga at na-grant naman yung request at dun nalang kaming 2nd yr sa loob ng mall. Sabi nga ng mga kaklase ko, niligtas tau ni tippie. *lol*

Marami na ngang mga first yr sa amin. Meron nga akong isang kinaibigan, ang name niya Mariepaz. Galing siyang hawaii. Nosebleed! English-speaking kasi. Naaalala ko nga ang mga kaklase ko sa woodrose pag nakikita ko siya. Natutuwa ako sa kanya. Buti nga nakaka-cope up rin siya sa mga classmates niya.

Inoperahan na rin si mama at tinanggal yung malaking myoma. Nahirapan nga daw tanggalin talaga kasi nakadikit na sa bituka. Pero mabuti nga at naging successful. Dami kinuwento sa akin ni mama tungkol dun, ang hirap pala maoperahan. Ayayayay!

Iskulitan time agen

2008-06-14T13:23:00.003+08:00

Pasok na namin sa mon. OMG! 2nd yr na rin ako at sa 3rd sem namin gagawa na kami ng totoong thesis -- isang program at system. Panibagong paglalakbay na naman sa college. At may mga panggabing subjects na rin. Aabutin na kami ng 7-8pm ng gabi. Yikes...

Backtrax muna tau sa bakasyon. Well, heto nagkasipon na naman uli. Hekek... Pero effective talaga uminom ng maraming carrot juice kasi hindi lumala yung sipon ko. Natapos ko na rin gawin yung 500pcs na puzzle at nai-frame na sa sala. Glow in the dark nga eh. Mas gusto ko sana ung under the sea kaso si mama gusto yung bahay. Kaloka gawin pero naenjoy ko rin. Inayos kasi nung summer yung bahay. Nilagyan ng bagong sahig, dingding at kisame kaya dapat bago rin sana ung mga decorations. Binilhan din pala ako ni mama ng mp3 player. Ü Nagpabili ako kasi nababagot ako tuwing naghihintay sa clinic. Marami rin akong pinanood na magagandang vcd tulad ng 1408, Memoirs of A Geisha, House of Wax, Hannibal Rising at mga asian horror na ndownload ko sa crunchyroll.

Bumili rin ako ng dalawang makakapal na libro about writing and literature. Marami pa kasi akong dapat matutunan tungkol sa pagsusulat ng mga stories. Narealize ko na di madali ang makagawa ng effective na story dahil marami kang rules na dapat sundin or else irereject yung gawa mo. Dapat marami kang alam na accurate, descriptive words para mas effective ang imagery, feelings, and sensations sa story. Importanteng katabi mo palagi ang dictionary at thesaurus. Marunong ka rin dapat mag-organize ng mga ideas. Yung characters dapat may distinguishable personality traits at consistent throughout. Yung dialogue dapat natural, meaningful, and straight to the point at pinapakita ang ugali ng mga tauhan. Kelangan din magresearch sa mga facts related sa kwento mo dahil dapat logical at may sense parin ito kahit fiction. Dapat sunod sa main theme ang story at sunod sa usual story patterns -- exposition, rising action, climax, denoument, resolution. At isang point of view at tone ang dapat gamitin. Ang problema ko kasi is medyo kulang ang vocabulary skills ko at masyadong general at basic lang ang mga words na madalas kong gamitin. Nahihirapan din ako sa characterizations kaya madalas puro anime characters ang mga modelo ko sa mga stories. Sabog din ang kwento ko kasi lagi akong may writer's block. Dapat kasi lahat ng ideas na biglang pumasok sa isip dapat sulat agad. Eh ang problema eh madalas pumasok ang mga ideas ko sa maling oras at panahon tulad ng oras ng pagtulog, oras ng pag-aaral o kaya pagbiglang nagigising ng madaling araw. Kung fanfic lang na comedy or tagalog kayang kaya kong gawin pero pag english eh dun na ako nagkakaproblema. Madalas hanggang imagination nalang dahil di ko alam kung paano iexpress in words. Nanghihinayang tuloy ako. Kaya heto me at gumagawa ako ng word lists at nagbabasa ng mga short stories para may matutunan naman kahit papaano. Nagkakatambakan na tuloy ng mga libro at notebook sa mesa ko.

Oh well, sige, next time uli at me sira net/pc ko lagi napuputol at kelangan ko pa restart . Asar! Kelangan ko na matuto magreformat... X_X

Heto ang poging-poging pug sa petshop.

So dark the kili-kili of man...

2008-05-13T23:07:00.004+08:00

*WARNING: Content is very spoiled. If consumed, please visit the nearest doctor immediately.*

Die! Die, Evil! Die! Ahrrrgh! - Kiko Machine Komix Blg.3
Mapanis na ang lahat wag lang laway ko - Anonymous
Leche kayo! Yun lang... - Liveraide

Natapos ko na basahin ang Da Vinci Code. Nagresearch din ako at totoong madami ding pagkakamali ang book. Kulang rin ang kaalaman tungkol sa Christianity. Pero in fairness, ang author ay magaling ring imbentor (imbentor ng kwento). Marunong siyang magtahi ng events which is characteristic talaga ng magagaling na fiction writers. Yung tipong mapapaniwala mo ang audience na totoo nga ang mga sinasabi mo kahit joke lang or inuuto mo lang pala sila. Magaling pa siyang gumawa ng sariling codes and anagrams na kahit ako eh mahihilo sa kakagawa. Kaya siguro maraming napahanga sa mga nakakabuhol na mga kaeklatan nito. Alam mo naman na sa isang book, the author is the source of all authority. Kaya nilang i-manipulate ang lahat ng characters, events at kahit ang history ayon sa kanilang panlasa at kagustuhan.

Before we start the discussion it is important to know that most of Brown's ideas are based on Gnostic views.

What is Gnosticism?
- having secret knowledge about God, humanity and the universe
- belief that salvation can be attained by knowledge or experience of the divine and not through faith or obedience to God
- differs from Christian views and is claimed as heresy by the Catholic Church
- claims Christ as revealer not redeemer
- claims Mary Magdalene as Sophia or embodiment of wisdom
- belief that world is evil and matter is created by an evil god
- opposed to ethics or morality
- somewhat pagan

PRIORY OF SION: TRUE OR FALSE?
According to the book, the Priory of Sion, a group that protected Christ's secrets, was said to have Da Vinci, Hugo, Newton, and other famous people as its members. But this Priory of Sion is only a group made by Pierre Plantard, who was known to have created "FAKE documents" and who was claiming to be from the bloodline of Jesus and Mary Magdalene.

JESUS X MARY
One of the main controversies is the marriage of Jesus and Mary Magdalene. Magdalene is known as the reformed prostitute (according to the Catholics) but most importantly the woman whom Jesus casted out seven devils. Brown said that the Christians shunned Mary Magdalene thus, hiding her true relationship with the Savior. I don't clearly see the reason why the Church would be do such thing. If there is really a marriage, I don't think the Church will be hiding it at all but instead they would make Mary Magdalene one of the respected and blessed women of the Church. If Christ had been married, then all the priests wouldn't have a hard time spending their lifetime on earth being single. If Christ had a family, then his apostles shouldn't have left their own families. The truth is that the Church did not destroy Mary Magdalene's reputation. Actually there are gospels where Jesus favored Mary. The Church even recognizes Mary Magdalene as a saint and her Catholic feast day is July 22!!!

Even in the gnostic bible, no direct statement tells us that Magdalene is the wife of our Savior. I think another one of the reasons why Magdalene was "thought" to be Christ's wife was because of the gnostic scripture entitled "The Exegesis on the Soul." The story talks about a prostitute who repented to the Father and was afterwards restored to virginity and became the bride of Christ. But in our Christian Bible, the bride of Christ is Israel, the Church or the people, who prostrated herself to other gods, but because of the Father's love for his people He keeps on forgiving and restoring them. So clearly, Israel acted like a prostitute but still they are destined to be the bride of God. Dan Brown claimed that "Magdalene-as-a-prostitute" was only made up by the Christian Church and if his statement was true then they shouldn't have represented Magdalene as the bride because it talked clearly of a past prostitute. Ezekiel 16 also completely talks about God's covenant of marriage to Jerusalem and her unfaithfulness like a prostitute.

Jeremiah 3: 1-3 But Israel, you have had many lovers and now you want to return to me! Look at the hilltops. Is there any place where you have not acted like a prostitute? You waited for lovers along the roadside, as an Arab waits for victims in the desert. You have defiled the land with your prostitution...

Isaiah 54: 5 Your Creator will be like a husband to you - the Lord Almighty is his name

Isaiah 62: 5 Like a young man taking a virgin as his bride, he who formed you will marry you. As a groom is delighted with his bride, so your God will delight in you

2 Cor 11:2 I am jealous just as God is; you are like a pure virgin whom I have promised in marriage to one man only, Christ himself

TRIVIA:
When a Jewish man proposed marriage to a Jewish woman, He would give her a contract called a Ketubah. In the contract were all the promises to his future bride. It also stated the price he would pay to obtain her. If she agreed, the bridegroom would hand her a cup of wine, if she drank from the cup the marriage was sealed and they became legally married... No wonder Jesus said, “drink from it, all of you”, because their acceptance of the cup meant they would be legally married. He also said, “This is my blood of the covenant, which is poured out for many for the forgiveness of sins.” In this statement Jesus was laying out the price He would pay to obtain His bride. The wages of sin is death and He paid this on our behalf (Romans 6:23). He could pay this because He Himself was without sin --What does it mean to be the Bride of Christ? http://www.unveilingthebride.com/

Plus, I don't even think it would be possible for them to have a child, because Jesus has only one focus on his mission. If Christ chose to have a family, he would have become a role model father rather than just leave the child with Mary Magdalene at his death on the cross.

FOUNDER OF THE CHURCH: MARY OR PETER?
Another controversy is that Jesus left the Church to Mary Magdalene to be administered. But it is very clear in the gospels that Peter is the one whom Jesus assigned this task. Jesus even called Simon as Peter which means "rock" in which he will build his Church.

Mat 16:15-18 He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ,the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also, unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it.

In Mt 7:24-27 Jesus also tells us about the man who does not build his house on a rock where "the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell: and great was the fall of it."

Now, why do you think Jesus did not appoint women as his first disciples? Christ clearly knows that all his apostles will soon face public persecutions and humiliations. Since Jesus is a gentleman, he would not give such heavy burdens to his women followers. Such duties would be apt if faced by a real man.

Mt 10:16-18 Listen! I am sending you out just like sheep to a pack of wolves. You must be cautious as snakes and as gentle as doves. Watch out, for there will be men who will arrest you and take you to court, and they will whip you in the synagogues. For my sake, you will be brought to trial before rulers and kings, to tell the Good News to them and to the Gentiles.

JESUS, HUMAN OR DIVINE?
Brown also said that the bible omitted Jesus's earthly or manly aspects. This is a mistake. Jesus lived his life as a carpenter like his foster father Joseph. He also endured many criticisms and insults from his fellowmen. He felt fear before he was seized by the Pharisees. He cried when Lazarus died. He was wounded, whipped, crucified and punished for sins he did not commit. He became angry when His Father's temple was made into den of thieves. He showed pity and mercy for the poor and the sick. He even ate bread and drank water with the people. He prayed. He was wounded. He washed his disciples's feet. He asked John the Baptist to baptize him. He walked with the crowds and taught them. He was born in a manger. He became hungry, he became thirsty. Now tell me, aren't these manlike characteristics?

According to Brown, Constantine was the one who started Christ's divinity and the one who compiled the bible. That seems so unlikely because Constantine was only a pagan who was converted into Christianity. Early Christians believed Jesus as the Son of God. This includes the apostle Peter, who first confessed Christ's identity as the Son of God. Jesus also speaks of oneness with his Father.

FEMALE WORSHIP AND SEX
It was also said in the book that Christianity demonized the female worship, thus lowering women's status in the society. But the bible many times speak of women who are blessed like Ruth, Esther and even Mother Mary. Even women prostitutes and adulterers were forgiven and cleansed by Jesus. Paganism is the one that desecrated women! Paganism includes orgies and sexual rituals. I have read that females are forced to have sex as a sacrifice. This made women sex objects and whores. There are also priestesses that serve as temple prostitutes or harlots. Men have sex with them to communicate with God for it is in their belief that sex with a woman leads to an experience in which they can see God (through orgasm). That is why God wanted so much to banish this pagans out of the land for their disgusting and filthy practices. Is that clearly the way they do female worship? Like Perverts!? These wickedness and shamelessness angered God forcing him to bring flood in the time of Noah. It was also one of the main reasons he destroy the land of Sodom and Gomorra.

Wisdom of Solomon 12: 3-5 You hated the people who lived in your holy land long ago because they did horrible things: they practiced magic and conducted unholy worship; they killed children without mercy and ate the flesh and blood of human beings. They were initiated into secret rituals in which parents murdered their own children.

Wisdom of Solomon 14:12 Sexual immorality began when idols where invented. They have corrupted human life ever since they were first made.

Lev18: 24-25 Do not make yourselves unclean by any of theses acts, for that is how the pagans made themselves unclean, those pagans who lived in the land before you and whom the Lord is driving out so that you can go in. Their actions made the land unclean and so the Lord is punishing the land and making it reject the people who lived there.

The book seems to glorify the idea of pagan female worship and the sex cults. If indeed man has once done female worship then there is no mistaking of the story of Adam and Eve where in Adam was tempted by the woman. Many times, stories were told where men where tempted or seduced by women and therefore brought sin and destruction to themselves. Such also is the story of Samson and Delilah, David and Bathsheba. Jesus was sent by God to undo Adam's sins of the past. He was brought to earth to bring back all people once again to Himself and cleanse them from the impurities made by man who was tempted by the devil.

Sirach 25: 21 Never lose your head over a woman's beauty and don't try to win a woman because she is wealthy.

Revelation 17:1-6 And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration.

This doesn't exactly mean that sex is evil. The act of creation in which it was mainly given purpose makes the act sacred, only if the act is not done in sin. If we remember, God has allowed nations to multiply through Abraham and his descendants. God only condemns the idea of fornication, rape, adultery, sex rituals, incest and other forbidden sexual practices which were written in law. (See Leviticus 18) ... for such evils lead to the abuse of women and their mistreatment.

1 Thessalonians 4: 3-4 God wants you to be completely holy and completely free from sexual immorality. Each of you men should know how to live with his wife with a holy and honourable way, not with a lustful desire, like the heathen who do not know God.

CHRISTIANITY: A SECOND-RATE TRYING HARD COPYCAT?!
It's also written that nothing in Christianity is original. Brown pointed out to Dec 25 as same as birthday of another god, sunday originally being the day of worship for the Sun-God, and the god-eating rituals being the same as the holy communion. He must be right at some points but no religion has taught anything like the ten commandments or the beatitudes. No other god has told us to love God above all things and to love one another, even our enemies. No other myths have told us of a god who made himself man to save his people. And no other religion has strengthened the faith of the people as stronger as ever. No other God has taught the good news and path of salvation and no other stories has showed the importance of faith in God as in our bible.

OPUS DEI: NOT A CULT!
Opus Dei as shown in the story was a brainwashing cult which promotes corporal mortification such as flagellation and wearing the cilice belt. This is exactly an exaggeration. Cilice belts may cause discomfort but they do not cut the flesh and cause bleeding as it is in the story, and not all members are forced to use it. The Opus Dei is a part of the Catholic Church that teaches sanctification in daily life through little sacrifices. I'm even proud that my uncle is a member. My religion teacher, who was also a member, tells me that whenever I feel pain in my body, I can offer it as a sacrifice for the salvation of souls. They never teach you to hurt or wound yourself that you may be saved!

LAST SUPPER'S MARY OR JOHN?
Brown clearly states that it was Mary Magdalene who was beside Christ in the painting of the Last Supper, but according to history (and written by Leonardo Da Vinci) it was John. John is usually potrayed feminine by painters because of him being the youngest, most beloved and most submissive disciple of Jesus. Da Vinci clearly made a painting of Jesus and the 12 apostles, so why take out one apostle and interchange it with a woman? And Brown even pointed out that Peter looks like he wanted to slice Magdalene's (John) neck! I wonder how Leonardo da Vinci would react to that! He actually painted the scene where Jesus reveals of a traitor among them, so it was natural that there was really some kind of commotion going on with the picture. Actually I think there should be no argument at the first place because not even Da Vinci saw or knew the real face of Christ or any of the apostles.

HOLY GRAIL: WHO IS RIGHTEOUS FOR THE TITLE?
The Da Vinci Code talks about the Holy Grail. This grail, according to the book, is not the literal chalice but a symbol for a woman. As usual, it points out to Mary Magdalene again, because according to him she carries Jesus' blood (bloodline). In other words, she carries her child in her womb. But personally, I think Mother Mary would be more appropriate for the title of the holy grail. She is the perfect symbol, for she carries the "whole blood" of Christ in her womb where he was formed by the Holy Spirit. The virgin mary is definitely the perfect vessel for the son of God.

MARY MAGDALENE: A GODDESS?!
The gnostics raised Magdalene's role as the sacred feminine and the embodiment of wisdom. A Gospel of Mary Magdalene was also discovered. But these scriptures were known to be not written by Mary herself. It supports the gnostic scripture were Peter became jealous of Magdalene because Jesus told her secrets that were not known to the male disciples and also for giving her the role as the church founder. But still, this doesn't seem to be reality. If Magdalene was really the wife of Jesus, then Peter should have no right to be jealous of Mary. If she was really given a secret, then she shouldn't have told it to the apostles. The Gospel of Mary also lacks a lot of pages therefore it is clearly still a weak foundation. Magdalene being the embodiment of Wisdom is still unlikely. I think its just an attempt of Gnostics to find a female who they can worship other than a god whom Christians personify as male. In Solomon's writings, wisdom is personified as a female, but this does not prophesize that wisdom is to become a real person and neither did it state that it is a goddess. Wisdom is also not to be equaled to God for God himself created her. Plus, Magdalene did not show any characteristic of Wisdom in any passage, therefore the Spirit of Wisdom which existed and worked with God even before man was made must not be compared with her.

Sirach 24: 9 He created me in eternity before time began and I will exist for all time to come.

Wisdom of Solomon 7: 22-23 The spirit of wisdom is intelligent and holy. It is of one nature but reveals itself in many ways. It is not made of any material substance and it moves about freely. It is clean, clear and confident; it cannot be harmed. It is sharp and unconquerable, kind and a friend of humanity It is dependable and sure and has no worries...

Proverbs 9:10 The fear of the LORD is the beginning of wisdom: and the knowledge of the holy is understanding.

MONA LISA: GIRL, BOY, BAKLA O TOMBOY???
They claim the Mona Lisa was androgynous, but it was actually a portrait of Lisa del Giocondo, a member of the Gherardini family of Florence and Tuscany and the wife of wealthy Florentine silk merchant Francesco del Giocondo. (source Wikipedia)

BIBLE: TRUTH OR MYTH?
They kept saying that the bible is only man-made and not inspired by God. It is considered unreliable because of the different translations, revisions and versions over the centuries. But according to scholars, there existed evidences such as manuscripts and ancient writings that when compared with one another is said to be 95% accurate. The difference only existed in minor variations, translations, word order and spellings. Nevertheless, the whole message of the words are still clear. Biblical scribes also are very careful in copying ancient texts and used meticuluous methods in checking the documents. Plus, they do not include just any document that seems related to the bible. They follow strict protocols or procedures in determining which document is authentic and reliable. I think the only thing that brings us apart with one another is our own perception, acceptance and understanding of the passages. Some people "literally" believe in the documents, others consider it as symbolic or figurative, some are skeptical and rely on historical facts, some even fear or avoid the bible, while others still lack in understanding and for others its nothing. Others simply do not believe because the bible does not comply with their own beliefs, and still others are not ready to accept their faith.
TIP: It is important to have knowledge of the author, ancient culture and literature if one wishes to understand the bible clearly, because literature heavily depends on the author's views and his present-day culture which is very different from our modern times. Word meanings, idiomatic expressions, and word connotations may also vary in different places, cultures, and generation. One example here is the story of 6-day Creation which creates conflict between religion and science. But it is also said that God has a different perspective of time and day compared to our understanding of earth's 24-hour axis rotation. Plus, every universe and every planet has its own measurement of time.

Psalms 90: 4 A thousand years to you are like one day; they are like yesterday, already gone, like a short hour in the night

Think about it, aren't the pagan myths more man-made? It is also a clear fact that pagan stories are only created by poets and ancient writers. Since gnostic scriptures are not written by any true witness of Christ, it is can be more considered as man-made. If the apostles' teachings were only mere lies about Christ, then they had violated the commandment of God that is "Thou shalt not bear false witness against thy neighbour." To do so is a disrespect to their friend and rabbi, Jesus, and greater still is the disrespect to God. But ask yourselves these questions, why would the apostles put there lives in great danger by proclaiming the good news of their salvation? They brought no glory to themselves but persecutions and criticisms. They did not make themselves rich but they lived in poverty. They were known to be great cowards themselves but miraculously the Holy Spirit strengthened them and inspired them to do their work inspite of great authorities threatening them with punishment and death. They left their families and even their previous lives just to do God's will.

2 Peter 1:16 We have not depended on made-up stories in making known to you the mighty coming of our Lord Jesus Christ. With our own eyes we saw his greatness

Gal 1:10 Does this sound as if I am trying to win man's approval? No indeed! What I want is God's approval! Am I trying to be popular with men? If I were still trying to do so, I would not be a servant of Christ.

APPLE: THE FORBIDDEN FRUIT?
According to Dan Brown, apple is the orb from which eve partook incurring the holy wrath of God. But no where in the bible was the apple mentioned as the forbidden fruit.

Gen 2 : 16-17 And the LORD God commanded the man, saying, Of every tree of the garden thou mayest freely eat: But of the tree of the knowledge of good and evil, thou shalt not eat of it: for in the day that thou eatest thereof thou shalt surely die.

GNOSTICISM: THREAT TO CHRISTIAN FAITH
The Nag Hammadi Library contain gnostic scriptures. These are documents that are claimed to be lost books in the bible. But actually these are questionable documents. It is very unlike our four gospels written by Mark, Matthew, John and Luke who were true disciples and eyewitnesses of Christ. Another problem is that they do not correspond with the teachings of the bible. They are also incomplete, lacking lots of sections, making them more difficult to study and understand completely. The Gnostic Gospel of Phillip was even said to be not written by Philip himself. It also has references to paganism, which we all know are clearly fictitious and more so has many different versions. It was also said by Brown that Gnosticism is the earliest form of Christianity. It cannot also be denied that paganism is also a main form of ancient religion. But this doesn't mean that what has been first are always true. That is exactly the reason why Christ came to earth -- to teach us the right path because humans have been lost and have sinned greatly against God.

It has been also said of the gnostic scriptures, that if you receive spiritual enlightenment, then Jesus no longer becomes your master but is equal with him. If we go back to Genesis, this is cleary the same as the promise made by the serpent to trick Eve into eating the forbidden fruit... the promise that they too will become like gods. God offers salvation of our souls and not knowledge of the divine for we cannot never be equal in him in wisdom and power. Aren't we content of having the gift of mind and conscience as guide? Clearly, desire is the root of evil, for the more we desire, the more we become greedy and selfish.

James 1:13-15 Let no one say when he is tempted, "I am tempted by God": for God cannot be tempted by evil and he himself tempts no one; but each person is tempted when he is lured and enticed by his own desire. Then desire when it has conceived gives birth to sin; and sin when it is full grown brings forth death.”

Will we let the devil blind us and lead us to our own destruction? The devil only uses us, our hunger for knowledge and wisdom of the things above our reach. The devil speaks of lies and as a liar, he shall not be trusted. (Para silang mga pulitikong nangangampanya tuwing halalan) The story of Adam and Eve has a clear message that anyone who tries to become god himself will fail and instead bring worse punishments to himself. Same goes for the story of Great Flood and the Tower of Babel.

John 8: 4444 Ye are of your father the devil, and the lusts of your father ye will do. He was a murderer from the beginning, and abode not in the truth, because there is no truth in him. When he speaketh a lie, he speaketh of his own: for he is a liar, and the father of it.

Gal 1:7 Actually there is no other gospel, but i say to this because there are some people who are upsetting you and trying to change the gospel of Christ.

2 Tim 4:3-4 The time will come when people will not listen to sound doctrine, but will follow their own desires and will collect for themselves more and more teachers who will tell them what they are itching to hear. They will turn away from listening to the truth and give their attention to legends.

2 Cor 11:3-4 I am afraid that your minds will be corrupted and that you will abandon your full and pure devotion to Christ - in the same way that Eve was deceived by the snake's clever lies. For you gladly tolerate anyone who comes to you and preaches a different Jesus, not the one we preached; and you accept a spirit and a gospel completely different from the Spirit and the gospel you received from us.

2 Cor 11: 14 Even Satan can disguise himself as Angel of light!

2 Peter 2: 1 False prophets appeared in the past among the peope and in the same way false teachers will appear among you. They will bring in destructive, untrue doctrines and will deny the master who redeemed them and so they will bring upon themselves sudden destruction. Even so many will followe their immoral ways and because of what they do, others will speak evil of the way of truth.

James 2: 19 Do you believe that there is only one God? Good! The demons also believe - and tremble with fear.

Another problem with gnostic teaching is that in it Jesus told his teachings as a secret. This is very unlike the Christian teaching were as followers of Christ, we are given the responsibility of spreading the good news of salvation and of teaching others to obey his commandments. Why then keep it secret if it is for the benefit of mankind? In the Christian bible, Christ teaches us that only evil men hide their deeds for they do not want the world to know of it.

John 3: 19-21 This is how the judgement works: the light has come into the world, but people love the darkness rather than the light because their deeds are evil. Anyone who does evil things hates the light and will not come to the light because he does not want his evil deeds to be shown up. But whoever does what is true comes to the light in order that the light may show what he did was in obedience to God.

Kakataquotes from the Da Vinci Code by Dan Brown:

The blossoming flower resembles the female genitalia, the sublime blossoming flower form which all mankind enters the world.
Historically, intercourse was the act through which male and female experience God.
By communing with woman, man could achieve a climactic instant when his mind went totally blank and could see God.
A male student in back raised his hand, sounding hopeful. "Are you saying that instead of going to chapel, we should have more sex?"
"Hold on! He thinks a cathedral's entrance represents a womans..." The examiner nodded. "Complete with receding labial ridges and a nice little cinquefoil clitoris above the doorway."
Langdon explained to Sophie that Baphomet was pagan fertility god associated with the creative force of reproduction.
The quest for the Holy Grail is literally the quest to kneel before the bones of Mary Magdalene. A journey to pray at the feet of the outcast one, the sacred feminine.

So wacha think huh?!

Comments by readers:

Mas O.A. pa sa akin -- Pikori of Fool House
Green-minded! *fish lol* -- Hoshigake Kisame
Panis! -- Gaara of the Sand
Blasphemous!!! -- Kimimaro of the Bones
Beh! -- Peropero of KareKano
Beauty is not only of the female but also of the male. Male or Female, they must be made into puppets -- Sasori of the Red Sand
Pasabugin yan! Art rules! -- Deidara
The will of Jashin is to destroy. Destroy! -- Hidan
Not worth buying. It wastes money. Money is God. -- Kakuzu
Ayos yun ah, Female Worship! *drools and nosebleeds*-- Jiraiya
Sa totoo lang, Wala akong naintindihan -- Uzumaki Naruto
Wala akong pakelam dyan basta ang gusto ko patayin ang kapatid ko! -- Uchiha Sasuke
Ako ang susunod na Diyos! *evil lol* -- Orochimaru
Female worship??!! Aysusmaryosep!!! Wag po!!! Please lang, maawa kayo!!! -- Nara Shikamaru
Mas gusto ko pa rin ang barbecue! Sambahin ang bbq!!! -- Akimichi Choji
Ipakapon na si Naruto. Wala naman silbi ang kanyang ***** -- Sai
Kalokohan! -- Yuga Neji
Huh? -- Hatake Kakashi
Ngeee0w! -- Pusa

---------------------------------------------------------------

Sinubukan ko nga magbasa ng gnostic bible na nadownload ko sa net. Grabe, nahilo ako! Lalo na sa kwento tungkol sa Origin of the World. Kasi sabi out of ganito came ganyan, and out of ganyan came ganun, then out ganun came ganitech and so on and so forth. Bale parang god made goddess then goddess made god then god made gods, etc. Parang nagbasa tuloy ako ng isang ancient fanfiction. Wala siyang pinagkaiba sa mga pagan mythology. Sinasabi ko sa iyo ngayon, naku, kung hindi talaga matibay ang pananampalataya mo eh talagang masisiraan ka ng ulo at mawawalan ng pag-asa! Magkakaroon ka ng feeling na parang yung pinaniwalaan mo simula nung una eh balewala talaga. Magtataka ka nalang at magtatanong kung ano ba talaga ang totoo. Medyo nabigla nga rin talaga ako habang nagreresearch ako tungkol dito pero nang binalikan ko lahat ng mga nangyari sa buhay ko eh naisip ko hindi rin naman pala nasayang ang pananampalataya ko. Totoo paring mabuti ang Diyos! At dahil maraming beses ko nang naranasan ang kanyang pagpapala eh sa tingin ko wala nang dapat lugar sa puso ang pagdududa. Tulad nga ng kasabihan namin ng kaibigan kong si Cindz, "God moves in mysterious ways." Mga witnesses na kami at syempre ang prueba namin ay ang isa't isa. Ü Cute diba? Hehe...

"Existence is the expression of an idea, an eternal consciousness made tangible. We are the idea of God." -- Gerald Schroeder

Sa totoo, interesado rin naman ako sa iba't ibang relihiyon ng tao. May ilang mga magagandang paniniwala rin naman kasi sila na tiyak na makakatulong sa ating buhay. Kahit ang atheism, kung ang focus ay para sa ikabubuti ng sangkatauhan ay may words of wisdom din. Sa atheism kasi, "You are the master of your own fate." Sa theistic religion naman, "God is the master of our fate." Kung titingnan, pareho naman silang may punto. Sabi nga ng kaibigan ko na former atheist, dapat balanse lang, kumbaga may atheist at theistic views dapat. Makikita mo nga ang kumbinasyong ito sa kasabihang "Nasa Diyos ang awa, nasa tao ang gawa." Sa madaling salita, tayo ay dapat kumilos rin sa sarili nating sikap at kung ano man ang mga bagay na hindi na natin kayang kontrolin tulad ng kapalaran ay ipagkatiwala nalang natin sa Poon.

Narealize ko rin minsan na mahirap din makisama sa mga taong over zealous sa faith nila. Minsan kasi sa sobrang focus nila sa Diyos ay nakakalimutan naman nilang may tao pa pala sa paligid nila. Di nila alam na sa sobrang pagtatanggol nila mga paniniwala nila ay nakakasakit na pala sila ng damdamin ng ibang tao. Minsan tingin nila sapat na ang maging maka-Diyos pero marami naman silang pagkukulang sa kapwa nila. Sa totoo lang, kung relihiyon ang pag-uusapan ay medyo sensitibong isyu ito. Sabi nga ng kaibigan ko na siguradong wala nang katapusang usapan ito. Tama nga siya. Kung alam mong iba ang religion ng kausap mo, pinapayo ko na wag na wag na wag kang magsasalita ng kahit ano tungkol sa sarili mong relihiyon maliban nalang kung magtatanong sila tungkol duon. Alam naman nating lahat na madalas pag-initan ng ibang sekto ang mga Katoliko. Sa totoo lang, alam ko rin naman na marami talagang naging pagkakamali at pagkukulang ang simbahan, pero hindi naman tama na ibunton ang mga iyon sa mukha ko na para bang ako ang may kasalanan. Hindi ba, lahat rin naman tayo nanggaling sa iisang relihiyong Kristiyanismo? Nagkahiwa-hiwalay lang naman tayo dahil sa mga pagkakaiba ng mga paniniwala at pagkakaunawa sa bibliya. Tao rin lang naman ang magpapasya sa huli kung saan siya maniniwala dahil kung kaninong grupo pinakamalapit ang mga paniniwala mo ay duon ka papanig.

Pinakamarami man ang mga Katoliko sa buong mundo pero malaking porsyento naman sa kanila ang mahina, pabaya o hindi nakakaunawa ng pananampalataya nila. Nabinyagan na nga sila, nakumpil, at nagkomunyon pero hindi parin sila spiritually mature. Isa lamang ito sa mga malalaking isyung tinitira sa atin ng ibang relihiyon. Kinikilala pa nga tayo na hindi palabasa ng bibliya. Napakapangit pa nga nilalabas nating imahe pagkat hindi tayo sumusunod sa mga batas ng Diyos. Marami sa atin ay mga kurakot, bastos, mayabang, palamura, hipokrito, plastik, mabarkada, mabisyo, sinungaling, malandi, maarte, mareklamo, palabintang, masungit, tamad, mukhang pera, palaaway, mahalay, adik, mapamahiin, mahilig sa mga hula, maaksaya, waldas sa pera, pasaway at mga walang pake. Madalas pa nga natin pinagtatawanan ang mga ganitong biro, pero nakakatawa nga ba talaga ito? Kung tutuusin dapat nga tayo makonsensiya at mahiya, pero mukhang nagiging manhid nalang tayo dahil sawang-sawa na tayo sa ganito't ganyan na parinig. Kaya nga siguro di umaangat ang Pinas, dahil nagiging indifferent nalang tayo sa mga problema at nagbubulag-bulagan sa paligid natin. Pero pasalamat nalang tayo sa Diyos na hindi lahat ng tao tulad ng nasa itaas. Kahit papaano may mga namumulat parin at nagsisimulang magbago ng sarili nila. Katoliko man o hindi ay di na mahalaga iyon basta't ang mahalaga ay mabuti ang kanilang mga hangarin at malinis ang kanilang mga konsensiya.

Kung tutuusin, hindi nga rin lahat ng tradisyon at paniniwala ng mga Katoliko ay sinusunod ko. Maaaring naging bunga ito ng kalagayan ko pero narealize ko na mas kumportable ako sa mga sarili kong mga paraan ng pakikipag-ugnayan sa Diyos. Medyo hindi pormal pero mas nagiging totoo naman ako sa sarili ko at lalo kong naibubuhos ang aking puso't kaluluwa sa mga ginagawa ko na hindi ko nararamdaman madalas sa mga tradisyunal na paraan.

Alam ninyo, kaya ko magpasensiya sa ibang relihiyon, pero di ako papayag na babuyin ng iba ang magandang paniniwala ng Kristiyanismo!!! Balik sa usapan...

Ayon sa mga gnostiko, ang mundo raw ay masama dahil ang lumikha nito ay masama. Hindi raw ang tao ang may kasalanan. Sa sinasabi nilang ito, makikita mo talaga kung gaano kakitid at katigas ang ulo at kataas ang tingin nila sa sarili nila. Sabi nila, para maligtas ka ay dapat magkaroon ka ng "kaalaman o karanasan ng Diyos". May mga ritwal sila para maisagawa ito sa pamamagitan ng kahit ano sa mga sumusunod: pakikipagtalik, meditation or yoga, astral projection daw, at mga pagkakaroon ng mga propesiya. Sa ngayon, pwede na rin ito maranasan sa paghithit ng droga. Sa akin, ginagawa ko ito sa pamamagitan ng pagsayaw ng techno at trance... hehe joke lang po! At duon naman sa mga nais makaranas ng near-death experience, there are limitless possibilities tulad ng pagbungee jumping gamit lamang ay sinulid, pagjaywalking sa gitna ng edsa, pag-iistambay sa construction sites, paglambitin sa wire ng meralco, pagdive sa mga pating o kaya paglapit sa mga sumasayaw ng sea urchin dance. Sa madaling salita, hindi sapat sa kanila ang makita ang kagandahan ng kapaligiran at kabutihan ng kapwa para maranasan ang pagmamahal ng Diyos. Napagkakamalan nila na isang divine feeling ang pagiging high. Sa tingin ko yan ang tinatawag na ignorance dahil its merely a physical feeling felt by the brain and not by the heart. Maaari mo naring isama ang pagkakaroon ng hallucinations at pagkabaliw pagkat out of this world na rin ang experience na iyon.

"I believe yoga meditation, which involves a process of emptying oneself of logic and reason, is a ploy by Satan to deceive the devotee into preparing himself as fertile ground for demon possession... When an individual does not have the Holy Spirit dwelling within, he is open to demonic spirit possession and is especially vulnerable when depressed or despondent "--taken from http://www.peace-of-mind.net/

Hindi rin sila naniniwala sa mga rules at ethics tulad ng mga ten commandments. Di nila naiintindihan na ang mga ito ay gabay tungo sa mabuting pamumuhay upang maisaayos ang magulong mundong ito. Isipin mo nalang kung walang batas sa mundo, hindi ba mas magiging bayolente, mas mahalay, mas malupet at mas katakot-takot mabuhay sa mundong ito? Kung ang tingin nila ang mundo ay masama, paano pa kung walang mga panuntunan at pamantayan ng moralidad? Sa tingin mo ba maisasalba sila ng pagiging adik? Alam ba nila na ang mga ideya ng moralidad na ito ay bunga ng karunungan at pang-unawa?

Sabi rin nila na masyado raw malupit, demanding, magagalitin at seloso ang Diyos sa Old Testament. Paanong hindi, eh ang lahat ng pagsamba na nararapat na ibigay sa Kanya ay napupunta lamang sa mga pekeng diyos na inimbento lang ng mga tao. Nagmumukha lang tuloy tanga ang mga pagano dahil napupunta lang sa wala ang mga ginagawa nilang mga sakripisyo. Ilang beses na rin pinatunayan ng Diyos na siya ang pinakamakapangyarihan pero nagbibingi-bingihan lang sila at sa katigasan ng ulo ay naghahanap pa ng ibang diyos na pwedeng sambahin na sasang-ayon sa kanilang kagustuhan. Ano pa bang pwedeng reaksyon ng Diyos? Alangan naman matuwa pa siya?! Kung tutuusin nga spoiled sila Adam and Eve noon sa paraiso pero dahil hindi sila sumunod sa bilin ni Big Father ay napalayas sila. Ang masama pa sa mga paniniwalang gnostiko ay sasabihin pa nila na Diyos pa ang mali dahil itinago niya ang karunungan sa tao at ayon sa iba dapat pa raw ivenerate ang ahas dahil ito raw ang nagbigay ng karunungan. Ngech!!! Pero kung may utak ka talaga eh maiisip mo na kaakibat ng karunungan ang kaalaman ng mabuti at masama. Alam ng Diyos na maaaring humantong ito sa isang disaster kaya hindi niya ginusto ito mangyari on the first place. At kung hindi tayo naging makasalanan ay sana hindi tayo nagdurusa ng ganito sa lupa.

Isa pa sa mga pinopromote ng DaVinciCode ay ang sex. Hindi dapat ito ang maging sentro ng isang relasyon pero tingnan mo ang mundo natin ngayon. Dahil sa sobrang sexually liberated na ang mga tao, kaliwa't kanan na ang mga nagbubuntis na di pa kinakasal. Swerte nalang kung wala yang kasamang STD. Mas maswerte ka pa kung pananagutan ka ng nakabuntis sa iyo. At mas higit ka pa sa mas maswerte kung mahal na mahal ka pa rin ng lalaki at handa ka pa niyang pakasalan at makasama habang buhay. Minsan maiisip mo nalang eh ang hirap na nga ng buhay tapos imbes na makatulong pa sila sa pamilya ay magdadagdag pa sila ng pasakit sa kanila. Kasalanan pa ba ito ng Diyos?! At kung lumaki ang anak mong hindi masaya sa buhay, dapat ba niyang sisihin ang Diyos dahil pinanganak pa siya sa mundong ibabaw??? Sino ngayon ang sumisira sa buhay ng tao???

My Prayer for Virginity and Chastity of Friends
Please Lord, ipinagdarasal ko po ang mga kaibigan ko na huwag po sila matulad sa mga pariwarang kabataan ngayon. Kung magkakaanak po sila ay sana po makapag-asawa po muna sila. Ngunit kung gugustuhin niyo po ang kahit sino sa kanila na magkaroon ng virginal conception ay tatanggapin ko po iyon ng buong puso, basta't wag lang po Maligno ang ama. Amen.
PS: Find Robert Langdon... ay mali... este... Kung bibigyan po ninyo ako ng asawa, hinihiling ko na sana po ay isa po siyang anghel mula sa langit.

Isang tinig ang aking narinig mula sa kaibuturan ng aking puso. "IHA, BIBIGYAN KITA NG ASAWA. ABANGAN MO LANG SIYA SA TABI NG VENDO NG COKE."

Achecheh!!!

I actually think God is cool and funny. Bagung-bagong ideology yun ah, hehe! Baket? Dahil sa kanya galing itong sense of humor ko. (Reminds me of Lance aka. Yondaime na laging nagpapasalamat kay Lord dahil sa gift of humor niya) Sa kabila ng lahat, natutunan ko tignan ang masasaya at nakakatawang side ng buhay. Maaaring mababaw lang ang kaligayahan ko pero para sa akin ay napakalalim na ng kahulugan nito. Minsan nararamdaman ko ring magbiro ang Diyos kahit sa mga simpleng sitwasyon. Minsan napapa-NGEK nalang ako at duon ko nararamdaman na meron ngang
malakas na kapangyarihan na dumidirekta sa araw-araw nating pamumuhay. Sa tuwing nakakapagpasaya ako ng iba, nararamdaman ko na hindi ito nanggaling mismo sa sarili ko lang kundi galing rin sa Itaas, dahil ang kilala kong ako ay masyadong seryoso, tahimik at di madaling mapatawa. Nagugulat din nga ako minsan dahil hindi ko nga akalain na nakakapagbitaw ako ng kakaibang mga punchlines. Tama nga ang sinabi sa bibliya na dapat tignan mo ang mundo sa mga mata ng isang bata, dahil duon mo lamang makikita ang kagandahan ng daigdig.

Mt18:3-4 3 And said, Verily I say unto you, Except ye be converted, and become as little children, ye shall not enter into the kingdom of heaven. Whosoever therefore shall humble himself as this little child, the same is greatest in the kingdom of heaven.

Sa totoo lang, sa dami ng problema natin ngayon dapat nga lalo tayong mapalapit sa Kanya. Nakakalimutan na kasi nating meron pa pala tayong ispirito na dapat pangalagaan sa loob natin. Lagi nalang natin iniisip ang makapagtrabaho, makahanap ng jowa, yumaman at maging maganda. Hindi ko naman sinasabi na masama ang maging ambisyoso pero nalilimutan natin na ang lahat ng ito'y panandalian lamang. Kapag namatay tayo ay hindi tayo maisasalba ng mga bagay na ito sa kabilang buhay. Paano pala kung totoo ang karma? Eh di siguradong marereincarnate ka na naman dito sa lupa at pag dumating ang araw na iyon ay siguradong mas mahirap at komplikado ang buhay kaysa nung una.

"All the suffering of this world arises from a wrong attitude. The world is neither good or bad. It is only the relation to our ego that makes it seem the one or the other." -- Lama Anagorika Govinda

KISAME: Ay letse! Basta ayoko ng goddess-goddess kulto na yan!!! May pa-sacred-sacred feminine pa, akala mo naman kung anong sacred sa babae!
PIKORI: Oh, really! And why???
KISAME: Dahil ayoko sambahin ang isang babaeng katulad mo!!!
PIKORI: Oh nooo... It hurts you know, it hurts!!! (sabay turo sa kaliwang dibdib kung saan karaniwang nakalagay ang puso kung meron man siya nito)
KISAME: Ngayon pa nga lang nagrereyna-reynahan ka na dito sa pamamahay na ito eh paano pa kaya kung totoong opisyal ang relihiyon na iyan eh di wala na talaga!!! Walang-wala na kaming mga lalake!!!
(Nananahimik sa sulok si Gaara at iniimagine kung naging totoo nga ang mga sinabi ni Kisame. Nakita niyang si Pikori ay nakasakay sa isang kalesang buhat-buhat nila kasama nina Kisame at Kimimaro, habang nagsasayawan ang lahat sa tugtog ng "Aringking king king..." na sinundan ng mala-ritwal na "Ma Ya Hi"... at nang pagkanta at pagsayaw ng "Chacarron" sa tuwing sasapit ang kabilugan ng buwan)
GAARA: (nashock) Hindi ko nga rin masisikmura ang ganuong klaseng relihiyon!!!
KISAME: Hell yeah!!!
HIDAN: Ah basta, iisa lang ang relihiyon ko! Ang relihiyon ni Jashin!!! Lahat binabangga, lahat sinisira, lahat winawasak... Walang sinasanto, walang sinusunod, walang kasingsama!
PIKORI: Are you from here?
HIDAN: I am now.
PIKORI: 'Nak ng tipaklong naman! Sabi ko na nga ba pati mga demonyo nagsi-akyatan mula sa impyerno makatikim lang ng coke!!!
HIDAN: Coke? Ano yun?! Isa ba yung agimat???
PIKORI: Sus, nagmamaang-maangan pa! Wala yun, wala-aaahh...
KISAME: Binabalaan kita Pikori, pag ininis mo yan si Hidan, ikaw ang magiging sizzling sisig dito sa bahay! ...Hmph! Akala mo kung sinong Venus! Sinong naakit mo? Wala!!!
TOBI: Meron, ako!!! (biglang naglumuhod sa sahig at sumamba kay Pikori) Pikori-chan, sinasamba kita!!!
KISAME: No, Tobi, nooo... Bad, Tobi, bad!!!
TOBI: No, Tobi is a good boy!!!
KISAME: Tigilan mo na yan at baka kunin ka na ni Lord!
TOBI: Noo... Tobi is a good boy!!! Kumapit sa palda ni Pikori... Tobi loves Pikori!!!
PIKORI: AAaaarrggghhh!!! Human ishneyl!!! (nagtatakbo at nadrag along si Tobi sa stairway to hell)
TOBI: (nalaglag sa hagdan) Pikori, your my Venus!
PIKORI: Hindi ako Venus. Ako si Artemis at papanain kita!!!
TOBI: At pinana mo nga ako sa puso ko!!!
ZETSU: Anong kaguluhan ito?
PIKORI: Ayan, ayan ang Venus! Ang Venus fly trap!!!
KISAME: Itrap mo na si Venus dali!!!
ZETSU: Anong tingin mo sa kin, parang rat trap?! (sinipit si Kisayme)
(Sisimulan na ni Hidan ang katakut-takot niyang ritwal)
PIKORI: Hey you there! Thou shall not defile my house!!!
HIDAN: Argh!!!!! I will defile what I want to defile... In the name of Jashin...*bog* (nabangga ni Kisameng tumatakas mula sa naninipit na fly trap)
KISAME: Arrrrrggggghhh....
HIDAN: Isa ka pang isda, idedefile din kita!!!
TOBI: Piko-piko.... piko-piko.... pikori!
PIKORI: (sumisigaw habang nagagantsilyo ng wala sa tumba-tumbang wala naman) UNCLEAN! UNCLEAN!!!
GAARA: Eto na ang tinatawag nilang experience of the divine sa fool house... basta ako, itutuloy ko nalang ang corporal mortification ko. (sabay buhat muli ng mabigat niyang gaarapon sa likod bilang araw-araw na penitensya)

"And once again, terrorism strikes at the fool house!"

Now showing:
Fool House Episode 8: The Invited
Fool House Episode 9: Fraktis Makes Ferpek
Fool House Episode 10: Happy Birthday, Gaara!
Ü

The Last Enemy that Shall be Conquered is Death

2008-04-02T19:40:00.016+08:00

Kamamatay lang ng aso naming si Twinkle nuong gabi Monday after Easter. Nalason kasi last week ng Dora. Nagalit nga si mama ke papa kasi naiwan niya ung lason sa daga sa lapag tapos nakalimutan at napakawalan ung aso. Nakita nalang na nagkalat nalang ung lason sa lupa. Akala naman daw ni mama di raw tatalaban si Twinkle at saka di naman daw kasi talaga nakita na nakakain nga ito. Nung gabi pa nga tinawagan ko si Prince dahil may vet clinic sila. Sabi niya bigyan daw ng asukal at hilaw na itlog para magsuka. Pero alam ko rin namang huli na rin ang lahat. Isang week na ang nakaraan ng inassume kong nakakain siya ng lason at usually ang dora takes effect a week after. Maaring naagapan siguro kung pinasuka agad kumain man siya o hindi ng Dora. Kawawa nga, nanginginig kasi at nanghihina. Tapos, ayun nung madaling araw, kinuha na rin ni Lord. Mabuti raw sana kung namatay siya sa katandaan pero nakakainis daw talaga dahil sa kapabayaan. Di nalang ako naimik. Lagi nga nangungulit si mama na hingi daw kami ng bagong tuta. Nakakalungkot daw kasi na wala nang aso. Kaya ayun, lahat ng kakilala ko inemail, tinext, at pm ko, pati nga sa PAWS nagtanong na rin ako tungkol sa pet adoption. Swerte nga at meron kaming kapitbahay na merong alagang tuta. Balak nga niya ipatapon nalang pero hiningi nalang ni mama. Kaya ayun, meron na uli kaming bagong tuta. Halos di pa nga kami magkasundo sa pangalan. Gusto ko nga dapat ipangalan nung una Harrot (kasi maharot) tapos naging Clover. Si mama't papa tawag nila Buchokoy *sweatdrops*. Sinuggest ko na Harry Puppy (Poopie) nalang kasi merong marka sa noo. Tinanong ko ke mama, paano kung lumaki na eh di Harry Doggie na? Dangligalig ng tuta kaya ang hirap kuhanan ng picture. Matakaw din. Matakpan lang niya ng anino ung tinapay, bigla nalang naglalaho ng parang bula ung pagkain. Nakadalawang serving pa nga un ng corned beef nung unang gabi sa amin.

Sa wakas natapos ko na rin ang Harry Potter and the Deathly Hallows. The final book was PURRRRRFECT!!! Ayeee... Actually, ang title ng post ko na ito ay galing mismo sa book. Umm... sa totoo lang more of a HP book fan ako and not of the movie. I long for the day na gawin nilang anime yun tulad ng Powerpuff Girls Z and other classics. (Wag sana americanized cartoons). Sa totoo lang, tuwing nakikita ko si Eriol sa CardCaptor Sakura, lagi ko naiisip si Harry Potter. Minsan pa nga habang nanonood ako ng CCS, napagkamalan ni mama na si Harry un. hehe!!!

Eto ang sample HP amv (op/ed theme) ng isang fan. Kulang nga lang sa characters pero ang effect niya ay pang-anime talaga. Astij ang gumawa nito! Sugoi!!!

The song used is Vivid taken from Final Fantasy Unlim. Rock on!

AMV ng Marauders: James Potter and his friends. The song is Madan by T.M. Revolution.Ü

Eto naman ang iba't ibang fav styles ko ng HP anime fanarts... (courtesy of deviantart)

Classic anime style

Akazukin Chacha ba ito?

Eriol? o_O

Harry and his pet owl Hedwig

HP chibiness

Trinity, ek joke lang!

The Marauders: Ang F4 ng Hogwarts

Nakuwento sa akin ng friend ko na meron siyang kaklase na halos makipagpatayan dahil ininsulto daw ang HP. It brought me back memories... meron din akong mga kaklase na pinagtatawanan din ang HP sa dating skul namin. Di ko lang pinapansin. Napalingon lang ako sandali sa kanila, at bigla silang nag-sorry sa akin, dahil alam nila (obviously bilang classmate nila) na ako mismo ang nagcosplay kay Harry Potter para sa book parade namin. Nginitian ko lang sila at nagpanggap na wala akong narinig sa mga tawanan nila. Wala ring silbi makipagtalo sa mga tulad nila kasi nga wala nga naman silang alam. Hindi naman sila nakapagbuklat o nakapagbasa ng kahit isang libro kaya hindi nila maiintindihan. Hay naku, 'God, forgive them for they don't know what they are doing'. Sabi nga don't judge a book by its cover and siguro idagdag na rin natin na don't underestimate a book by its movie, which brings another saying don't judge the movie by its actors. (which reminds me i have to read The Fall of the House of Usher by Edgar Allan Poe para maappreciate ko ang movie)...

Quote by Edward Juan, webmaster of Hocus Pocus: A Harry Potter Website
" Before I know Harry Potter, I saw my sister reading the Philosopher (sorcerer) Stone, I saw the cover and ask her what the book is about. She told me that it is fasinating and really fun; I didn't believe her. I even said the book is only for "her" type of person. That was until I was really bored the next day and saw the book on her desk. I picked it up and start reading it in her room. I was reading it until she got home and caught me in her bed reading Harry Potter. She kicked me out but I ignored her and asked if the next book was out yet. I guess I've learn that I should not judge something without trying it out first. :P"

Sana maging discerning naman sila sa mga salita nila. Kahit ang mga simpleng mga paborito o hilig ng isang tao wag mo basta basta husgahan at dustahin dahil you could have hurt someone's feelings (unless you're primary intention is to maliciously hurt the feelings of that person or maghanap lang talaga ng away. Siguro kung may official debate, excused yun). Dahil para sa taong yun maituturing na rin nilang isang mahalagang parte na un ng kanilang pagkatao. Let them be. Kung di naman nakakasama at nakakasagasa sa iba eh bakit mo pipigilang iexpress ang sarili nila. Dahil if you don't watch your words, mangongolekta ka lang din ng madaming kaaway. Sabi nga rin sa isang fanfiction, kung mang-iinsulto ka lang, wag ka nalang mag-comment. Di naman sinasabi na bawal ang freedom of speech. Tolerance, respect at moderation lang ang gusto nilang iparating. Diba, don't do unto others what you don't want others to do unto you. Gugustuhin mo bang insultuhin rin ang mga hilig mo? Syempre ipagtatanggol mo rin yun diba?

Sabi nga sa isang kung anuman yon... "Wag mo sila pansinin. Di ka nila kilala nang lubusan kaya sinisiraan ka nila." Parang durian, di mo pa nga natitikman, ayaw mo na agad kasi mabaho. (pero sa totoo lang para sa akin, di naman ito mabaho, masarap at masustansya pa!)

Dati nga pinaparinggan nga ako ni mama tungkol sa panonood ko ng anime kaya pinaringgan ko rin siya sa panonood niya ng telenobela. Sabi niya, syempre libangan niya. Then likewise! Simula nun, hindi na ako pinapakelaman pag nanood ako ng anime.

Naalala ko nga si Klang habang nakikinig ng mga anime mp3. Tinatanong siya ng mga classmates namin, "Klariz, anu ba yan? Naiintindihan mo ba yang mga kantang yan?" If they only knew na kahit gaano ka-headbanging at hard rock man ang anime music, di hamak na more wholesome, poetic and meaningful ang mga lyrics nito kesa sa mga modern music ng mga kabataan ngayon. It makes it even guilty to think na kahit alam natin na di na nga maganda ang mensahe at words ng mga sikat na kanta eh todo pa rin tayo sa pagbirit at pagsuporta sa mga ito.

Ganyan talaga, maraming hypocrites sa mundo or sad to say na marami sa atin ang di nakakaalam na nagiging hipokrito na pala tayo. Aminado ako na wala akong pinagkaiba pero mas lalong di ko rin maiwasang mapansin ganun din tayo lahat, sinasadya man o hindi. Makes me want to believe it is a part of our weakness of human nature.

Hanga ako sa mga taong may self-control at nanahimik lang kahit nasasaktan sila sa mga sinasabi ng iba... silang marunong bumalewala sa mga itinitira sa kanila... pero mas hanga ako sa mga taong kayang patumbahin at gisingin ang kamalayan ng umaapi sa kanila gamit lang ang mga matitinik ngunit mga makahulugang mga salita... Sabi nga ni Sir Dame, kaya namang idaan sa humor or indirect statements ang gusto mong sabihin at palabasin. Pero minsan kelangan talaga pulutin ang putik na ibinato nila pabalik sa kanilang mga pagmumukha, para makita nila kung gaano karumi ang inihagis nila sa kapwa nila. Ang masama eh kung hindi nila matanggap na ang isinoli mong putik ay galing sa kanila. If silence means yes, then nobody can't deny the power of words.

Nanonood din pala ako ng Hana Kimi. Nakakatuwa talaga! Mas gusto ko panoorin yung Japanese vrs. kasi mas cute ang mga characters duon! Nakatsu even reminds of me of my former classmate. Nakita ko rin yung commercial ng taiwanese vrs. kaso di ako interesado. Naaasiman kasi ako sa mga hitsura ng mga characters duon parang mga taga-ibang planeta. Alam ko sasabihin niyo sa akin don't judge... "And why? Because I can!"

My favorite pair, Ashiya (right) and Nakatsu (left)!!!

Pls. Don't Stop the Music!

2008-03-20T12:40:00.005+08:00

Yez, bakasyon na din ako sa wakas. Natapos na rin ang kalbaryo! Grabe ang mga exam namin lalong-lalo na ang english. Hehe... Nag-iba-iba kasi ang mga teachers namin kaya hindi maganda ang pagkakaturo ng mga lessons. Parang entrance exam sa harvard ang kinalabasan ng finals as in sobrang hirap dahil hindi naman naituro lahat ng nasa questionnaire. Ang data struct naman, I think mas madali siya sa prelims. YUng java naman, ay naku kainis... sana pinagbuti ko nalang aral pati ung mga applets dahil sinama talaga ang paggawa ng programs. Nagpuyat kasi ako para sa html defense namin kasi akala ko sa monday. Ako pa naman ang nakabunot ng no.1 slot. Umabot ako ng 3:30 ng madaling araw katatapos ng website ko at ng coursework sa java. Di ako masyado tuloy nakapag-aral para sa exam. Tapos asar nga, dahil kinabukasan hindi pala natuloy yung defense ko. So napilitan pa tuloy ako pumasok ng tues. kahit masakit ang lalamunan at masama ang pakiramdam ko. Heto ang website na ginawa ko para sa project ko baka just in case maging interesado kayo. Namigay pa nga ako ng free taste sa mga kakilala ko sa skul. Ü

Daughter's Best: Home of Extraordinary Desserts

Hay, ang aasim ng mga mukha ng mga panelists. Feeling ko tuloy masama ang gising ni maam robe. O baka magkagalit sila ni sir ponte? Ewan ko, basta, parang hindi sila masaya. Buti nalang at mabait si maam mich kaya medyo naibsan ang pangamba ko. Kaya nga gustong-gusto ko siya eh, kasi madaling malapitan at pakisamahan. Kaya nga lang eh dahil mabait at friendly, eh minsan ung ibang batch abusado na. May mga magulo, makulit at maingay sa klase kaya naiinis na rin si maam mich minsan, pero gayunpaman alam namin na love pa rin kaming lahat ni maam. Ü

Ganito ang mga pangyayari sa huling buwan namin ng DCS...
Sa NSTP, nagkaroon kami ng presentation nung isang sunday para sa mga highschool graduates. Sayang nga lang at hindi ako nakapanood. Sa sobrang dami kasi ng gagawin at dahil pagod rin ako after magpaturo ng buong hapon ke kuya jeff tungkol sa data stuct eh talagang nalowbat ako ng husto. Sayang at di ko napanood kumanta sina Kuya Noel, Abbie, Rodil at si Diwata. Dapat nga kasama kami dun sa kakanta sa stage, eh kaso hindi ako pinayagan at isa pa eh hindi rin kami nakapagpractice kasi watak-watak kaming lahat. Balak pa naman namin kantahin yung Pangarap ni Yeng, at sayang nga dahil kung mahaba-haba pa sana ang time eh gagawa rin kami ng musical play ng Lando ni Gloc 9. Hehe... Nakiusap nalang ako na ung documents nalang ang kuhanan ng grade ko para sa finals dahil pinaghirapan ko rin naman yun lahat. Nabuwisit lang talaga ako kina cano at ian dahil ung dalawang un eh di pa nagbabayad ng parte nila. Lalong lalo na si Cano at hindi pa niya sinosoli ung 300 na dapat eh pinanggawa niya ng menudo na hindi naman natuloy ang pagluto dahil nga inoperahan daw ang nanay niya. Eh sana man lang sinoli lang niya yung pera agad kung di niya nagamit. Sana hindi nalang namin iniasa sa kanya un. Sabi naman ni Sir na iincomplete nalang sila sa nstp pag di pa sila nagbayad. Kawawa tuloy kami na gumastos para sa pagdevelop, pagprint at pagbookbind ng docu. Wala man lang konsiderasyon ang mga yun!

After ng Trinity, meron na namang umusbong na bagong grupo. Tinawag kami ni Sir Ponte na Spice Girls. Si Klang, Melissa, Abbie at ako. Kasi raw pag bigyan mo lang raw kami ng konting linya eh kakanta na kami at nagdudugtungan pa. Lagi ito, actually sa lahat halos ng subject pero lalong lalo na sa subject ni Sir. Magkahalo ngang naiinis at natatawa si sir sa amin nung exam. Parang hindi nga raw exam kasi ang iingay! May mga nagdadaldalan, nagtatanungan at syempre mga human mp3 players... kami yun. Tama, dinadaan nalang namin sa kanta ung hirap ng exam. Hehe... Kung anu-ano nalang kinakanta pati mga 80's di na pinatawad. Sabi ko nga ke klang, si Melissa ung Scary sa amin. *lols* Actually, Pls Don't Stop the Music ang party music namin. Dapat un ung gagamitin naming kanta para sa play sa nstp tungkol sa human behavior kaso di naman natuloy. Meron pa naman sanang lights off at laser light(zaido ring)at cellphone para sa tugtog.... hehe!

May mga time nga na wala kaming klase... Sinasamantala ko uli ang pagkakataong makadwnlod sa crunchyroll ng shippuden at mga asian horror. Napunta kasi ako sa isang pc na merong usb port kaya swerte kaso me virus nga lang pero pwede na pagtiyagaan. Hehe... Nung pinabunot nga kami ni Maam mich para sa defense sa project. Grabe, nagulat ako dahil no.1 ang nakuha ko. Sabi ko baka me sumpa na ito! Hehe... Pero okay lang at least ako nga unang natapos. Magaling pa rin talaga si Lord dahil alam niya kung ano ang gusto ko. Gusto ko kasi sana magvolunteer kaso iniisip ko na baka mataranta lang ako sa pagtapos ng website ko. Pero dahil 1 nga ang nabunot ko, talagang no choice. Hehe... Pero mabuti talaga at di na ako makikipagsiksikan sa iba. Naku lalong lalo na ung iba mga pang-36 pa! Kaya ngayon super duper pahinga lalo na't me sipon na naman ako! Huhuhu...

Anyways, ganda na ng naruto shippuden! Pinakapaborito kong leader ng team si Sir Yamato, yung pansamantalang pumalit ke Kakashi. Astig talaga siya! Lumabas uli ang anyong kyubii ni naruto! Omg, naalala ko ang vrs ng Lobo ko. Kadiri talaga etong si Orochimaru, laging nalabas ang bagong katawan sa bibig niya. XP Astig din ang Akatsuki, lalo na sina Sasori, Deidara at Zetsu. Nagulat nga ako na sbi ni Carl na crush raw niya si Zetsu. Hanggang ngayon, iniisip ko nga na baka namalik-tenga lang ako. Tinanong niya nga kung crush ko raw yun eh di ko masagot agad. Hehe... Naiisip ko kasi yung Fool Haus, dapat kasi kasama na sila dun. Iniisip ko dapat merong Akatsuki na magkakagusto rin ke Pikori. Naguguluhan tuloy ako... Hehe... Si Klariz nga at si Melissa, nakita lang picture ni Pein (leader ng Akatsuki) crush na nila agad. Si Klang nga, laging nilalagay pa ung pic ni Pein sa desktop sa klase. May pic ako ni Pein, yan yung sandamakmak ang piercing sa mukha, Hehe! Pero ako ke.... Manaphy!!!! Hehe, la... pokemon un. Hahaha... U nga pala mkkpanood na pala ako ng Death Note! Nakabili kasi ako uli sa 2-Rats. Ü Ayeee!

Eto ang bagong grupo ng ASTIGS!

Zetsu

Sasori

Deidara

Pein

Itachi

U nga pala, natupad din ang wish ko makakita ng isang bulalakaw. Nung isang gabi tumingin ako sa langit at tinanong ko, "makakakita pa kaya ako ng shooting star? Wla naman kasi akong naabutan tuwing may meteor shower eh..." tapos biglang me dumaan na mabilis na kulay orange. Inisip ko ng una na baka eruplano lang pero narealize ko na shooting star nga yun nuong nawala na. Late na nga ako nakapagwish, sayang! Pero di bale at least nakikita ako kahit isa. Hehe!

Have a holy weekend!

Lobo-Cop

2008-02-16T20:50:00.004+08:00

gRABeH, ilang linggo lang ang lumipas parang andami na nangyari. Katatapos lang ng prelim week namin. Ok naman pero nakakaloka ung data struct namin, halos lahat ng booklet na naipasa napakalinis at walang sulat. Sa english namin right minus wrong at no ErasuRe!

Nung isang araw nga, nag-away kami ni mama dahil ke Mikul. Ang kulet kasi nya sa text. Halos araw-araw na siya nangungulit kaya napuno na si mama kasi nasasayang daw ung load namin at me exam pa kinabukasan. Inagaw nga ni mama ung cel ko at pinagalitan cya s text. Kakaloka nga, dahil pinagkamalan niya c Mikul na na c Cano. Pareho kasing Michael un. Eh ayaw pa naman nun ke Cano. Tsk3x! Ang sama tlaga ng timing kasi ang init ng ulo ni mama nung araw na un dahil sa ininom nya na nakakaantok na gamot. Sigawan pa nga kami at nag-iiyak na rin ako. Isa o dalawang araw ata kami di bati. Tapos di pa pumasok si mikul kinabukasan dahil din dun. Matampuhin pa naman un at msyado sensitive. Pero at least nung valentines nagkabati na kami ni mama. Binilhan ko cya ng cake. Sayang lang at walang slice ng dulce de leche at black forest. Gumawa rin pala c mama ng graham kaya napakain din ako, pero ang malas at bumalik uli ang lbm ku. Huhuhu... Di ko tuloy makain ang dala ni mikul na tsokoleyt. WaaAhH! Binigyan kasi kami niya ni Klang ng chocolate dahil galing ung dad niya sa Dubai. Humiram nga din ako sa kanya ng Full House dvd. Hehe, di ko kasi natapos ung sa tv.

Recently, daladala ko ung digicam ku para sa documentation ng nstp. Pero talagang tuwang tuwa me kung vinividyuhan ko mga kaklase ko lalo na c klariz, tapos sina mikul at melissa. Tawa ako ng tawa habang pinapanood at tinignan ung mga pics. Sayang lang at di kuha sounds. Da best talaga ung KlangMoby Scandal, hehe! ~Tawa ako ng tawa~ Kung kanikanino ko pinapakita hehe!!!

Natanggap ko nga rin nung valentines ung newsletter ng lupus foundation. Sa wakas nakita ko rin ung article ko at sinama na rin dun ung 500 hehe. Di ko kasi nakita si ate marilyn sa celebration last meeting kaya pinadala nalang nya sa ken sa mail. Buti nga meron na kami special week para naman maging aware ang mga tao sa kalagayan naming mga LOBO. Yeh man!

Speaking of Lobo, ung bagong palabas ni Angel sa chan2. Gulat talaga ako dahil tila inagaw na nga nila concept ko at name ng bida! Hehe... Ganito kasi un. It happened long before Angel Locsin transferred to abscbn at kapanahunan pa ng earlier Naruto (not yet Shippuden). Nakaisip ako ng idea para sa isang Naruto fic. Dahil syempre im fond of wolves and foxes, nakaisip ako ng heroine character na ang name ay Laika! Si Laika, nagtatransform into a snow wolf. Almost similar to ninetails. (Fav pokemon ko, hehe). She is beautiful and has white hair. Her ninja skills are graceful yet deadly. Ummm, nakapagsimula na nga ako dati ng kwento kaso parang 1 paragraph lang nagawa ko. Di ko na kasi alam susunod na kwento. Basta ung simula ko is nakita siya ni Yondaime sa isang kweba ng mga lobo. Galing siya sa ibang village, ibang angkan, at napadpad lang sa Konoha dahil parang hinahunting ang lahi nila. Di ko nga napag-isipan ng mabuti kung sanggol siyang itinakas o reincarnation na. Complex kasi ang plot ko at gusto ko sana english. Inspired lang kasi ako sa kwento ng Forbidden Love, tungkol sa mga kumiho na naging tao. Kumiho is fox pero ginawa ko nalang siyang wolf para maiba. Dapat nga si Shikamaru ung ka-love team niya or either si Gaara. Ngek, hirap nga. Minsan nga naisip ko si Naruto maiinlove din sa kanya, sa dahilan lang na may kyuubi siya sa katawan. In that case, parang hindi talaga si Naruto ang me gusto kay Laika kundi ung mabangis na halimaw sa loob niya. So parang nagkokontra ung damdamin ni Naruto. Di ba magulo? Tapos un, dahil si Yondaime ang nagpalaki rin sa kanya, um... kilala siya ng mga jounin sa konoha. Tinagurian rin siyang isang genius. Naging skulmate niya rin si Itachi. Mailap siya sa mga tao maliban ke ikaapat ngunit ng namatay si Yondaime kaya mag-isa nalang sya. Nagkaroon lang siya ng mga kaibigan uli ng mabuo ang team nila. Kaso nang mamatay ang mga kasama niya sa isang misyon, umalis siya ng bayan at nagsanay siya sa gubat. Then, nagkita uli sila ni Itachi minsan sa gubat at nakipaglaban pero natalo siya. Ayoko idetalye ung mga nangyari dun sa laban kasi ummm... ano kasi... somewhat rated ano. Hehe! Baka ma-shock kau at ma-eskandalo or somewhat. Hihi! Then ewan ko ba kung saan na nag-revolve ung kwento, parang revenge. Basta ayun siyempre balik siyang konoha. Tapos, c Shikamaru magkakagusto sa kanya, kaya ewan ko ba kung paano pumasok si Gaara sa eksena. Parang ibang version naman kasi un. Ung Gaara version naman, is wala atang part ke Itachi. Pero gusto ko kasi ung Itachi something na un. Kakaiba kasi. Pati nga Itachi x Laika version, bumuo ako. Hehe, dun nagkaanak sila at hehe, basta... Basta, hindi ko talaga naisulat o naitype tong kwentong to. Tumakbo lang sa isip ko. Di ko mawari kung ano ba dapat ang mangyayari dahil andaming revisions, at versions, danghirap pa englishin. Shucks, kakahiya hehe... Kaya nga nagulat ako ng merong ganung palabas, pati si Laika ko naging si Angel Locsin. Ngekwekwek! Pero syempre ung palabas nila malayo na sa kwento ko. Hindi naman ako nanonood, sina mama't papa lang, hehe!

Puntahan niyo pala frendster ko para makita niyo ung mga virtual pets ku. Haha!!! Minsan nga sinubukan ko suntukin ung alien ko sa mata. Nagulat ako nang matanggalan ng mata! Nataranta nga ako nun... Buti nalang flash at nagrerestart siya pagnirerefresh ang page. Akala ko mawawala ung pet ko na un. Kaya nga ayoko suntukin un eh. hehe, kakaawa kasi. Napagtripan ko lang minsan, kasi gusto ko lang malaman nun kung ano pa ang pwedeng gawin sa kanya. Kawawang moji! Nakakaiyak talaga, nakakadurog ng puso lalo na kapag nakikita mong sad siya. Huhuhu...

May Asim Pa Din!

2008-02-05T22:13:00.000+08:00

Maasim pa rin ang araw basta't kasama ko ang Trinity... Trini-1 Trini-2 at Trini-3. Si Mikul, ako at si Klariz. At syempre wala nang aasim pa sa tambalang M2M aka. Melissa and Michael. Hay naku, yang Mikul na yan minsan na nga kaming nag-away sa ym. Feeling ko kasi pinaramdam niya na dahil magkaiba ng religion ang parents ko kaya ako nagkasakit. Sino ba namang di masasaktan? Well, sabi niya na di naman daw yun ang gusto niyang iparating. Sa email niya, "And I BELIEVED you've been mistaken about GOD DID REALLY IS THE ONE WHO GAVE YOU THAT SICKNESS, that doesn't make any SENSE if WE can all say "GOD IS SO GOOD". I just want to clear that, IT ISN'T GOD!, that's satan's work."

Di ko naman masisi ang kasamaan dahil partly meron naman ako kasalanan sa sarili ko. Pinabayaan ko kasi ang sarili ko noon. And besides, feeling ko nga mas natuwid ang buhay ko simula noong nagkasakit ako. Parang some kind of awakening para sa akin ang mga naging experiences ko. Malakas kasi ang kutob ko na kung hindi nangyari sa akin ito, possibly I would still be the weak, shy and StUpiD old me. Maybe if it never happened possibly baka namatay nalang ako sa sobrang stress and depression sa buhay at maaring nagkawatak-watak nalang pamilya ko. I've gone through many difficult times but they're were nothing compared to the blessings God has given me during those times and it made me feel more special and loved than before. And if ever I just I have started this blog before, I would have recorded every single piece of feeling I had during those difficult times. Actually I felt that all I ever needed was given to me and sometimes ironically, I feel luckier than the other people around me. (But still of course, I still can't let go of my personal wishes and wants, hindi ba? Kita mo naman wishlist ko. Asiiiim!) Sabi nga ng mga kapwa ko LOBO (uy, parang Angel Locsin ahH!), kailangan mong kaibiganin yang sakit mo dahil kung kakalabanin mo siya lalo ka lang lalala. Kung ayaw niya ng araw, e di wag magpaaraw. Ayaw niya ng stress, wag magpagod. It's just the matter of taming it. We're carrying it through lifetime so we should know how to control it. Kumbaga, don't let it control you! Actually, umattend nga ako ng lupus advocacy wik celebration nila sa SM by the bay sa likod ng MoA. Presidential Decree na kasi na every Feb2-8 Lupus Advocacy Week. Late na nga kami nung meeting sa UST tapos late na rin kami nakarating sa program pero at least naabutan ko ang FirewoRkx!!! Ang gandaH talga, promise! Kaiba ang feeling pag actual na pinapaputok sa harapan mo. Yung umpisa nga para silang mga red balloons sa langit, tapos yung isa parang mga flowers na may pollen at yung favorite ko yung stardust sa langit!!! Hay... sana nga di ko na kinuhanan ng video. Eh kasi nadidistract ako sa digicam kaya hindi ko masyado mafully feel ang moment. Mas maganda talaga pag actual kesa replay... Makaattend nga uli ng fireworks display. Sabi nga ni mama dapat ganun nalang pag new year, kasi ang pangit pag kalat kalat sa kalsada nagpapaputok. Mas delikado un at ang tendency eh magtago nalang sa bahay at baka matamaan pa ng ligaw na bala. Dahil kung merong ilalaang place para sa fireworks display, dun mo lang maappreciate ang fireworks as a work of art. Meron nga din waterworks dun, eh fountain pala hehe...

Minsan, sabi ni Mikul sa akin na 'Simple lang akong bumanat pero tagos hanggang buto.' Ngek! Mukhang lumalabas na naman ang aking other side. Di ko kasi minsan mapigilan eH... hehe!

By the way, we're all going through adjustments this term. Marami kaming bagong teachers, sa english, sa java at recently sa data structs. Actually I'm having problems w/ our eng teacher kasi marami siyang tinuturo na contradicting sa standard grammar lessons namin dati. I consulted our lectures w/ my other english teachers that I know and they said talagang maraming mali. I sometimes, end up debating in class and minsan mga kaklase ko na ang nagkakagulo. I can see naman na he's good with expressing his feelings and masaya sanang kasama at kakwentuhan si sir. Nung una, asar ako, pero ngayon mukhang di ko na alam ang dapat gawin... *sigh* Sa Data Struct naman, nakakalito na. Kainis kasi si sir Welmer, iniwan nalang kami sa kalagitnaan kung kelan malapit na ang prelims. Sana tinapos nalang niya ang buong term. Mamimiss ko tuloy kalokohan nun! Medyo mahina kc ang boses nung bago namin sir at englisero pa. Kulang lagi sa explanation at lagi di ako satisfied sa discussion. Disappointing talaga. Next wik na ang prelims and shux...

Recently, im addicted to ym audibles, and Cinnamoroll... He's so cute! Watch the cinnamoroll video here:

Out of Place

2008-01-19T23:22:00.000+08:00

Hay... nakakaramdam na naman ako ng pagka-op sa klase. Baka siguro namimiss ko lang yung mga dati kong batchm8s. Gusto ko rin makihalubilo pero hindi pa naman me ganun kabilis makisama. Naiinggit tuloy ako sa iba. Ano kayang meron sila? Paano kaya nila nagagawa yun? Feeling ko tuloy di na ako ganun kaimportante. Pero maaaring kelangan pa rin nila ako bilang lider o taga-korak lang ng kanilang mga gawa. Ganun naman palagi role ko eh. Kaya kung wala na sa iskul, mukhang di na nga nila ako kelangan. Siguro kung wala akong kaibigan duon eh tuluyan na nga lang akong magiging loner. Nakakadepress talaga. Ugali ko na nga ang di mapalagay sa sa mga taong di ko kakilala. Di ko kayang magpakatotoo sa maikling pagkakataon lang. Nakaramdam rin naman me ng ganito nung 1st term pero syempre may mga matiyagang naghintay, umasa, naniwala at nag-udyok sa akin na makisama kahit sa munting paraan lang. Dahil duon nag-improve ang aking social life. Pero unti-unting naglaho ang ilan sa kanila at nagkawatak-watak ang batch dahil sa schedules. May mga natira ngunit hindi sapat ang powers nila para ibalik ang dati kong sigla. Ang tanging nagbibigay sa akin ng lakas at inspirasyon ay ang aking pangarap, iilang mga tapat na kaibigan, ang pagkakataong binigay ng Diyos, ang mga teachers na nagtitiyaga sa aming kakulitan at ang pagod ng aking mga magulang. Alam kong hindi ko dapat iasa sa iba ang takbo ng buhay ko, pero hindi ba mas maganda kung pagdating mo sa eskwelahan matatanggal lahat ng pagiging sobrang seryoso mo at insecurities sa mundo dahil sa inyong mga pinagsamang biruan, halakhak at tawanan?

Gusto ko rin namang patunayan na meron din naman akong maibabahagi sa kanila maliban sa pag-aaral. Gusto ko rin makihirit paminsan-minsan pero madalas napupunta lang sa wala. Para rin kasi yang punchline, dapat tama ang timing at pagkabitaw. Mawalan lang ng isa dito, supot na. May mangilan-ngilan pa rin namang makikinig, at yun ang good old loyal friends ko. Gusto ko kasi yung nagpapatawa ako na parang paputok na bigla nalang sasabog. Madalas ko lang ito nagagawa dahil sa bugso ng damdamin sa panahon na wala akong pagdududa sa sarili o pagiging self-conscious. Mahirap naman pilitin kung wala sa mood. Di pa siguro napapanahon. Mukha ba akong paimportante? Inaamin ko talagang kailangan ko ng encouragement mula sa iba. Gusto ko intindihin nila ako pero at the same time maiparamdam nilang lahat na kasapi rin ako ng grupo. Ang tanong, magagawa ko ba uli maging tulad ng dati?

Pero sa lahat ng ito, nararamdaman ko pa rin ang pagmamahal ng Diyos sa aking mga malalapit na kaibigan. Recently nakatanggap ako ng thank you letter mula kay Ate Cris. Da first time na idinedicate ng isang kaibigan ko ang project nya sa akin. (Noon kasi lahat ng mga inaakala kong bestfriends, hindi ako binigyan man lang ni isang sulat sa lahat ng English activity namin na letter writing.) Si Mikul naman nagsend sa akin ng isang nakakatouch na personal email. Si Klariz talagang binili ang naruto necklace bilang xmas present ko. Niyaya rin nila ako na sumama sa kanila kumain sa pizza hut na libre ni ate cris bilang celebration sa pagkapasa namin sa C prog.

Ummm... basta panibagong yugto na naman ito ng buhay ko bilang kasapi ng batch3. I am now here. There will be no turning back. All I know is I gotta keep moving on no matter what. Only God knows why He created me this way and if He wants me to be who I am now then so be it.

Lord, let your love and guidance be my source of strength and courage to face the world. Don't let the others pull me down. Don't let me be worried about things that are unnecessary. Please let me be who I should be and let me be the best that I can be in every situation. Make me remember the good person that I am, the one you truly love. May the lonely times remind me that my fate is in your hands and that you can turn everything around as you wish. And in the dark, grant that I may see the light that shines above my little soul to show me how special I really am in your eyes, and guide me truly to the path you have prepared for me. Amen.

Fool House Entertainment Presents... The Bride of Gaara

2008-01-02T12:40:00.000+08:00

Casts:
Sabaku no Gaara
Dorothy as Gaara's bride

Till next time, tito

2007-12-29T21:38:00.000+08:00

Mewi kwismas and a happy new year, prends... Katatapos lang ng bday ko nung 22. Naalala ko na kung anong japanese resto ang kinainan namin last yr. Sa Omakase! Yep, bumalik nga kami at dis time sinubukan ko na yung sea urchin tempura nila. Ngeee, kadiri. Di ko nga maintindihan ang lasa. Me mga madulas na mga galamay sa loob. Parang ngang kumain ako ng isang kakaibang nilalang galing sa outer space. Nilunod ko nalang sa kikoman ung ulam ko. *coughs* ayoko na... Well, tenk yu sa mga bumati. Hehe... I dont wanna believe im 20 na. No way!

Kakalungkot nga ang buong pasko ng mga relatives ko. Pumanaw na po kasi si Tito Bobby namin nung dec24 lang ng gabi. Hindi na umabot kahit xmas man lang. Sayang nga di man lang ako nakasama sa lamay o cremation. Shucks, wala man lang akong xp. Matagal ko na rin di nakikita mga pinsan ko. At least, sa langit wala na siyang sakit at problema. Nakakatuwa nga kasi nung lamay, habang nagbabantay si Tita Susan may narinig daw siyang tumawag nung pangalan niya. Natawa nalang daw siya. Si Ate Tricia (tama ba o c ate Erika, hehe) nung mag-isa lang siya, nakaamoy daw sya ng mabangung bulaklak pero nung inamoy daw niya yung mga pumpon ng bulaklak eh di naman dun galing ung amoy. Di bale, magiging masaya na si tito sa kabilang buhay. //^___^\\ Till next time, tito...

Wala naman akong masyadong ginawa kundi magpakalunod sa unlimited myisp internet,hehe. Binabasa ko din ung The Idiot ni Dostoevsky habang wala pa akong mahiram na HP: Deathly Hallows. Syempre eh di rin ako magpapahuli sa mga cd. Ang masama lang nito eh wala na ung video city sa rob. Yep, wala na akong mapupuntahan duon! Shux! Dami ko pang di napapanod. Dun pa sila nagtayo sa malapit sa Lotus kung saan sandamakmak ang mga pirata. Mga engot! Lalo silang lalangawin,pre! Ang ganda pa ng mga bagong peke, eh mga 20+ movies sa isang dvd. Biruin mo yun. Eh di syempre saan ka na? Ang sama lang eh, ung quality di sigurado, di nag-ata nag-aral ng english ang nagsubtitle at syempre ung salita eh hindi tugma sa tunog (nagmumukha tuloy dubbed minsan), and last hindi ko mapanod sa pc kasi cd-rom lang ang meron sa computer.

Heto ang title, rating at comment ko sa mga palabas. Sori tamad ako gumawa ng summaries. Search niyo nalang sa net, k?

Midori No Hibi (anime) - 5/5 - Sobra halakhak ko sa mga unang episodes at sobra naman iyak ko sa last ep. Very cute anime!

Battle Royal 2 - 3/5 - Mas recommended ko pa din ung Battle Royale 1. Thumbs up sa bishonen na si Nanahara Shuya (Tatsuya Fujiwara)!

Abnormal Beauty - 4/5

Art of the Devil - 4/5 - Ang ganda ni Boom (Supakson Chaimongkol).

Haunted Doll Jelangkung - 0/5 - Blair Witch type of horror pero di ko alam kung bakit nagclick ito sa Indonesia. Bad subtitles, masyado maliit ang font size and sobrang mabilis ang switching of scenes. Sana di ko nalang binili sa odyssey.

Haunted Doll 2 - 3/5 - Much better than the 1st one.

Parasite Eve - 2/5

Ghost Within - 4/5

Shinobi: Heart Under Blade - 5/5

Yoyo Girl Cop - 2/5

The Maid - 2/5 - Medyo usual horror scenes sa umpisa pero pinakamaganda yung twist sa ending.

Three - 3/5 - Pinakamaganda ang 3rd story 'Going Home'

The Machinist - 4/5 - Very Good acting.

HP: Order of the Phoenix - 3/5 Mas appreciate ko pa din ang basahin ang buk.

Resident Evil Extinction - 5/5 - Da best of the 3 movies i have watched

Enchanted - 5/5 - Wonderful rennovation of disney movie. Recommended for the whole family.

Catacombs - 1/5 - I only liked the last part. Buong 2 hrs mauubos ang oras sa scene na habulan at pasikut-sikot sa loob.

Underdog - Sori cannot rate, di ko naappreciate masyado.

Balls of Fury - 2/5 - Funny pero kulang pa din sa action and style ng pagpalu ng balls

The Seeker - 3/5 - Mukhang maganda pero masyado madilim nung pinanood ko sa screen namin.

Evan Almighty - 3/5

Martian Child - 1/5

Flood - ... - No comment

Gud lak nalang sa Year of the Rat, my prends... May the rats be with you always!

Iskul Baktol

2007-12-11T21:24:00.000+08:00

Yeah, bakasyon na! Aga no? Buong dec namin bakasyon! Malas nga lang at sinisipon me ngaun. Di tuloy me nakaattend sa Xmas Party ng Lupus Club. Sabi pa naman ni Ate Daryl na naipublish na sa Soaring Butterfly ung article ko. Php 500 din un. Tsk!3x

Ah basta, salamat nalang at natapos ko rin sa wakas ang project ko sa C programming. Dapat recipe organizer ang gagawin ko nung una, kaso sabi ni Sir Welmer mahirap daw ung mga codes at wala sa scope ng mga pinag-aralan namin kaya nagpalit ako ng system. Tenx kay Daryl aka. Tomoe sa pagpayag na gawan ko ng system ung zettai anime.

Actually, nagulat nga aku nung isang araw ng biglang pumasok ako na walang kaalam alam na scheduled final defense na pala ng batch namin nun. Di ko napansin na pinost pala sa bulletin ung announcement the day before. Akala ko pre-defense palang naman kaya di ko naghanda. Pagkakaintindi ko kasi na ipapakita ko pa muna yung documents. Buti nalang wala pang nagdedefense sa batch namin kahit ang schedule ay 8-12 ng umaga. 3pm na nga ako pumasok kasi nag-ikot muna kami ni mama sa rob at saka nagpagupit pa ako buhok. Natakot ako kasi sabi may minus na raw kung sa ibang araw pa magdedefense. Sabi naman ni sir, pwede pa raw humabol ngaun. Itetext ko sana mama ko pero buti nalang di pa sya nakauwi kaya nasabi ko agad. Umuwi na muna siya para ihatid ung formal attire ko.

Tinatanong nga ng mga classmates ko kung nagpagupit ba talaga ako para sa defense, hehe, wala nga akong alam eh. Ang galing nga eh! Ang tagal ko pa nga magdesisyon nung umagang un kung magpapagupit ba ako kasi gusto sana itaon na nga rin sa defense ko. Mga halos 5pm na ata nagstart ang defense. Apat lang kami: si abbie, ako, melissa at si Ate cris. Nagulat nga ako nung lumabas si abitot na umiiyak.

Si maam vicky ung panelist ko. Patapos na ako nung pumasok si maam robe. Nagloko pa nga nung una ung pc ng paggamit ko. Dinadaan daan ko nalang sa tawa. Andami nilang tanong pero alam ko ginawa ko naman ang lahat para ipagtanggol 'tong project ko. Ginawa ko naman kasi ang best ko. At least naman, may natutunan din naman me sa kanila. Kaso sabi nga ni sir, akala raw ng mga panelists na advanced na kami kaya medyo mahirap ung mga tanong at ung mga pinapagawa nila. Sabi ko nga, simple lang ung system ko at di naman talaga pangmalaking company saka di talaga tested para sa maramihang data. Basic lang naman kasi ang mga tinuro sa amin at isipin mo naman ang course in just 3 months no! Hinanap nga sa akin ung screen captures at source codes pero tinuro ko si sir na sabi niya kasi wag muna iprint. Beh! Gusto pa ngang gawin ni maam robe na imask ung password, as in asterisk ang lalabas. Sabi ko hindi tinuro un. Sabi niya research ko daw. Naresearch ko nga sa isang forum at sabi imposible raw un sa C. Sabi naman ni sir di na rin daw kelangan gawin un. Tinanong rin pala sa akin na kung irerate ko ung proj ko, 1-10 ilan daw? Sabi ko 9. Sabi nila sobrang taas naman daw, eh kinopya ko lang naman ung ibang codes. Eh di sabi ko 8. Antagal ko pa nga magsalita kasi gusto ko sabihin 8.5. hehe. Antaas ng tingin ko sa proj ko no? Eh kasi pinaghirapan ko. At saka if ever na alam ko pa sana ung mga advanced codes eh di sana lalo ko pang napaganda, kaso nga limited lang knowledge namin at sobrang kulang na sa time. Tenk u talaga ke Lord at nalagpasan ko rin ito! Buti nga late na rin nagsimula dahil kung pumasok man siguro ako ng 8am dun eh sayang lang rin ang buong araw ko kahihintay.

Kahit maiksi ang term 2, naging masaya naman ang skul lyf ko. Nadagdagan kami ng 2 bagong kabatch, si Hans (saksi ni baho raw ayon kay Kuya Darcy) at si Michael aka. Mikulangot Vantot Market Mapauis!

Si Michael ang nagpauso ng mga jokes tungkol sa batch namin. Heto nga ung joke niya tungkol sa kin:
Sino ang kaklase natin na paborito ni Noli de Castro?
Si TP Patrol!

Naging uso rin sa batch namin ang pababaktulan. Hehe, ung tawagang "Baktol" at ung expressiong "Maasim!". Pinasimulan ito ni kuya darcy hanggang sa magkahawaan na. (Originally, Baktol ang tawag ni Kuya Dharz ke kuya noel.) Mabaho nga lagi expression ni kuya darcy. Lagi pa niyang sinasabing 'natatae ako' o kaya 'uutot ako'. Kinakanta pa nga niya yung Mayahi at ginawa nyang 'Tumae aki, tumae ako...'. Eto naman si Hans over tawa sa salitang baktol. Ako lagi ang tinuturo niyang tawa nang tawa eh siya nga itong may tawang umaalingawngaw sa buong room. Che, Baktol!

Nkakainis na nga ung internet namin. Lagi hinaharang ung pag-install ko ng orbit. Di na tuloy ako makadownload ng videos sa crunchyroll. Feeling ko tuloy nalugi ako ng sampung beses! Arggh@!!! Sayang talaga.. huhuhu. //T_T\\ Andami pa namang pangarap na madownload na anime at asian films! Waaahhh... Ang isa pang problema eh ung pagkalat ng mga virus na nakakasira ng diskette, lalo na ung kim, ravmonE, at UST scandal. Marami nang biktima ng mga lecheng virus na ito at kasama na ako. Andami ko tuloy nasayang na diskette. Kakainis pa kasi dun sa room B walang USB port.

Sa ngaun, ieenjoy ko muna ang mahaba kong bakasyon! Wala akong gagawin kundi manood ng cd... Yehey!

Ang Mahiwagang Bolpen ng Video City

2007-09-29T13:30:00.000+08:00

Second term na! Meron kaming bagong teacher, si sir Welmer. Meron ding bagong classmates, meron ding nalipat sa ibang batch at meron ding nabago sa schedule at lalo na sa subjects.

Values Eduation MWF 10-12pm
SQL MWF 12-2pm
Program Design TTh 12-3pm
C Programming TTh 3-6pm

At syempre ang thesis namin ngayong term ay gumawa ng sariling system or program.

Classmates ko parin si Kuya Noel, Melissa, Kris Leigh, Klariz, Abbie, JJ at si Ate Rina. Late na nga mgenroll ang mga bonggang bonggang sina Kuya Noel, Klang at Ate Rina. Nung unang araw medyo nalungkot me pero nung dumating sila ayun naging makulay na uli ang buhay! Pero lalong gumulo dahil dumami ang mga pasaway. Kaso miss ko pa rin ung dati kong clashmates.

Sa VE, pinakwento kami ng mga inspirational stories. Ginamit ko yung kwento ko. Bigla kamong napaiyak si Maam Mich! Natouch din ako sa kwento ni Kuya Jhon. Dati siyang aethist na nagbago dahil sa art teacher niya.

Btw, binilhan na me ni mama ng digicam dun sa Wellcom. Premier (Kingcom) yung tatak. 3+ lang siya at tamang tamang last stock nalang ang naiwan. Shucks, buti nalang naunahan ni mama yung isang customer kundi papabili ako sa kanya nung mas mahal. Hehe...

Sabi ni mam robe, lalo raw akong gumaganda. Sabi ni klariz kasi wala na si benjie. Ang say ko naman eh dahil yun sa mahiwagang bolpen ng IFM este yung mumurahing clip na binili ko sa filinvest. Apat na nga ang burluluy ko sa buhok: ponytail, ribbon, at 2 hairclip. Eh paano ba naman kasi eh bumubuhaghag nang bonggang bongga! Actually asar ako kc di pa rin ako nagrereduce ng bonggang bongga. Ayoko naman magtreadmill at hinihingal ako. Di ata sapat ang maghagdan paakyat ng 4th floor... paano ba yan?! Pero dibale na nga, at least gumanda ang sulat ko dahil sa mahiwagang bolpen ng video city, libre paghumiram ka ng 4 na vcd!

Btw, may video ako. Ito ay tungkol sa isang kakaibang uod na merong kulay konkretong shell. May dalawang butas ito sa harap at sa likod. Kapag hinarangan ko ang isang butas, sa kabila siya lalabas. Kung alam ninyo ang nilalang na ito, pakibigay alam nalang sa akin. Tenkyu! (Pagpasensya nyo na kung madilim at malabo ang video)

1st Term 1st Break

2007-09-07T22:36:00.000+08:00

Finally sembreak na namin at natapos ko rin ang 1st term, kaso OJT ko naman kaya ilang araw lang ang pahinga ko. Pero ok na rin siguro considering da fact na parang nagbakasyon na rin ako ng ilang linggo dahil sa paulit ulit na pagpostpone ng sportsfest kung saan hindi rin naman ako kasama.

Salamat din at natapos ko yung powerpoint presentation ko kahit 200 mb ang required. Any topic naman daw pwede kaya pinili ko nudibranchs or sea slugs. Kaso hindi ako satisfied sa performance ko. Nag-english kasi ako kaya di ko masyado maexplain at maexpress lahat ng gusto ko idiscuss kay maam. Pero kahit papaano mataas naman ang bigay sa akin. Eto pala ang ilang fav pics ko ng nudibranchs...

Parang ribbon...

Cute ng kulay...

Ay, ang cute ng spots!

Caterpillar underwater...

Ang gara ng Spanish Shawl! Yan yung sa op background ko.

Glowing with health...

Parang hedgehog...

Bangis ng kulay ng Spanish shawl!

Spanish dancer.

Mmmm... lasagna!

Opening image ko sa gallery slide show.

Looks so furry!

Ooooohhhh...

Icy cool

Tinubuan ng madaming tumor.

Feathery!

Parang centipede!

Flabellina

Cyuute!

Fish fillet!

Nudibranchs mating

Nudibranch eggs

Talking about school, ok naman. Masaya rin kahit papaano at kasundo ko mga classmates ko. Bago na rin pala ang mga course consultants namin. Wala na si Sir Val at si Ms. Grace. Si Benjie nga pala hindi na pumasok simula ng finals. Kaasar, di man lang nagpaalam. Akala ko tuloy baka kinidnap na siya ng mga alien. Kakamiss asarin, pagtawanan at pagtripan. Tsktsktsk... Nabawasan tuloy ako ng isang katropa. Sayang at di rin siya nakasama nung nagpunta mga kaklase ko sa bahay para magpractice sa news reporting.

Recently, naadik ako sa kakadownload ng mga videos lalo na sa crunchyroll. Nakakuha ako ng flv grabber at flv player kaya panay download ako sa computer lab namin. Salamat sa flash drive ko. Hehe! Mapapanod ko na rin sa wakas ang Shippuden at ilang mga anime at horror movies na gusto ko, pati south park at happy tree friends, atbp. Di na nga ako masyado nanonood ng tv. Kung meron man, Kyle XY nalang. Astig kasi ang kwento. Sayang nga di ko nasimulan. "Weird is great!"

Tuwing wala nga kaming klase nagagala lang ako at bumibili ng kung anu-ano. Hehe... Mukhang naikot ko na ata buong rob ah. Hmmm... ayun lang.

Gew Gew!

2007-07-21T11:26:00.000+08:00

Bilis ng panahon, July na agad. Nagprelims na nga kami except sa ST109. Di ko masyado nakakablog eh kasi naman busy ako sa Bowling project ko at saka medyo naadik ako sa game boy advance. Binigyan kasi ako ni Klariz ng emulator at mga gba files. Halos araw-araw na ata ako naglalaro ah... yikes! Madalas pokemon at naruto. Niyaya nga ako maglaro ng Harvest Moon.

Noong isang Thurs. nagkita nga kami ni Sheery sa harap ng Informatics. Sayang nga lang at di niya nameet mga classmates ko kasi late na siya dumating. Naks, dalaga na hitsura niya, naka-make up pa at 6680 ang phone! Elementary pa lang kami nung huli kaming magkita. Sayang di kasi siya nakasama dati sa Island Cove. Sinama ko nga siya pag-uwi para makita niya bahay ko. Binigyan niya ako ng pin na may zircon na cross. Naglaro kami ng chess na bigay sa akin ni Klariz. Kaso nga lang di natapos kasi panay kwento niya tungkol sa C niya. Uyyy!

Tungkol sa skul, ok lang. Sa wakas nilibre na rin ako ni Klang ng ice cream. Gusto pa nga yung mahal kaso yung mura yung gusto ko kasi ayoko ng matamis na cone. Galante! Lagi ngang nagdadala ng packs ng mga pagkain. Kala mo tuloy may picnic sa loob ng room. Kaso talagang me time na naasar ako sa kanya. Minsan kasi nagtatanong ako pero di niya ko sasagutin ng maayos. Kala siguro niya nagbibiro pa rin ako. Madalas niya sabihin, 'Wala wag mo ko pansinin, nagsasalita ako mag-isa.' Nanunundot pa at nangungurot. Masyado kasi siya hyper at carefree, di niya siguro napapansin kung kelan ako seryoso at sensitive. Sabi nga ni Ate Enriana, para daw kaming laging nag-aaway pero hindi naman. Ganun lang talaga kami mag-usap minsan, nagsisigawan at nag-aasaran. Lagi nga ako tinatawag ni Klang na weeeeiiiird kahit wala pa nga akong ginagawa, sus kala mo naman siya hindi. Bigla nalang nga yun nanunubo ng pagkain. Marami nga siyang expression tulad ng 'kakadiri' pertaining to anything na hindi bagay at 'kakaibang bagay' para sa mga bagay na weeeeiiird. Ay ewan ko, gew gew...

Tawag nga sa akin ng mga classmates ko, Tipiko. Pasimula lang yun ni Taktak (Benjie) dahil sa commercial nung Chippy... Lagi nga nun sinasabi sa akin, 'Tippie, bigyan mo ako ng nagulat...etc...Wah, Chippy ko!' Minsan naman Gew gew, tunog-Gil. Si Taktak mahilig din pala sa anime. Pangarap rin niya magcosplay. Sabi niya gusto niya kontrabida tulad ni Gaara (di bagay)... Actually mas ok sa kanya Luffy! Goma! Goma! Iniimagine nga niya si Maam Styx na Gaara, ewan ko kung anong trip nun. Naniniwala siya may aliens sa outer space, kaso di ko pa sinabi sa kanya na isa ako dun. Hehe! Binigay ko nga sa kanya yung Naruto ruler na bili ko sa Mcdo. Meron na kasi akong Naruto Card Holder at masyadong malaki yung ruler.

Asar talaga ako sa result ng prelims ko sa CS111. Antanga ko kasi. Nag-aral nga ako ng mabuti lalo na yung mga medyo mahirap tapos kasimpleng tanong namali pa ako ng sagot. Bwisit na output! Antanga! Dapat makabawi sa finals! Grrr..oowl.... Tapos dun sa CS113 Math, nung di teacher ang nagbabantay, nagkokopyahan/nagtuturuan sila. Mas malala pa nga raw sa Batch 3. Hay naku, sana parepareho silang mali! Dapat kasi si Maam andun eh. Isa pang kamalasan, yung diskette ko sa ST109 ayaw na mabuksan eh kelangan pa naman iprint yung mga hands on exercises namin. Inulit ko halos lahat. Buti na nga lang walang Math yung Batch 1 nung Thurs. kaya nakahiram ako ng Word docs kay Maam. at buti na rin may nasave akong ilang files sa flash drive ko. Oh I love you flash drive!!! Sa susunod isave ko muna sa Drive D tapos saka sa flash drive ko. Ilang beses na ako natrauma sa diskette! Ayoko na dun! Di ko na talaga papaayos tong floppy drive ko. Bahala siya sa buhay niyang mabulok sa system unit!

O nga pala, bago na rin yung bag ko. Itim na Winnie the Pooh pero di naman halatang Winidapu. Gusto ko siya. Para raw kasi bumagay sa corporate ko. Actually maraming students ang nagpipirmahan against sa pagsuot ng corporate attire. Di ako pumirma kasi sayang yung biniling blazer (although di ko nasusuot kasi mainit tuwing umaga, ginamit ko lang na jacket nung lumamig na yung aircon habang nanonood ng film na 28 days sa classroom at kumakain ng popcorn na pinaghatian namin ni Ate Enriana at Taktak, hehe). Masakit nga lang yung de-takong na sapatos, at kung lagyan ko naman ng medyas nagiging madulas, kakatakot tuloy magescalator pababa.

Pupupu!

When the Cat Catches the Mouse

2007-06-29T22:12:00.000+08:00

Nung thurs, as usual nasa computer lab uli kami (TTh kasi ang hands on). Habang naghihintay, nagonline muna kami tapos nagmerienda ng krinkles na bili ni Klariz. Pinatype kami ng 2 mahabang exercise ni maam. Kami ata ni Klariz ang naunang natapos. Natatawa ako kay Ate Enriana kasi para siyang kuba sa kakafocus dun sa keyboard. Tawanan kami. Sabi niya wala daw epek yung Typing Master na kinopya namin sa flash drive. Ang ingay nga namin habang wala si maam. Si Ate Enriana, kanta ng kanta ng 'to da left 2x to da right 2x'. Ako naman nag-CR tapos bumaba ako sandali sa 2nd floor para bumili lang ng keychain na Cloud. Hehe! Nainggit kasi ako dun sa isang estudyante dun na may keychain na Cloud at Tifa. Tapos bumalik na uli ako sa room. Nanood muna ako ng Naruto Shippuden sa youtube kaso medyo mabagal at wala nga lang sound. Si Klariz naman ewan ko ba kung ano yung pinapanood na video, ang halay! Tinatakpan pa nga nung lokong batang un ung mata ko eh akala mo naman kung sino siya oy, mas bata pa siya sa ken! Nakita rin niya yung virtual ice cream na pinadala ko sa kanya, at sinendan niya rin ako. Natutuwa nga un tuwing sinasabi ko "Gil! Gil!" Kaboses ko raw kasi si Gil, yung robot sa Dragonball GT. Tapos nun naglaro siya ng online game na Mcdonalds. Sabi tuloy ni Ate Enriana, 'ano ba naman yan, pati ba naman sa games pagkain pa rin!' Hehe! Natatawa rin talaga ako kay Ate. Napagod nga un sa kakatype. Tapos na ako eh nasa umpisa palang siya ng pangalawang document (late na rin kasi siya pumasok) kaya hayun nilipat ko nalang sa diskette yung file ko para malipat sa computer niya...

Maloko rin talaga mga classmates ko. Mas lalo na nga nung last meeting namin nung absent yung teacher. Nakiextra dun si Kuya/Ate Noel sa room at nakikichika lang to da max. Ang taas ng boses nun kung kumanta parang diva! Habang si Kuya/Ate Bench naman nagpatugtog ng ipod thru computer speaker. Natutuwa nga ako at nandito ako sa batch na to kasi masayahin talaga mga classmates ko. Lalong kwela pag andyan si Kuya/Ate Noel, Kuya/Ate Bench, Ate Anne, Ate Enriana, Taktak at bespren niyang si Toktok, at siyempre si Klariz na mahilig kumain at manlibre. Yey! Gusto ko rin sila kasi mga simple pero rock! Ung ibang batch kasi raw medyo may edad na or ung iba namang girls nila naka-make up. Eh dito magkahalo ang mga bata at batang-isip eh. Kasama na ako dun! May nakita pa nga akong isang student dun na taga-JGSS. Pamilyar kasi sa akin ung mukha. Kakausapin ko sana eh nandun na ung sundo ko.

Nung matapos yung 1st subject namin, at dahil wala kaming math which is the next subject, niyaya ako ni Klariz na sumama akong mamasyal. [Niyaya na nga rin niya ako dati na maglunch sa Jollibee (hinintay daw nila ako pero di ako dumating eh sabi ko naman sa kanya nun di ako pwede). Niyayaya rin niya ako pumunta ng convention, manood ng Harry Potter sa July 11, at sumama sa P.E nila, etc.] Dahil makulet, pumayag na rin ako makigimik tutal 6pm pa naman ako susunduin. Bumaba kami kasama sina Kuya/Ate Bench, Kuya/Ate Noel, Melissa, Kris Leigh at Abbie. Diretso kami sa Tom's World at binigyan ni Klariz sina Melissa at Kris Leigh ng token para sumayaw sa parang Dance Revo kung saan kasama pati yung kamay. Yung iba naman kumain ng siomai. Di ko na malaman kung saan ba nila gusto pumunta kaya nagsarili ako. Sabi ko ke Klariz dun lang ako. Bumili ako ng sandamakmak na token at naglaro ako. Pabalik balik ako dun sa pagpukpok ng mga ipis, daga, mole at langaw sa monitor. Namukpok rin ako nung mga lumilitaw na characters mula sa butas hanggang sa umapaw na mga ticket ko. Bigla nalang ako nagulat nang may tumambad na ice cream sa tabi ko habang nagshoshoot ako ng bola sa bibig ng palaka. Si Klariz pala! Hinahanap daw nila ako. Umakyat na nga raw sila sa taas. Ako naman tinapos ko muna ang pagbaril sa ngipin ng payaso bago ko iclaim ung prize. Halos abutin ako ng siyam siyam kasi wala ako mapiling prize. Kelangan ko pa ng libu-libong ticket makuha lang ung stuff toy na gusto ko. Kaya hayun, kinuha ko nalang yung Monokoroboo pocket mirror at dalawang white chocolate. Binigay ko yung isa kay Klariz. Niyaya ko pa nga siya bumaba. Gusto ko kasi bumili ng VCD. Nakakaasar nga kasi walang Killing Me Softly. Habang tumitingin kami dun nahuli kami ni mama. OMG! Sabi ko ke mama, nag-online lang kami sa taas tapos bumaba lang sandali. Nagalit pa nga pag-uwi kasi nasasayang raw yung tuition tuwing wala kaming klase. Tapos kinabukasan pa, anniversary kaya may exhibit at games lang. Kinabahan talaga ako, akala ko mapapagilitan na ako! Halatang mainit ang ulo e. Sabi sa akin, magtext raw ako pag wlang klase para makauwi agad. Actually, nanghihinayang nga ako. Sana nga nag-online na nga lang talaga ako imbes na bumaba kasama nila. Andami ko kasing naaksayang pera. Eh kung nag-internet lang ako sa room eh di marami pa sana akong napanood na episodes sa youtube at napuntahang sites. Asar! Ayun, hindi rin ako pinayagan sa Anniversary ng school. Wala naman daw kasi klase. Ung English nga namin pinalitan ng bagong teacher, pero ok lang. Kaso si Ms Maine di rin sigurado na magtatagal dun kasi nagcacall center siya. Nakakatuwa nga rin siya kasi astig mag-English pero matinik rin sa biruan tulad ni Ms. Styxy. Ung mga pinag-aaralan nga namin pang-elementary pa eh! Sabi nga dapat more on conversations and dialogues na kami. Di ko alam kung anong mangyayari...

Itaktak Mo Sa Class

2007-06-23T22:22:00.000+08:00

Matagumpay ang first week ko sa Informatics. Masaya ang class ko at AKALAIN MO YUN, may mahilig pang tumaktak! Akala ko nga nung una ako na ang magiging pinakamatanda sa class, salamat nalang at hindi. Nung first day andaming naliligaw sa room namin eh hindi naman pala kasama sa batch namin. Then sa susunod na days may mga absent at meron din namang bagong susulpot kaya medyo naguguluhan ako kung sino ba sa kanila ang classmates ko. Ang mga teachers, kwela din at mabait, pati rin ang mga course consultants. Maiksi nga lang klase namin ngaung first term. MWF 8-12 at TTh 12-6. 2 subjects lang everyday. Tapos may breaks pa. Exempted ako sa P.E. (bowling) Sat 1-3 kaya baka palitan nalang ng proj ung akin.

May service akong van (kahit malapit lang lakarin) kasi bawal ako maarawan. Nasa 4th level pa ung aakyatin, kaya tuwing umaga hingal na hingal kami pag akyat. Wala pa kasi elevator o escalator ng ganun kaaga dahil 10 pa ang bukas ng mall. Ang C.R. malayo kaya lalakarin mo pa across. Kaya ayoko magC.R. tuwing may klase (tulad ng ginawa ko nung 1st day ng CS111) kasi namiss ko ang lecture. Kelangan hintayin ko muna magbreak. Nung 2nd day, nilibre ako ni Klariz ng waffle. Gusto nga rin niya ko libre ice cream kaso may sipon ako. (Si ice cream girl yun eh!) Lalo pa ako nawalan ng gana nang nakita kong dumudugo yung daliri ko. Hindi ko naman maalala kung saan ako nasugatan! Kinilabutan tuloy ako, akala ko kung ano nang mangyayari sa akin. Tinanong sa akin ni Ms. Robe kung tatawagan ko na ba mama ko. E ayoko naman pag-alalahanin yung mama ko. Buti meron akong baong band-aid kasi ayaw talaga huminto ng pagdugo. Pagkatapos pa naman nun math pa! Ayun kaya ang equation:

Sipon + Sugat + Math = Headache na tumagal ng dalawang araw

Nashock talaga ako sa unang araw ng Math namin. Mabilis kasi magturo. Di talaga ako nasanay sa mga lectures kasi sa buong highschool homestudy lang ako. Di ko mapagsabay ang pagtake notes at pakikinig. Nagkaroon kami ng 30-min break. Gusto ko sana maglumuhod kay Ms. Michelle. Pwede naman magtanong sa lecturer pag di naintindihan pero ako mismo di ko alam kung saan magsisimula magtanong. Nakakapanibago pa naman ang topic tungkol sa binary, octal, denary and hexadecimal numbers and conversions. Nagkandalitu-lito na ako pati sa notes ko! Balak ko ngang ipasa yung activity ko na wala man lang lamang kahit isang sagot. (T_T Waaa... sayang naman talino ko!) Salamat nalang kay Klariz na interesado sa math at tinuruan niya ako... kaya kung anong mali niya ganun din ang mali ko. Ngek! :P Buti nalang at may available pang math book sa SO. Isa nalang raw kasi ang natitira kaya binili ko na yun agad. Pag-uwi ko sa bahay matapos iorganize at ireview ang notes, Hallelujah, nagets ko rin sa wakas! Muntik ko na malimutan ang motto ko na "Kaya-ko!" (Yeah she's watching sa may butas sa kisame ng room E...)

During typing lessons, nakita ni Ms. Robe yung attachecase ko. Natawa siya sa dinikit kong kakataquote na may Big-Eyed Peropero. Tinanong nga niya kung gawa ko kasi akala niya na talagang nakadikit na yun dun. Hehe! Ayoko tanggalin, sayang eh. Yung notebook ko nga Ragnarok at ung binder ko dinikitan ko ng Chibi Yondaime sticker para mainspire ako.

Ilang mga patakaran ko at prinsipyo:
1. Kung may hindi sigurado o hindi alam tungkol sa isang bagay, magtanong sa nakatataas o siguradong nakakaalam. Minsan di rin pala sigurado ng kaklase mo, malay mo tsismis lang yun na nasagap niya. :P
2. Wag magmimiss ng lecture. Maghintay ng break bago mag-C.R. Wag ipaubaya ang explanation sa kaklase...
3. Wag basta basta makigaya sa iba. Mamaya mali pala yung ginagawa nila. (Tulad nung nangyari nung 1st day of classes, naglabasan na eh di pa pala tapos ang klase)

Nagtataka ako sa sarili ko bakit lagi nalang ako bumabagsak sa state ng pagiging nerdy and loner. Niyaya rin naman ako paminsan-minsan ng mga classmates ko at mababait naman sila sa akin pero siguro nasanay na ako na laging humihiwalay sa maraming tao. Ayoko rin kasi magmukhang K.J. kasi marami akong limitations sa sarili ko. (Di pa nila ako maxado kilala pagdating dito.) Tulad nalang nung nangyari dati sa Island Cove nang sumakit ang ulo ko. Medyo feeling ko naging pabigat lang ako at nasayang ko lang oras nila imbes na maenjoy nila ung buong gabi. Ayoko rin magmukhang sisiw na susunod sunod sa inahin na kung saan sila dun din ako. Mabilis akong ma-OP pag maramihan. (For me, two is a company, three is a crowd.) Tumatahimik na kasi ako pag nararamdaman ko na sinasapawan na ako. Di ako nakikipagsabayan. Nagsasalita rin ako pero hindi lang napapansin masyado. (Kulang lang siguro sa buhay at confidence.) Ganun na talaga siguro ugali ko, minsan sinusumpong ng pagiging reserved. At ska marami naman sa anime characters ang cool kahit loner, diba? Madalas nga ako magpaiwan sa room, andami ko kasing gamit. Para akong elementary. At least habang nagliligpit, konting chikahan sa teacher. :P ... Naisip ko, nahuhuli na ba ako? Minsan nga nagkantahan ang mga girls dun sa C.R. Sa isip ko, ano ba yung kantang yun? (Yuck di bale di ko naman type yung song...) Hehe! I think I never blend in. May sarili akong mundo. Tubig sila at langis ako or vice versa. At saka ang pinakadahilan ko kung bakit ako nag-enroll sa regular school ay para mag-aral ng computer. Kagustuhan ko yung course na yun at if ever I failed in that part, I can never forgive myself! Panay nga recite ko kung alam ko lang ung sagot... Mataas ang pangarap ko eh. Ambitious eh no! ... Dilly dally shilly shally... emo emo na naman...

Overall, okay ang lahat... //^____^\\ Nagbabalak na makapaglibot sa mall, pag wala pa ang sundo. Takas-takas... Andaming plano... Hehe!

Final Fantasy: Mama's Boys
Click here to read a fool story.

Kolehiyala na!

2007-06-16T14:43:00.000+08:00

Sa monday na pasok namin sa Informatics and sa wakas college student na rin! (Malas nga lang at sinisipon ako ngayon) I'll be taking Diploma in Computer Studies Major in Computer Science/Programming. Umattend nga kami ng orientation last Wed. Akala nga ng iba student rin si mama kasi kasama ko siya. Ang saya ko kasi kahit papaano may mga new friends na rin ako. Nagulat nga ako kasi noong nagtour kami, nakita ko si Sr. Narci, dati naming guidance counsellor sa JGSS noong elementary pa ako. Nag-aaral siya ng short course doon. Noong una di niya ako nakilala pero sinabi ko name ko. Kinamusta nga niya ako. Nakarating pala sa kanya yung kalagayan ko. Pagkatapos nga nun nagshopping kami ni mama para sa corporate attire ko. Required kasi kami magsuot nun every wed. Di pa nga kami magkasundo sa sapatos eh kasi mukha daw pambata yung pinili ko.

Ang maganda sa school ko ay yung mga major computer subjects na agad yung pag-aaralan ko. Yung curriculum namin is based in Informatics abroad kaya kung anong pinag-aaralan namin sa school ganun din sa ibang bansa, and take note, yung mga tests namin imported! Hot and fresh galing Singapore! Every subject na matapos mo may diploma na agad kaya kahit 1st yr palang natapos pwede na magtrabaho locally or internationally. But still I plan to finish 3 years if I will pursue B.S.Com Sci at Northgate. (kaso sa 3rd yr papasok uli ung mga minor subjects, shocks!) So ayun, wish me luck! I hope everything will go smoothly.

Matagal akong di nakapagpost kahit vacation so recap tayo ng mga events nung May. May 5 umattend kami ng lupus retreat feat. Fr. Corsie. Medyo nashock ako sa talk niya. It was not what I expected. Well, nameet ko uli si Ate Daryl. Siya yung fellow patient ko na dinalaw namin sa hospital. Yun yung laging nagsasabi noon na "ZERO, ZERO AKO!" Natatawa nga siya pag naalala niya. Pero ngayon ok na siya. Nagpicture taking nga kami at sinama ko rin si Dra. Reggie, yung tinatawag kong "Faith" at "Smileyface." Hehe!

Then the whole vacation, wala akong ginawa kundi manood ng vcd. Nagbasa rin ako ng books, The Trial by Kafka, Shadowmancer by GP Taylor at Stainless Longganisa ni Bob Ong na binili ko with my own money. Natapos ko na rin ang ginagawa kong Chibi Chichiri cross stitch.

Recently, wala akong ginawa kundi maglaro ng Ragnarok offline na kinopya ko mula kay Une. Naasar pa nga ako kasi biglang naghahang kaya kelangan ko irestart uli ung program. Medyo nahihilo na nga ako sa kakaikot sa Rune-Midgard. Ilang beses na rin ako nastuck kung saan-saan. Nasubukan ko palang mag-mage at merchant. Ayoko na nga magmerchant kasi magastos kung gagamit ng mammonite. Ok sana kasi pwede kang magproceed sa alchemist kaso ang dami pang requirements para maactivate at magamit yung skills.

Heto ang mga listahan ng mga pinanood kong vcds and my [comments].

- The Grudge 2 US version [Iba siya sa Japanese version. Mas gusto ko pa rin yung Jap. :P]
- Scary Movie 4 [The best Scary Movie na napanood ko so far except for 1 kasi di ko pa napanood. Ang cute ng Toshio nila dun, kamukha ni Gaara. Hehe! Meron nga akong ginawang short image story sa kanilang dalawa. Click here.]
- Penguin, Penguin, Paano Ka Ginawa? [This is a documentary film narrated by Sharon Cuneta about the life of emperor penguins in Antarctica. They have to travel miles and miles to the breeding ground and without shelter only huddling on each other they have to endure the cold, storm and hunger for months just to hatch the egg. All I can say is that I'm glad not to be a penguin. I like the soundtrack though.]
- Final Fantasy VII Advent Children [Gosh! This the best action anime film I ever watched in my entire life! I even watched it 2 times! Grabe 5 stars and 4 thumbs up kasama na yung toes nun! Cloud, Kadaj, Reno and Vincent are cool bishounens! The children Marlene and Denzel are so cute and Tifa and Yuffie are cool! I like the inserted humor too. The digital effects, hyper! Medyo nahilo nga lang ako sa bilis ng fighting scenes, di kasi ako naglalaro ng PS eh. Mostly kasi nang napapanood kong action may pagkaslow-mo tulad ng Matrix. Ngek!]
- Zathura [Ayos na sci-fi film parang Jumanji din! Hanep sa action at adventure. //^_^\\ Parang bata uli ako. hehe!]
- Land of the Dead [Di ko naenjoy kasi ang dull ng color ng monitor namin. Ang red nagiging gray kaya ang dugo kakulay lang ng balat ng mga zombie. Hmmm... ang alam ko pinapatay lang nila uli yung patay na.]
- Jeepers Creepers 2 [Yay! Not a dull moment. Nakakatense talaga! Ang pangit ng villain, parang si Kisame na pinapangit at binaboy pa ng 100 times at mukhang nalahian lang ng paniki. Grabe every 23 years nabubuhay siya para kumain. Kaya rin niyang ireplace ang body parts niya gamit ang body parts ng victims niya kahit ulo, man! Imortal! Pero overall, thumbs up sa suspense at horror! Creepy talaga!]
- Pumpkin Head [Horror story about revenge. Akala ko pa naman cute katulad ng halloween pumpkin.]

Pls. also check out my sidebar menu. I have new stuffs added, my lupus story and humor pics. Pakivisit rin yung friendster ko. I have new pics and videos! Then visit my new Pikori shrine.

My MVP (Mukhang-Very-Political) Valentine
Click here to read a fool story.

My favorite FF7 Bishounens:

CLOUD STRIFE... Totally COOL! Yan ang totoong Gwaping! Kung ganyang hitsura ng bf mo, naku ewan ko na!

VINCENT VALENTINE... Natatawa ako pag umaatake siya at nag-aanyong buhok. Naalala ko si Kayako. (Nung nanood nga ako, nawala ung phone ko sa kama. Akala ko tuloy kinuha niya. Wala kasi siya phone. Libre niyo nga siya ng Nokia, may camera at polyphonic raw!) Theme songs kaya niya ang Vincent at saka Valentine?

RENO... Maloko tong isang to. Ewan ko ba, natutuwa lang ako.

Congratulations!

2007-05-01T16:24:00.000+08:00

Kahapon pala graduation namin. Sa wakas, tapos na ang horrors of high skul life. Guess what? Kabatchmate namin si Sarah Geronimo! Siya yung kumanta ng National Anthem at hymn namin. Nakakapanghinayang nga kasi di ako nakapagpapic o nakapagpaautograph man lang! Nagdala pa naman ako notebook. //>_<\\ (Wah! Cindz, kainggit ka talaga! Katabing-katabi mo pa si Sarah!) Dapat sana magpapapic ako sa kanya pagkatapos ko kuha ng diploma kaso pagbalik ko wala na siya sa seat niya kasi kakanta nung graduation at alma matter song. Pero in fairness, may katabi rin akong artista, si Krystal Gayle, yung Darling Lavinia sa channel 2. (Actually di ko naman talaga kilala. Nabanggit lang ng teacher ko na artista. Anime lang naman kasi talaga pinapanod ko sa tv hehehe.) Nakakwentuhan ko nga eh. May mga camera nga na panay kuha sa amin kaya ako naman hehehe... na nasa tabi niya eextra-extra lang. (Malay mo lumabas rin ako sa tv at dyaryo!) Nung una nga akala ko mga school photographers kaya nakiki-ekek rin ako eh. Napansin ko nalang pagkatapos na may mga tatak ABS-CBN chuva ekek yung mga damit nila. Ngek, kahiya!

Ang masasabi ko sa graduation... ang gulo. Sa gitna kasi ng program naglilipatan na yung mga studyante ng upuan. Yung mga teachers naman nasa unahan kaya hindi nila masuway ang mga bata. Sus! Kung wala naman palang magbabantay eh di sana sumulpot nalang ako sa gitna ni Cindz at ni Sarah para trio kami magpapicture. GRrrrr... //>0<\\ kaso di ko rin maiwan si Krystal. Sa sobrang gulo, kaming dalawa nalang ang naiwan sa row namin. Hehehe, solo ko siya! Gusto nga nya ako tawagin sa real name ko kasi ayaw niya yung nickname ko. Akala nga niya TB or TV. (Yan na nga ba ayaw ko sa palayaw ko. Laging di magets ang pronunciation ng letter P!).

Nakakahiya nga yung sapatos ko kasi sa luma natutuklap na! Sinasabihan ko nga si mama na wag nalang tumingin sa baba. Ika nga hold your head up high. Nung grade 7 pa kasi yun huling ginamit at almost 5-6 years na ata nakatambak.

Nung awarding ceremony nga, buti nakinig ako sa bandang huli. Medyo lumilipad na kasi isip ko. Bigla nalang tinawag pangalan ko for general excellence. Napatayo tuloy ako. Buti narinig rin ng papa ko kundi baka nagmukha kaming ignorante. (Mama ko hindi na nakikinig eh. Nag-iisip na raw siya na umuwi na kami. ehehehe...) Di talaga expected yun kasi alam namin non-graded ang system. Pero dahil nagtaka ako kung bakit may ilang taga-home study na nakatanggap ng medal, well, naisip ko lang baka ako rin kaya nilakihan ko tenga ko just in case. Yuck hehe... //^_^\\

Kumain kami pagkatapos sa isang japanese restaurant. Ang hirap nga umorder kasi puro Japanese ang pangalan ng pagkain kaya di namin magets. Tanong tuloy kami ng tanong. Eh yung iba eh mga pritong gulay at talong lang pala. Inorder namin yung gyoza, fried flatfish at saka fried mushroom, tapos tig-isa kami ng soup: seaweed soup for me, beef soup kay papa at egg soup kay mama. Dapat nga bibili pa kami cake sa red ribbon kaso busog na busog na. Hehehehehe...

PS: Nagawa ko na pala idrowing ang Chibi fool hausmates.//^____^\\ Wala lang akong scanner, sayang. Labo sa webcam eh.

Sadako Scandal
Click to read a fool story.

Level Up!

2007-04-19T21:33:00.000+08:00

Heya, I'm back! Almost 3 months na natutulog ang blog ko. Ngayon lang nakapost uli kasi sobrang busy. Tinapos ko lang lahat ng mga requirements ko kasi hahabol ako ng graduation this April. Finally, next level na! Pinag-iisipan pa nga namin kung Informatics or UP Homestudy. Still deciding which computer course i'll take kung Com Sci or I.T. Honestly, I prefer studying in a real school para may social interaction naman sa life ko. Gusto ko rin malaman kung paano ako makikibagay sa bagong buhay ko. Ang worry lang namin eh kung paano ako makakahabol kung biglang magkasakit na naman ako ng ilang araw (or maybe months again, who knows?). Unpredictable kasi kalagayan ko.

Anyway if u noticed, wala na ung site ko na Anime Gag Zone and my fanfic, Alamat ni Sakon at Ukon. To tell you the truth, I really feel guilty about deleting it. Pero wala na ako magagawa, wala ako sa tamang pag-iisip nung ginawa ko un. Oh well, at least I've learned my lesson. Ayoko na mabaliw uli. Di na ko magpapauto sa mga boses sa utak ko. I still could return the blog pero di ko na siguro mauupdate pa lalo na this coming school yr. As for the fanfic, I want to forget it na. It's one of my funniest fics and condolence na lang dahil wala na rin ung file ko... huhuhuhu... "Sakon, Ukon, sorry. Kayo pa naman ang Super Twins sa Naruto! I will always remember your history of brotherhood."

Bumili nga pala me ng Naruto Movie 2 sa Comic Quest. Meron din Shippuden kaso nga 2 episodes lang sa 1 DVD. Feeling ko lugi ako. Ongoing pa raw kasi ung mga episodes kaya wala pa ung iba. Balak ko pa nga ipatrade ung Shaman King Vcds ko kaso ayaw nila tanggapin kung may sira. Ang daya nga nila kasi noong binili ko naman sa kanila yun may deperensya na talaga.

Nung last wed, galing ako skul para magtake ng last tests ko. Anniversary pa nga nina mama't papa. Gabi na kami nakauwi. Excited pa kumain ng lechon manok at choco mallow cake galing sa Red Ribbon (Yum!). Ang malas lang eh nung pag-uwi namin, di kami makapasok sa bahay kasi sira yung double lock! Pinagpawisan pa si papa sa kakatulak at kakabuhat ng pinto kaya pinasira nalang namin dun sa kapitbahay namin. Habang ako naman eh nandun sa playground, nag-iisa at nagsiswing. Hehehehe! Dream come true.

Sa totoo lang, ayoko umattend ng graduation. Di ko naman kasi kilala mga tao dun. Pero I might kasi I'll still get my diploma and card. Ngaun ko lang rin makikita lahat ng mga faces ng classmates ko for the 1st and last time.

Pahinga lang ako ngayong bakasyon. Gagawa lang siguro ng mga artworks, fanfics, basa ng books tapos kain, tulog at nood especially horror movies! Namiss ko na nga ung Fool Haus eh. Madami na ko naisip na sunod na episodes kaso nga lang masyado ako busy noon para itype. I hope maalala ko pa ung mga yun. I also might practice my bamboo flute. //^_^\\

Malapit na eleksyon. Wala akong balak bumoto. Wala akong interes sa pulitika at di ko naman masyadong kilala ang mga kandidato. I guess dahil wala sa kanila ang mga katangiang hanap ko. I think ung mga taong papasa sa standards ko wala namang balak pumasok sa pulitika kasi alam nilang magulo dun and they rather stay low profile while helping other people. Sila ung simple ngunit dakila at mapagkawanggawa! Is it true that politics rather means power than service afterall?

Speaking of service, I feel bad about what happened to Ms Julia Campbell recently. I still find it unfair why do these good people have to be victims after what they have done. Bibihira na nga lang sila sa mundo so why take them away? I thought they are the type of people we need the most. Siguro walang pinipili ang kamatayan it doesn't matter who we are, if we're good or bad, kaya lahat tayo dapat handa anytime. *sigh*

Anyway, good news pala. Tapos na ako sa thesis defense ko. Clearance na lang at saka graduation. Did I feel a sense of achievement? Sadly, no. I was scheduled for 2-3 pm for my defense pero it was changed to an earlier time about 1-2pm. It was fine for me so I thought ok na. Eh biruin mo English teacher lang pala ang available at that time, eh there was supposed to be 3 teachers. So at the next hour I have to repeat everything all over again to my two other teachers. Imagine, 4 SHEETS OF MANILA PAPER ang report ko! After I have reported in English, I was about to start na sana for ECO and CLE, but biglang nasingit ung Music ko where I have to sing the school anthem which I just heard of for the first time! (Ngek! gagraduate na di pa alam ang school anthem.) Syempre practice muna ng ilang beses. My teacher even requested a fellow of student of mine to teach me kasi may online sched pa siya. So afterwards, I have 30 minutes left for my last defense. Pero nagkaroon naman ng problem with Eco. May parent kasi siyang kausap tungkol sa tuition fee. I waited pero she decided na babasahin nalang niya un thesis ko then iooral exam nalang niya ako matapos ko magdefend sa CLE. Naiinis na nga mama ko kasi supposed to be dapat alis na kami ng exact 3 dahil may appointment pa kami sa Ropers Studio. Pero I still waited hoping na baka mabigyan niya ako ng konting time kahit sandali para sabay sabay na sila. Eh dahil 15 minutes nalang, di na nila ako pinagreport sa harap nila pero binigyan nalang nila ako ng mga questions tungkol sa thesis ko. Sayang. Ang gulo nga kasi madalian na. Feeling ko tuloy hindi napahalagahan ung pinagpaguran ko. Sumakit pa naman mga hita ko sa kakasulat dun sa sahig. Nainggit tuloy ako dun sa magdedefend ng 3-4pm kasi sa AVR daw siya. Syempre lahat ng teacher nakaattend doon. Gusto ko pa naman ishare ung research ko tungkol sa drug addiction. Mas gusto ko kasi tanungin ako habang nagrereport para may idea rin sila sa topic ko. Ang sakit ng lalamunan ko pagkatapos dahil narin sa kakakanta. Paalis na kami nang tinawagan ni papa ung studio... wala raw photographer. XP

Nagtataka nga ako kung paano nasingit ung commercial ng Frenzy Condoms dun sa report ko. Nabanggit lang kasi ng teacher ko ung mga natural sa kabataan. Ano raw reaction ko dun sa ad. Sabi daw kasi nung iba cute. (Ain't that cute, BUT IT'S WRONG!) Bakit daw di pinapansin ng gobyerno, kasi ang bata bata pa raw eh parang namimili lang ng kendi... mint, orange, blah blah... Sabi ko reaction ko, disgust. Actually, shrug lang talaga reaction ko eh. Tungkol naman ata sa moralidad wala naman ata pakelam gobyerno e. Sa simbahan nalang ata nila inaasa yan. Example, masama ang prostitution pero bakit laganap pa rin to? Masama ang pornography pero bakit nakakapuslit ang FHM, Cosmpolitan at mga tabloids? Dahilan nila freedom of speech. Then let me tell you now, "ANAK NG $&*%&&)(&^(#^&I)^#^()*(*&^^%#^!!!!" That's freedom of speech. Thank you! Honestly, makaluma na ata ang abstinence eh. Pakawala na mga tao and na sa iyo na yun kung anong gusto mong mangyari sa buhay mo. Pakelam ko ba? Siguro bigyan lang ng advice at warning, then kapag may nangyaring di maganda eh di sabihin, "See, I told u so!" o kaya "Buti nga sa iyo!" Di rin naman kasi tama na hawakan mo sa leeg ang mga teenagers no! Kaya bahala na sila sa mga consequences ng actions nila. Sabi ko nga sa isip ko "Ah kung eto na ang normal sa kabataan, then I would be happy to be abnormal." //^___^\\ To tell u the truth, bad girl din naman ako minsan. Di mo rin naman maiiwasan ang curiosity at imagination. Eh may pagkaberde rin kasi utak ko minsan. (I've come to realize, mAs malala pa pagkagreen ko dating elementary) Nahawa lang naman sa mga kaklase ko dati. Alam ko masama ang mag-isip ng mga malisyosong bagay pero dahil liberal at moderno na ang mundo, mahirap rin pigilan. Siguro ang importante self-control nalang sa actions at siyempre ingat... Di na ako nagsalita masyado tungkol sa issue na to sa discussion. Di ko naman to topic pero masaya rin naman ang mga open discussions kasi u get to know about other people's opinion. Siguro nga sa sobrang moderno ng mundo sa susunod meron nang chiz este cheese pala (naku typographical lang, sorry) sour cream, garlic, onion, bbq and pizza flavor. Nge~! Kung tutuusin nagiging satiric ako pagdating sa ganyang sensitive topics. Pero kung pagagawan ako ng commercial ng Frenzy, ganito un...

SI Shin-chan at si Mama Carmen ay naglalakad sa supermarket nang mapadaan si Shin-chan sa hanay ng mga flavoured condoms.
SHINCHAN: Wow! Ano kaya to condom? Mukhang masarap to ah. Andami flavor!!! May mint, orange... MOMMY MOMMY Gusto ko tikim condom!
CARMEN: (in shock) Hoy Shin-chan, di pambata yang condom. Umuwi na tayo.
SHINCHAN: Pero mommeee gusto ko tikim condom. Bakit ha Carmen, nakatikim ka na condom no? Ano lasa?
CARMEN: (nagblush at piningot tenga ng anak) Hoy Shin-chan, napakabastos mong bata. UMUWI NA TAYO!!!
SHINCHAN: Mommmeee...

Speaking of addiction, papa ko, adik sa Sana Maulit Muli. Sabi ko nga baka ang dulo niyan maging Final Destination kasi hinahabol si Kim ng kamatayan. Tapos pagkatapos nyan... ulit uli... tapos ulit uli... then ulit uli... hanggang sa paulit-ulit nalang na mabubuhay siya at masasagasaan... Moral lesson, history repeats itself.

Kwento ko panaginip ko tungkol kay Kimimaro. Nanonood daw kami ng sine. Kasama ko pamilya ko na nakaupo sa likod. Kinukulit raw ako ng papa ko sa likod. Naasar ako kaya naglagay raw ako ng harang na unan. Tapos niyakap raw ako ni Kimimaro. Nung matapos raw ang sine, pinagalitan raw ako ni mama. Bakit daw di ko raw sinabi na kami na daw palang dalawa? Tapos andun din si Manilyn Reynes (tita ko raw sya sa panaginip). Tuwang tuwa daw siya at botong boto pa sa amin kasi cute daw si Kimimaro. Binigyan pa nga niya ito ng isang award. *lols* Nagtataka nga ako bakit napanaginipan ko si Buto eh di naman ako nagkagusto sa kanya ni hindi ko naman siya naiisip sa pagtulog ko lalong lalo na iba ang katabi ko sa pagtulog. Guess who? //^_^\\ Lagi nga siya kinakawawa ni papa, pinipitik, binabalibag at sinusubsob. Bakit wala raw ilong? (may galit ata un dun e). Ang dating tawag niya sa kanya, Andara o SANDara. Tapos ngayon, Angara dahil anGAARA ng buhay... O gets nyo na?

Fool House Treasures
Click here to read a fool story.

My Boom Tarat Tarats

2007-01-01T21:35:00.000+08:00

Nagkamali ata ako. Eto ata ang pinakamagulong xmas na naranasan ko sa buhay ko. Parang bahala na. Ang gulo rin ng bday ko. Nagkaroon ng giyera sa loob ng bahay. Buti nga nakasurvive pa ako. Bday na bday ko umiyak tuloy ako. Pero binilhan naman nila ako ng choco sansrival. Dapat nga sa Saisaki kami kaso maraming tao kaya lumipat kami ng ibang japanese restaurant. Umorder kami ng mga seafoods at akin yung grilled eel. Ang sarap, grabe heavy! Kakaiba rin yung mga makimono nila. Gusto ko uli bumalik dun. Nakalimutan ko nga pangalan ng restaurant. Basta dun siya sa may ATC. Bago kami tumuloy dun binisita muna namin ang Southridge. Bago na pala yung gardens nila. Mas maganda na at maayos. May benches na at ang pinakacute yung mga rabbits at mga ibon na nasa cage. Ang lilikot pa ng mga bunnies!

Napansin ko di na ata uso sa mga nagkakaroling yung grupo. Nagsosolo nalang sila. Ayaw ata nila maghatian sa kinita nila. Pero naisip ko lang. Bakit ba nagkacaroling? Diba ang pasko ay panahon ng pagbibigayan pero hindi ng paghihingian? Minsan naisip ko ngang lokohin ang mga bata. Kokolekta ako ng sampung tig-5 cents tapos tatalian ko. (Yung tipong tulad ng pagkakaayos ng mga barya sa Nintama Rantaro) Ilang xmas ko na binalak yan kaso lagi namang di natutuloy.

Napansin kong tumatakaw na naman ako. Kung tutuusin gusto ko sana pagkain nalang gift ko. Para naman di magtambak. Kakainin mo tapos ilalabas mo rin naman. Kaso nga lang ang inaalala ko lang yung calories na magtatambak naman sa tiyan ko. Matagal na ako di nakakapag-exercise kasi ilang buwan ako di ako nakagalaw ng maigi dahil side effect ng gamot ko. Kailangan ko talaga ma-exorcise ang mga taba ko. Minsan nga lang tinatamad ako mag-exercise. Mas maganda sana kung household chores nalang para naman maramdaman ko na may silbi ako habang nagsusunog ng taba sa katawan. Nakikipag-agawan nga ako sa paghugas ng pinggan. (Theme song ko na ata ang Joy in My Heart) Actually ayaw nga nila ako pagawin ng kahit ano kasi baka mapagod ako. Pero feeling ko naman baka hindi ako pumayat pag lakad lang ang gagawin as in pabalik balik lang na lakad sa buong bahay. Gusto ko nga magtreadmill kaso mabilis naman akong hingalin. Di bale year of the pig naman ngayon kaya swerte siguro ang matataba. Di naman ako glutton eh pero sayang naman ang pagkain, baka magtampo ang grasya kung di ko tatanggapin. Next year nalang ako magdidieta uli. Double chin na nga ako at belly fat. Oh no! (Dapat isipin ko to: Anong bang pakelam ng ibang tao sa akin? Di naman importante ang physical figure. Bakit pa kelangan magpaganda ng katawan? Eh mabubulok din yan. Kung talagang magustuhan ka ng isang tao, hindi dapat hitsura at katawan ang unang makikita sa iyo kundi ang pagkatao mo!) O kay anong hirap, o kay anong bigat nga lang. Nakakawala lang ng confidence kasi. Asar! (Paano ba magpakapal ng mukha?)

Inaatupag ko ngayon ang pagkocrosstitch. Actually di naman talaga ako marunong nun e. Nagkaroon nga kami ng project noon sa EPP namin nung elementary pa ako pero di naman kami tinuruan ng teacher kaya mali ang gawa ko. Pero di bale, di naman halata yun e. Angel pa nga yung pattern. Sabi 3 sinulid pero ang akin naging anim kasi di ko alam na dapat nakalawit pala yung dulo. Tapos di pala bubuhulin. Eh yung akin puro buhol. Puro ekis ekis nalang basta basta. Eh sa akala ko ganun lang yung cross stitch eh. Nagtataka nga ako bakit sa internet sabi di daw buhol ang pagsasara ng sinulid kundi iipit lang sa mga tahi. Abnormal tuloy ang likod ng unang gawa ko. Binago ko na nga estilo ko pero ewan ko kung tama na ba yun. Wala naman kasi nagtuturo sa akin. Di rin alam ni mama. Pero likod lang naman ang problema e. Di naman yun ang titingnan diba? Tatapalan din yun and voila, no one knows what you did last summer este at the back pala. Ganyan naman ako eh. Tawag ko sa sarili ko "tapal-mali". Tinatakpan lahat ng pagkakamali para hindi halata yung errors sa gawa. Wala ata akong talent sa art. Gusto ko pa naman sanang maging artist para magkaroon ng maraming masterpiece. Pero mukhang hanggang panaginip nalang yun.

Nasabi ko na ba na meron akong webcam? Tinago lang ng mama ko kasi nung wala pa ako sa sarili ko nakikita ko mukha akong demonyo. (Yan kasi! Mahilig kasi ako manakot sa webcam!) Minsan ko nga lang nagamit yan nung nagtake ako ng mastery test sa CLE ko. Balak ko gumawa ng mga horror videos at animal shows (actually stuffed toys ko ang gagawin kong mga artista). Hmmm... makapagcosplay kaya minsan?

Kakaiba rin talaga magparamdam si Lord. Sabi ko sa sarili ko, gusto ko ng maraming prutas. Tapos nung pag-uwi ni papa galing xmas party nila, may dala siyang isang supot ng prutas galing si Ninong Ting ko. Tapos meron ding binigay sa aking isang poetry book na ang title "Don't Ever Give Up Your Dreams." Pampalakas loob yung mga poems na nakasulat sa loob. Parang sinasabi sa akin na wag ko raw isuko ang dreams ko. Kung tutuusin nga medyo nadedepress na naman ako kasi parang feeling ko nawalan na naman ako ng lugar sa mundo. Eh kasi naman ano ba naman ang silbi ko kung may sakit ako? Ang dami ko tuloy pinagsisihan. Sana tinodo ko na pala ang powers ko nung elementary pa ako. Di ko tuloy naranasan ang typical highschool life ng mga teenagers. Minsan naisip ko, "Ah baka di lang ako nababagay sa labas. Alam Niya na baka hindi ako magiging masaya sa ganung mundo. Baka maistress lang ako. Baka masyado na corrupt ang mundo kaya dapat keep yourselves pure and innocent na lang." Pure and innocent daw o! Eh nagkabutas naman. Kaya umiiwas na ako sa mga green humors at saka mga sensual na palabas. Baka malapit na ata na ang revelation kaya kailangan magbago at magsisi na sa mga kasalanan. 2007 na, who knows...

Naisip ko baka di ako mahabol ngayong graduation kasi marami pa akong di natapos. May thesis pa akong aatupagin. Iniisip ko nalang na kaya ganito kasi sobra akong mahal ni Lord. Sabi kasi suffering means salvation. Pinoprotektahan lang niya ako. Baka wala pa sa tamang oras. Gusto niya ako manatiling batang-isip (para makapasok sa langit kasi dapat maging katulad raw ng mga bata diba?) kasi baka magmature na ko sa college. Hindi pa siguro time na matagpuan ko ang magiging kaibigan ko at siguro dapat grumaduate siguro muna ang mga dati kong classmates para makachikahan ko pa sila tungkol sa buhay buhay nila bago sila magkatrabaho. Ewan ko. Dapat di ko na dapat iniisip ang mga ganyan. Kaya siguro nababaliw na ako kasi masyado akong palatanong. Paano ba patahimikin ang utak? If only nakakabawas ng calories ang pag-iisip, payat na sana ako ngayon! Errr!

Bumalik na rin pala Naruto! Ayan happy na uli tuwing hapon. Kaso parang naguguluhan na ata ako sa storyline. Hinahanap nga ni mama sina Gaara at Kisame. Tuwing naririnig ko ang pangalang Kisame parang nanliliit ako. Nahihiya akong ipakita sa buong mundo yung pagmumukha ng hampastubig na iyon. Feeling ko nadungisan ang pagkatao ko. I must cleanse and purify myself once again. I must repent! (wears sack cloth, puts dust in head ang grieves) Tinuturing ko yung kasalanan. O hinde! Baka kung ano sabihin ni mama. Nahihiya talaga ako. Di bale lusot naman ako kasi maysakit naman ako ng time na yun. Wala ako sa tamang katinuan kaya ok lang. Hahahaha... (nababaliw na naman in an artificial manner).

Teka ano ba talagang dahilan kaya nagflare ang sakit ko??? Di ko magets. Di ko tuloy alam kung anong precautionary measures ang next na gagawin ko. Dahil ba bawal ang carrot juice? Bawal nga ba ang carrots? Nagtataka ako kasi may listahan sila ng bawal na pagkain pero pag tinanong naman namin sa support group sa UST eh wala silang kamalay-malay doon. Ano ba talaga kuya? Paano naman kasi naging bawal yun eh gulay naman yun? Sabi nila dahil pesticide daw sa katawan. Paano na yan?

Last Dec 27, nakapagshopping din sa wakas. Nung nakita ko yung mga malalaking sasakyang stuffed toy, nainggit ako. Gusto ko maging bata uli para makasakay dun. Sa wakas, nabili ko rin yung VCD ng Kung Fu Hustle. Wala kasi mahiram sa Video City Robinsons nun eh. Idol ko kasi yan si Stephen Chow pagdating sa comedy. FYI, siya yung bida sa Shaolin Soccer. Tapos bumili rin ako ng Bubble Gang Anthology as prescribed by my bespren. Nagshopping na rin ako ng mga panregalo at guess what, nakabili kami ng higanteng figurine ng palaka para kay Dra. David, yung psychiatrist ko na mahilig sa palaka. Biruin mo 99 lang sa One Price! Bumili rin ako ng manika, dalawang cel keychain: isang beaded parrot at cute round stuffed pig at glitter painting na ikaw mismo ang gagawa.

Dec 28 naman, binisita ako ng dati kong religion teacher sa Woodrose, si Ms. Alfonso. Niregaluhan ko siya ng figurine na crucifix at niregaluhan niya ko ng maliit na case at earrings na ginawa niya. Pinakita ko nga sa kanya yung Gaara plushie ko. Sabi ko consolation prize ko sa lahat ng pinagdaanan ko. Imagine, sa hinaba haba ng prusisyon sa UST ko lang pala matatagpuan or should I say, Sa minahal mahal ng presyo, sa UST lang pala ako makakamura. Yan ang tinatawag na kapalaran. Pinagtagpo talaga kami ng tadhana. Ngek! Ano bang pinagsasabi ko? Isipin niyo, paano napunta yung plushie na yun doon eh parang it does not belong to the group naman. Kinwento ko nga rin na feeling ko pinaglalaruan ako ng Diyos. Kasi sabi ko dati sa Kanya sa dasal na isa akong piece of puzzle. Eh noon naramdaman ko na parang puzzle ang dinadaanan ko sa sahig namin. Kaya minsan di ako makalakad ng maayos kasi parang may nakaharang na something invisible. Minsan pa nga parang feeling ko binagsakan ako ng invisible cubes or blocks kaya parang square ang bawat galaw ko.

Naisip ko lang. Mas maswerte pa pala ako sa iba dyan. Alam ko namang ang buhay kong ito ang pinakaka-asam asam ng mga Taong Tamad. Pero sorry nalang dahil hindi ako makikipagtrade sa kanila. Maswerte nga sila at meron silang malulusog na katawan para makapagtrabaho. Eto lang maaadvice ko, make the most out of life. Wag niyo ako gayahin. Mahiyain kasi ako eh kaya tuloy nagsisisi ako na marami akong hindi sinubukan noon.

*sings to the tune of Chaka N'ya by Michael V*
This is dedicated to Kisame:
Chaka niyang pating
Nakakainis mukha'y nanggagalit
Chaka niyang pating
Nakakahiya Isdang naging syokoy
Kung buhay man ang Samehada
Siya lang magtatagal
Ang Akatsuki ay magpapakamatay
Dahil chaka niya!

AH BASTA DINEDEDICATE KO KAY KISAME ANG KANTANG CHAKA N'YA!!!! @$%@@$%#$%&^^!!!!

Questions to ponder:
1. Bakit mataba si Buddha, eh diba ang mga Buddhists vegetarian?
2. Bakit tayo nagreregaluhan tuwing pasko eh hindi naman tayo may birthday?
3. Bakit ginagamit ang phrase na "parang pinagbiyak na arinola"? Does that mean na mukha mo arinola? Bakit hindi nalang tasa o palayok?
4. Pwede bang gawing coloring book ang manga?
5. May snow ba doon sa Bethlehem nung pinanganak si Jesus? Bakit merong snowman at snow tuwing Christmas?
6. Kung ang buhay ay parang gulong, eh di dapat nahihilo na tayo. Mabilis ata umikot yun no!

Have Yourself a Very Scary X'mas
Click Here to read the fool story

Extra Challenge

2006-12-18T21:42:00.000+08:00

Have you ever had the feeling na extra ka lang? Many times I have. Feeling ko nga ayaw na ako pagtrabahuin ni Lord. I feel like he took away all my talents. It's not my fault naman that I never improved it. I always tried so hard (as in trying hard na talaga) to find my abilities. Yes, I found it but it felt like its gone forever. I have been smart but it's like no use of all. I find it convenient to be practical and wise but most of the time lahat ng pinaghirapan ko nasisira, nawawala, nababalewala. It really feels so depressing. For example, just this october everything was going well. I have prepared, planned and studied, just then this psychosis thing came back attacking me. I even lost understanding and even simple things people say and doesn't even register in my mind. It's not that I lost hope. I just lost my self confidence. When I was just beginning to feel high and free, he held me back again. I guess he wanted me stay as young as possible. Doesn't he want me to go to college anymore? I can't hold grudges against him since I really love him. He gave me almost everything I needed and I know that he too loves me dearly like a child. I just hope I didn't anger him at anyways. I am trying to change myself but the problem is I don't know where to start. It scares me that if I ever tried to change no one not even my present friends would understand me anymore. I feel like I'm starting to lose my identity. I couldn't even describe myself anymore. You may think that I'm always happy for I really laughing at every little thing. Mababaw rin kaligayahan ko pero there are times especially when I hear others joke, nakokornihan na ako. Parang I laugh nalang at my own self. Pero syempre I always laugh at my friends' humor. I can distinguish talaga the difference. Minsan mas baliw pa ata sila sa akin. Pero I'm worried na someday kung magseryoso na ako di na nila ako kilala. And I don't want that to happen. It's just that I feel like I don't know myself anymore. Minsan naisip ko baka nagawa ko na tungkulin ko and baka sometime kunin na niya ako. Pero meron pa akong misyon dito sa mundo and maybe it's to be with my parents and my closest friends. Masasaktan siguro sila kung mawala na ako and ayoko rin naman umalis sa daigdig na ito na nagsisisi kasi iniwan ko na sila. Maybe there are still some people who will be needing me. Who knows? Well I guess sana hindi ako burden sa kanila. Di naman ako garapata e. Parang lang kasi wala na ko silbi, feel ko lang. Pinapasaya ko lang siguro pamilya ko at syempre tagapakinig ng mga kwento, dyan ako expert kasi listener ako. Kaso wag niyo ko kausapin pag sinumpong ako ng sakit dahil wala kayong mapapala sa akin. Minsan naisip ko baka gamitin nalang ako ni Lord sa kanyang purpose. (Kung sinong mabait sa akin mabibiyayaan niya) Ngeks, naisip ko lang. Sana di ko nalang sinabi pero ayoko ng awa gusto ko friend pa rin ang turing nilang lahat sa akin. Pero syempre everybody has to understand, hindi man ako mukhang sakitin pero you cannot judge a book by its cover. (Yun pala balibaligtad ang letters no, daming typogryphical errors, wrong spellings o baka di understandable...) Di ko na feel na genius pa ko. Ayoko na tawaging smart. Ayoko lang madiscourage sila. I just want to be plain and simple nalang. Let my mind rest na. God wants us naman that way diba? Pero ano bang nirereklamo ko, eh eto nga gusto ko stress-free life. Eto na nga ba yun? Nagtataka na naman ako.

Although I know the devil has its part, tinakot niya ko. But I can't blame it on him nalang coz as I have read in the bible God really does let the devil test you. I just have to hold on to faith. What I can do is to Love God and dedicate every little deed I do each day to him. Mahirap maging santo o martyr pero yan lang ata magagawa ko sa ngayon. Instead na magmukmok naman ako no. I already underwent a depression stage and I don't want to feel that again ever. I guess I need a little space to start over again. (continued in my live journal account, Change of Heart)

Verum Est?

2006-12-13T12:34:00.000+08:00

Babala sa mga mambabasa: Ang sumusunod na post ay magulo at wala sa tamang pagkakasunud-sunod. Di mawari ng blogger kung alin ang totoo sa hindi kaya pagpasensyahan nalang kung hindi maunawaan ang mga pinagsasabi sabi ko sa dahilang recently nadiagnose na may lupus psychosis ang inyong lingkod.

Minsan iniisip ko ginagawa na talaga akong fool ni Lord. 'Ika nga "Only fools go to heaven." Ganito kasi yun. Parang ayaw niya ako magmature. Naalala ko kasi bandang october yun. Nagiging feeling genius na ako. Lumalakas na ang loob ko, nawawala ang takot at nagiging ambitious. Nahumaling kasi ako sa Wisdom of Solomon sa Bible. Madalas ako magpuyat sa kakadasal at kakakwento ng kung anu-ano kay Lord sa sala namin kahit lagpas na hatinggabi. Madami kasi akong pangarap rin para sa kanya. Isang gabi, ginising ko nalang si mama. Sabi ko nababaliw na naman ako. May nagsasabi sa utak ko na ako raw ang Diyos at napapagkonekta ko yung iba't ibang bagay. Ako raw si St. Therese, Mother Teresa, Anne Frank, etc. Tapos iyak ako ng iyak kasi di nga ako makatulog. Gusto ko magbasa ng bible. Tapos maraming di magagandang bagay na pumapasok sa isip ko. Natatakot ako mag-isa. Pinainom ako ng gamot pero tinapon ko. Binalak ko pa tawagan kaibigan ko eh madaling araw na. Di ko alam ang gagawin kaya gusto ko magpakwento pero parang wala akong maintindihan. Nanggising pa si mama ng kapitbahay para makabili ng gamot sa mercury. Tinawagan rin niya doctor ko para iconfine ako. Yun ang unang araw na naalala ko. Nilagnat pa nga ako nun. Pero pagdating ko sa hospital parang okay na ako. Inimbitahan pa nga ako sa Lupus Xmas party. Naalala ko may mga wirdong pangyayari dun sa ospital. Nakita ko na may tatlong kama sa kwarto pero dalawa lang naman at isang sofa pala. May narinig akong alulong ng wolf nung gabi. May nakita akong star sa labas na parang malaking malaki na parang planet. Pagbalik namin parang kilala ako ng mga sasakyan sa kalye na parang nagsisignal sila sa akin. Diyosa raw ako. (Ako si Belldandy at si Jesus si Keichi Morisato). Nasobrahan ata ako sa Ah My Goddess. Basta parang nagdaan na raw ako sa purgatoryo at impyerno. Minsan pa nga may narinig akong maraming boses sa labas na tinatawag pangalan ko tapos nagpapatugtog sila ng organ. Dalawang beses nga kami bumalik doon sa UST. Kasi bumalik uli yung kabaliwan ko. Parang magpapakamatay na ko para kay Jesus. Sinasaksak ko na rosary ko sa kamay ko. Pinatawagan ko pa 700 Club Asia. Naniniwala ako na sinasapian ko ng masamang espirtu kaya dapat ko isakripisyo buhay ko. May mga nagsasalita kasi sa isip ko. Pagbalik ko dun ang daming nangyari uli. Parang buong November wala ako sa sariling katinuan. Parang napuno ng tv ang buo kong katawan. May paniniwala ako na revelation na. (Kulit ko dito). Nananawagan na ko sa mga tao na mahalin nila ang Diyos. Magbasa kayo ng bible. (Hala kayo, darating na siya. Magsisi na kayo.) Di ko alam kung totoo na to. Feeling ko may ESP ako eh kasi may time din na tumutugma ang mga iniisip ko sa mga pangyayari. (Minsan inisip ko nasa mars na ako as in bagong earth. Tapos tumawag mula sa labas ang ninang ko sa mama ko. Eh tawag nun sa kanya "Mars".)

Sa ospital sinasabi ko na ako ang Diyos. Pero di naman kasi tao lang ako. Pero kasi we are created in the image and likeness of God diba? Eh di parang ganun narin yun. Pinagtatanong ko pa mga pangalan ng doctors ko. Basta naging psychotic din ako dun. Lagi ko raw sinasabi "Toink Boink" tapos pag nagsasalita ako laging may dot o period basta punctuation mark para complete. (Parang nagsusulat ng sentence) Nagdodrowing din ako sa hangin kasi pangarap ko magdrowing. Nadiscover ko sa isip ko ang da vinci code. Ewan ko kung paano nangyari yun. (Di ko naman nabasa yung book no!) Basta sulat ako ng sulat sa mini notebook ko. Puro naruto, God, wisdom, solomon, innocence + ignorance = God, letters of the alphabet, words na pinagbalibaliktad, symbols, etc. Di ko rin maintindihan kung ano. Marami rin akong sinulat na mga commandments or rules. Ako raw yung expression ni Lord. Lagi akong may "Ngek!" Tawa raw ako ng tawa. Ginaya ko pa raw si Sadako. Pinaglalagay ko raw kanin sa patusok ng earrings ko. Anak ko raw yung mga Rugrats. Asawa ko raw si Naruto? (Ngek!) Sa puso ko raw nag-aagawan si Jesus at si Gaara. Nakakita raw ako alien sa doorknob. Nakakita rin talaga ako ng palaka na hitsurang mala-toy story galing sa Pixar. Di lang perfect ang mata. Nakakita rin ako ng uod na pula sa butas. Nagiging butas siya pag tinitignan ng iba pero nagiging mata pag ako lang ang tumitingin. Naisip ko pa na magkakaroon na ng alien sa mundo kasi mabubuhay yung billboard na may alien na kotse. Parang nakakausap ko pa nga sa isip ang mga gamit. Certified psychotic na ata me. Hala ka! Yan kasi ambitious ako. Ayaw ni Lord maging genius ako. Gusto niya akong maging bata uli. Di ko talaga siya magets. Bahala na parang bathala na as in bahala na ang Bathala.

Andami ko pa gusto ikwento. Nakita ko raw si Tito Toto sa isip ko nung Nov.1. Nagpakita siya in a form of an alien na hugis teacup. Ngek! Marami rin akong last will and testament sa mama't papa ko. Bilhan raw ako ng husky na aso. Wag raw sila magagalit kung kinagat ako kasi yun ang will ni God. Kailangan ko lang paamuhin. (Naalala ko yung Juuni Kokki ah!) Tapos sabi ko may rosary sa puso ko. Etc. Di ko na maalala mga pinagagawa ko sa hospital. Dinalaw nga ako ni Tito Mann at Tito Nelson. Masarap pala mga pagkain nila sa ospital. Paborito ko yung mango crepe na sabi ko parang gawa ni Kazuma Azuma. Isa sa pinakakarumaldumal kong sinabi ay ang pag-amin ko na crush ko si Kisame. Kadiri to da maximum level of insanity. May sayad na. Natuluyan na. Pwede na ipamental ako. Pero ok lang na isipin ko unan ko si Gaara. Gustong gusto ko pa iuwi yung unan. Tapos iniisip ko yung cd inimbento ni Sadako. Si Jesus Christ superstar. Basta ewan di ko na alam pagkakasunud sunod. Andami pang tunes na pumasok sa utak ko lalo na yung tugtog ni Alfred Hitchcock yung cute na kakakilabot sa horror. Naririnig raw ni Kazuma Azuma yun. (Si Kazuma raw yung exclamation point sa Yakitate Japan!) Naisip ko pa nga na buntis ako sa ospital. Pero wag ko raw sasabihin. Hinihimas ko pa nga tiyan ko. Iniisip ko kung si Naruto ba ang magiging anak ko o baka si Gaara. Natakot ako baka mamatay ako pag naging nanay ako ni Gaara. Nagkaron ako ng feeling na masarap maging nanay. Tuwing nanonood naman ako ng tv parang iba parang buhay na buhay na ewan. Ayoko nga ng tv pero nood lang ako minsan. Nickelodeon saka Animal Planet. Nood ako animal planet at nakita ko puro ahas nakababad sa arawan. Iniisip ko pinaparusahan na mga devil (serpent ang devil diba)

Tapos sa bahay na ko nagpaggaling. Parang robot nga ako kumilos dahil sa gamot ko na lasang paa pa. Basta buong nov ako wala sa sariling katinuan. Punung-puno ng tv sa mukha ko. May mga prophecies daw. May Tippie Tv pa. (ano ba yun?) Naniwala ako sa reincarnation at evolution ng tao. Nagkaroon ng cubes ang mundo sa ibang dimension kaya nahihirapan ako maglakad. Naging square ang mundo sa judgement day. (Natapos na ba ang revelation?) Pinatulog daw ako ni Lord habang nangyayari yun. Maraming banggaan daw. Namatay na raw ako at muling nabuhay. Marami akong pasa sa katawan. Akala ko nabubulok na ako. Sabi ko zombie na ako. Minsan nagapang ako sa sahig tapos minsan pa nga nagtatalon ako kasi magiging angel raw ako pag ginawa ko yun. May mga nakaharang lang na bubblegum kaya di ako nag-evolve. Naging molecules daw ang mga tao. Naging higante raw kami kasi humaba mga paa at kamay namin. Totoong nakita ko yun. Si Kisame naging butiking deformed. Yun daw anyo niya dito sa mundo. Nakita ko siya sa kurtina namin. Minahal din daw niya ako at tinapon raw siya sa basurahan sa kabilang dulo ng mundo at hinihintay daw niya ako. Nagdiyos-diyosan daw ako. Umupo ako sa toilet bowl at yun daw yung trono ko. Nanginginig daw tuhod ng diyos kasi may spring. Naiisip ko pa si Bitoy, diyos ng katatawanan. Pinaglaruan ko raw buhay ng mga tao. Nagkakagulo na raw ang mga tao. May spikes daw ang purgatoryo. Apoy naman sa impyerno. Marami raw akong kasalanan kaya kakalat raw ako dun. (O hindi!) Inamin ko raw mga kasalanan ko. Kakainin raw ni Kisame si Pikori sa bilang parusa doon sa karagatan. Tutuhugin pa raw ako na parang barbecue. Nakakatakot! (Sino bang demonyo ang nananakot sa akin?) Aaminin ko di talaga nakakatawa. Nakakakilabot. Naniniwala pa akong may telepathy ako at nakakausap ko mga kaibigan ko at kakilala. Pinatay ko raw silang lahat. Naku at mga multo nalang sila buong section ng 6-star at mga schoolmates ko sa JGSS na naging kaclose ko. Ginawa ko raw sila parts ng body ko. Kung ano raw kaharap ko yun ang dinu-dyos ko. Mahirap to kaya lagi ako nakaharap sa poster ni Jesus para hindi ko maramdaman ang init ng apoy sa loob ko. Nakakausap ko pa mga stuffed toys ko. Binigyan ko raw sila ng mga totoong pangalan ng tao. Pati si Elie Soriano napasama. Yikes! Pati nga mga anime characters nakausap ko pa sa isip ko. Lalo na si Keichi ng Ah My Goddess, Kai at Rei ng Beyblade, at Yami Bakura. Naku patay kang bata ka, may yami! Ano yun! Sulat ako ng sulat ng kung ano ano sa notebook. Minsan pa nga nagpipilit pa ako lumabas sa playground. Minsan niluluwa ko pa gamot ko. Minsan sa kalagitnaan ng gabi gusto ko manood ng tv. Baka kasi magtampo si Sadako pag di ako nanood. May kinalaman raw ako sa tissue. Naalala ko kasi yung Teepee tissue at Paseo tissue na tinutukso ko sa classmate ko. Minsan tulala raw ako at di nagsasalita kasi sabi ko pipi raw ako. May bermuda triangle at octagon daw ako sa mata ko kaya meron akong makapangyarihang mga mata. Yung black hole nilipat ko sa bumbilya namin. May nakikita nga akong rays at hindi na raw gagalaw ang mga tao sa kanilang posisyon. Binilin ko pa sa mama ko na pag naging abo ako buhusan niya ako ng tubig para maging baby uli. Ihiwalay lang niya yung mga pills na lalabas. Ilang beses pa ako binabangungot or maybe nightmares lagi ang mga panaginip ko. Tapos meron daw mundo ng Naarnya dun sa ibabaw na kabinet namin.

Tanong ko lang. Ano ba talagang ginawa sa akin ni Lord? Nagtataka nga ako. Nagtataka lang talaga ako. Gusto niya ata akong paglaruan kasi biruin mo para akong minsan unggoy kung tumayo kasi ang bigat ng feeling ko sa katawan ko. Naalala ko tuloy yung luma kong laruang unggoy na kulay pula na may hawak na saging at nagsasomersault. (Tama ba spelling?) Tapos parang ginagaya ko pa si Kayako sa paggapang at dati talaga dilat na dilat ako at di raw nagbiblink. Ayaw niya ata ako tumanda. Gusto niya manatili akong bata habang buhay. Tungkol naman sa misyon ko. Di ko na rin alam. Nalito na ako. Nasira kasi lahat ng mga plano ko simula nung araw na iyon. Baka maghugas lang ata ng pinggan sa bahay ang dapat kong atupagin. Wala kasi akong masyadong alam sa gawaing bahay eh. Kailangan ko sigurong tulungan lang muna magulang ko sa bahay. May iba siguro siyang plano para sa akin.

May nameet nga rin ako na isang patient na tulad na tulad ko. Sinasabi niya palagi na zero siya at B10 ang number niya. May mga demons din daw at mga tumatawa sa isip niya. Hahehihohu daw. Ang di ko malimutan yung sabi niyang "Balance" siya kasi naalala ko nung panahong nasa ospital ako may sinulat ako sa notebook ko na ako rin balance. Kaya nga nalilito ako kung paniniwalaan ko ba siya. Naguguluhan rin kasi ako kung may kinalaman ba ang science dito or spiritual aspect na ito. Madasalin rin kasi siya, nagbabasa rin ng bible at no.1 daw si Lord. Kinanta pa nga niya "Our Father" nung dumalaw kami. Binasahan ko lang siya ng Psalms 91. Tinatanong nga niya kung ano yung number ko kasi zero daw siya at B10. Nagtaka ako kung meron ba talaga nun. (Utu-uto pa rin ako no?) Nakalimutan ko sa sabihin na expression pala ako. Kasi lagi akong nagtotoink boink oink eh. Ngek ano kaya yun?

You're All I Want For Xmas

2006-12-05T10:10:00.000+08:00

Guess what? Yey, nabili ko na ang Gaara plushie na nakita ko sa UST hospital. The one only Naruto plushie na andun. Lord, thank you! You're da best ever. I love you Jesus and Mama Mary. Grabe! Inilaan niyo talaga para sa kin. Gift ko na to for xmas. Nabili ko sa mas murang halaga. Sa Comic Alley binebenta nila ng libo tapos dapat pair pa sila kaya aabutin ng halos dalawang libo. Eh dun mga 650 lang. Medyo may kamahalan parin di maiiwasan syempre mahal yan si Gaara, kanji pa nga lang eh alam mo na. Nung unang nakita ko yun nanghinayang ako kasi akala ko wala akong pera kaya nagpabili nalang ako ng figurine ni Mama Mary. Tapos ang ganda ng nakita kong istatwa dun sa harap. May baby girl si Mama Mary. Pinangalan ko dun Ma. Teresa. Pag-uwi ko sa bahay, meron pala akong nakatagong pera sa envelope. Kaya pinangako na next na pagbalik ko sa tindahan di ko na pakakawalan si Gaara. Alam nga ni mama na gusto ko bilhin yun eh. Sabi niya "Uy kunwari titingin sa tindahan. Yun pala may bibilhin." Nung sunod na pacheck up namin akala ko nga may nakabili na kasi nag-iba yung mga posisyon. Sabi ko kung wala, si Doraemon nalang o kaya si Mirmo kaso aaminin ko di ko type. Pinangako ko pa na bibili ako ng isang figurine ni Jesus kasama nung manika para di siya magtampo. Kaya anung saya ko nung natagpuan ko ang hinahanap ko. Totoo ngang "Ask and you shall receive. Seek and you shall find..." :) Natatawa pa nga yung tindera kasi ang tanong ko "Magkano po si Gaara?" Sabi niya "Anong pangalan niyan? Gaara? Yan ba pangalan niyan? Di ko alam e. Basta nakikita ko nalang yan dyan." Haha! Di sikat sa tindahan si Gaara. (Aampunin na kita!) Tapos ang sarap pa ng merienda ko. Ice Monster. Ayun. Wala na ko mahiling pa ngayong Pasko. Nakuha ko na e. :P Btw, di ko matanggap na naging crush ko si Kisame. My gulay! What is a-happening to me? *sings* Mr Personality he's so ugly...

Question to ponder:
Hindi ba ang salitang "may hitsura" ibig sabihin gwapo or maganda? Eh meron bang taong walang hitsura as in walang mukha? Nakakatakot. Ano yun binura ni Sadako sa photo?

Tapos ko na rin ang 2 fanfics ko. Hay salamat!
Ang Kilay ni Gaara: Chapter 3

A Silent Love: Chapter 2

Eto pala ang ilang pictures ng mga alaga ko:

Meet Sadako. My new CPU.

Si Deme-chan, ang aking rolling broom.

Meet my babies too:

Mi-chan, ang ate ng lahat.

Pikachu, napanalunan ko sa Who's That Pokemon Contest ng GMA7.

Lucky, my little lamb.

Baby Bug, cd case/stuffed toy

Baby Webbe, my cute little wabbit

And the last but not the least the latest member of the family, ang tinaguriang tiyanak ni ina. You-know-who...

New Blogs

2006-11-23T17:49:00.000+08:00

I will be having new blogs and groups. Feel free to browse on my sidebar to see new links.

A Change of Heart -> Sentimental Blog
Angelic Butterfly -> Poetry

Kabaliwan Blues

2006-11-23T17:39:00.000+08:00

Bumalik na naman ang kabaliwan ko. Naalala ko nung isang gabi nang nagdarasal ako bigla nalang naramdaman ko na bumalik ang sakit ko. Di ko alam kung sinapian ba ako o nastress lang ako. Dinala ako sa UST hospital. Iyak ako ng iyak. Ayoko mag-isa. Sinasabi ko ako ang Diyos. Di pa ako makatulog. Nakarating ako sa UST ok na naman uli ako. Nahirapan pa nga sila maghanap ng room kasi ang daming maysakit. Kinakalat ko si Jesus kahit saan magpunta. Ang daming examination sa akin. Sabi nila lupus daw at affected daw brain ko. Ang dami kong ginawang kawirduhan at may nagsasalita pa sa isip ko. May mga alien akong nakikita. Nakakausap ko raw tito Toto ko na namatay na. May nakikita akong images tulad ng kaleidoscope. Sumabog daw ang Pluto. Marami akong napahiya at napagbintangan. Malinaw ko nakikita ang mga abstract paintings, parang buhay ang mga pictures pag tinignan ko. May sarili akong mundo at perception sa paligid ko na parang nakokonekta ko lahat ng bagay. Marami akong nireveal tungkol sa sarili ko. Mga anak ko daw yung mga Rugrats sa Nickelodeon. Anak ko daw si Naruto. Nabuntis daw ako ng devil. Ginawa ko raw saint si Lucifer. Ako daw ang author ng anime. Minahal ko raw si Kisame (yucky). Tawa raw ako ng tawa. Sayaw raw ako ng sayaw. Nagdodrowing ako sa hangin. Kaibigan ko raw si Sadako. Pinagbawal tuloy akong manood ng anime sa ospital kasi kung anu-ano pinagsasabi ko. Ang maganda lang dun ay naging magalang ako sa magulang ko, naging malapit kay Jesus at nakipagkaibigan ako sa mga nurses at doctors. Sabi ko schizophrenic ako. Nag-iwan pa ako ng last will and testament ko na pinagpair ko ang mga doctors. Sabi ko pa may rosary sa puso ko. Si Gaara raw ang puso ko at si Shikamaru ang brain ko. Tiyan ko si Naruto. Nakakausap ko ang mga gamit. Yung minatamis sa UST naniniwala akong bigay ni Kazuma Azuma. Ako raw si Yoko Nakajima at alam daw ng 700 Club Asia yun. Basta ang daming nangyari na di ko maipaliwanag. Kinulong ko raw ang Diyos sa diyamante. Binuhay ko raw si Pikori at Geneiryodan. Nagkaroon daw ng black hole sa ilaw namin. Nag "Let there be light" daw ako sa ospital. Nakakita ako ng palakang toy story style na laruan. Nakikita ko si Buzz Light year. Napuno raw ako ng tv sa mukha kaya bumigat ako. Di ko maexplain. Di ko na nga madistinguish ang totoo sa panaginip kasi parang unreasonable din ang mga nakikita ko. Nabuhay raw ang Fool Haus sa isang rocket o templo. Si God model sa oatmeal. Si Kayako nabuhay kasama raw siya sa manghuhusga sa Revelation. Sa ngayon medyo ginagaya ko siya dahil mabigat ang katawan ko pero underweight ako. Nag 42 kg me. Ang dami kong iniinom na gamot at karamihan dun may side effects. Nangayayat ako at magpapataba naman ako. Narealize ko na ang dami ko palang kasalanan kahit naging mabuti akong tao. Nagsisimula palang ang panghuhusga. The time is yet to come. Di pa tapos ang misyon ko. Nagsisimula pa lang ako. Susubukan kong mapalapit ang mga tao sa Diyos sa pamamagitan ng blog at fanfics ko. Di ako susuko. Sa ngayon nagpapagaling pa lang ako.

Revelations

2006-11-19T18:07:00.000+08:00

Please pray the rosary for Mama Mary and read the bible from St. John to know about Jesus or St. Matthew to know his parables. Reflect on the Scriptures and repent on your sins. Then read the Bible from cover to cover rereading the Gospels. Listen to the Gospels. Love the Lord God above yourself and love Jesus as His son. Love also Mama Mary and venerate her as her mother. Love the angels and saints as your friends. They are role models of society. Love your neighbour as yourself. Love your family. Confess all your sins to the priest. Learn from the Ten Commandments. Go to mass every Sunday and listen to the Word of God. Don’t forget to pray and thank God for all the blessings and protection He gave us. God loves us so much that we must love him in return. He created us and gave us life so we must treasure it and do good for the benefit of all. He gave us authority above his creations, therefore we must be responsible for all the things we do.

Storm of the Millennium

2006-10-06T21:16:00.000+08:00

Hay katatapos pa lang ng hagupit ni Milenyo. Nagkalibreng haircut ang mga puno sa amin. Nabali rin yung malunggay namin. Yung mga mangga nga kapitbahay naman halos nakalbo na. Wala naman ako talagang ginawa nung bagyo kundi matulog at kumain kasi brown out eh. Tawa lang ako ng tawa. Sama ko no? Wala kasi talagang magawa e tapos paypay lang ng paypay at nakikinig sa radyo. Wala namang gustong makipagshadow game sa akin. Habang nasa amin pa ung mata ni Milenyo, may nakita akong lalaking mahaba ang buhok na nag-uwi pa sa kanila ng nilipad na screen ng bintana.Tuwang tuwa pa siya at may pasalubong siyang dala! Nung natapos ang bagyo parang nagkaroon ng autumn. Kawawa nga lang yung mga nawalan ng tirahan, binaha at naaksidente. Di kasi nila tinanggal yung mga billboards eh. Akala ko ba winarningan na sila? Tapos yung mga ilog umapaw. Ung Puregold nga sa amin hindi rin nakaligtas. Laki siguro lugi nun. Kaya lesson no.1, kung magtatayo ng structure o bahay, dapat malayo sa tubigan. K?

May pasok pa nga nun papa ko. Nainis nga mama ko kasi signal no.3 na nga tapos pinapunta pa dun para sa meeting. Abnoy talaga.

Congratulations rin pala sa PAGASA! Sa wakas tama ang weather forecast.

Sa ngayon wala akong masyadong makwento. Pero ang totoo madami kaso sa sobrang dami eh di ko na alam kung saan mag-uumpisa at magtatapos. Ang alam ko lang na nanoood ako ng Ah! My Goddess. Natutuwa rin si mama dun. Tawag nga niya sa anime na yun ay Belldandy. Hehe! Nood din me Emperor of the Sea. Nagkasira nga antenna namin kaya kailangan kalikutin muna bago luminaw.

Some of my favourite stars in Emperor of the Sea.

Baek Sung Hyun as Goong bok

Lee Hyeon Hee as Jung Wa

Oo nga pala, congrats pala sa UST Growling Tigers at kay Tito Pido! Galing talaga! Si papa walang tigil kakacheer eh pati si mama nanood rin. Mas kilala pa nga ni mama mga players kaysa sa akin e. Harhar!

Ngayong meron na akong bagong CPU, back to business na naman ako. Dami ko ngang aayusing files at mga websites na nakahanay. Natanggal na nga yung fanlisting ko sa official site e. Medyo mabagal nga lang ako kumilos ngayon. Well sa akin naman ang time eh kaya walang boss dito kundi AKO. Natutunan ko na rin mahalin ang pag-aaral ko. Di ko na masyado tinatake seriously pero iniintindi ko na lang. Yun naman ang mahalaga eh.

Nakakita na pala ako ng plushie ni Gaara. Doon sa UST hospital sa tindahan ng mga panregalo. Di ako bumili. Sigurado naman akong mahal at saka kuntento na ako. Masaya na ako kasi feeling ko naman nakasama ko na si Gaara sa Fool House. Hehe!

Sabi ni mama punta daw kami Enchanted sa sembreak at mag-oovernight daw kami sa Tagaytay tapos bibisitahin ko si Ate Ivy. Sana matupad yung plano. Kung hindi naman, lulunurin ko nalang sarili ko sa mga asian horror movies! Kung tutuusin, dami ko pa nga dapat basahin libro ni Fyodor Dostoevsky. Naadik kasi ako sa Crime and Punishment niya kaya nagpahiram pa ako sa papa ko ng iba. Sa ngayon, binabasa ko “The Idiot.” Yung sa thesis ko naman, balak ko gamitin ang isang topic sa Philosophy. First time ko nga lang makabasa ng Philosophy book eh pero matagal na akong pilosopo. Hehe!

Oo nga pala, baka sa susunod bibili ako ng webcam. Kelangan ko kasi sa skul. Pwede raw kasi mag-online quiz or consultation. Minsan kasi di ako nakakapasok ng sat. Haha! Ayos!

Grabe kagabi medyo naistorbo ako sa pagtulog. Laging gumugulo sa isip ko yung video ng hippopotamus na kumakanta ng “The Lion Sleeps Tonight.” Ang cute kasi eh. Kaloka! Hay…

Alam niyo marami din talaga akong Naruto dream fics.

Dream fics - fanfiction na hanggang panaginip na lang

1. Gamabunta - Naruto fanfic. Spoof ng movie Godzilla.
2. Sugar Baby Love - Gaara X Milfeuille fanfic
3. Kisame Cookbook - Listahan ng mga putahe na maaring gawin sa iba’t ibang bahagi ng katawan ni Kisame

Questions to ponder:
1. Di ba nagagalit ang mga authors ng bedtime stories pag tinutulugan ang mga kwento nila?
2. Nakasubok ka na ba magprito ng quail eggs?
3. Ang winning piece ba winning pa rin kahit natalo?
4. Akala ko ba ang gulay nagpapasigla eh bakit pag nakita palang ng mga bata ang ulam nila nagiging matamlay na sila?
5. Bakit walang tagalog na commercial ng sigarilyo?
6. Diba kapag sinabing “Baboy” we refer to something disgusting, eh bakit diring-diri ang mga tao sa ganung bagay eh tapos kumakain naman pala sila ng pork?

Ang Kilay ni Gaara: Chapter 2
Ano na kaya ang kahihinatnan ng mga kilay ng ating bida? Basahin ang susunod niyang adventure!

Path to Nirvana

2006-09-22T21:45:00.000+08:00

Nirvana – n. 1)state of spiritual perfection in which one has no needs or desires. 2) state of great happiness and complete contentment.

One think came to my mind as I was walking one night together with my mom. I suddenly wondered. Then a question popped up into my mind, “Ano nga bang problema ko?” (What’s could have been my problem?) The truth is that even I couldn’t answer myself. I tried to think about all the things I fear and feel sad of but I was surprised that I couldn’t think of anything. I was even shocked! It seems like there’s nothing to worry about. I couldn’t even blame my sickness as the cause of my depression. Why? I have enjoyed life even I’m inside our home. I was not really bored at all. Imagine, 5 years had already past since I got this illness and didn’t even notice how long it has been. How fast time flies! It just suddenly made me laugh.

I have been long worried about the things that are not important at all and it’s funny to think that I still have to undergo depression just to realize that. I never knew that I was already free until now. I didn’t expect God to grant my wishes so early. I even thought He has already forgotten me, but I was wrong. Suddenly all the pressure around me has gone. I felt like I was different, not the person I was before. I never felt this happiness before and I thank God for all that He has done to me. He has arranged my life and finally everything’s going fine. It is as if my world has been almost perfect. I know it’s not really perfect but at least I can find something good, beautiful and funny to think about. So why worry? Be happy! It’s true that God hears our prayers. He’s just waiting for the right time so let’s be patient. Never give up asking and seeking for Him.

We have said that no person lives and dies without a problem. But what is a really problem? When does problem become a problem? It is when we feel pain, sadness, anger, fear, worry, insecurity, and shame. The one that causes these emotions are called problems. Soulution? Fight it using humor. Remember, laughter is the best medicine. There is power in humor. You can’t change everything but you can change the way you think about things. Think about the positive side of things cause there’s always something good in it. God created everything with an opposite. That simply means if there is negative, there is positive and if there is evil, there will be always good. This is what you call balance and balance is what makes the world perfect. But there is an ongoing battle between good and evil. Since God is good, good will always conquer all in the end. Nice isn’t it? So don’t let your emotions bring you down. Aja! Fight!

Every living thing on earth has its primary needs to live. Another cause of problem is lack of our personal needs. Solution? Get up and move. Work hard and love your work that you may truly enjoy it. Just like animals, we also need to do something to get what we need. We’re not plants afterall who can do photosynthesis and make own food. You can’t even be like Juan Tamad (Lazy John) because you might be already dead before the fruit starts to fall from the tree. Besides that, every creature has the ability to adapt. What more of humans? Humans are smarter and God gave us brains to use, so why not use it? What a waste if we’re not going to use our abilities and talents.

Let’s proceed to desire. These are things that we want to achieve but not really classified under personal needs. They couldn’t be that important afterall. For example, jewellery. Although it could be beautiful body decorations, you don’t need them at all. You could still go on living without them. But sometimes we get too attached on these material things that we become too obsessed with it that once it got lost we become so depressed. We become a slave of that object and it will be hard to get it over with. Like a drug isn’t it? Solution: Overcome your desires. Don’t be too attached to material things. These things can’t be brought with you when you die and someday these can be lost and destroyed.

Another problem is social pressure. Everybody wants attention and affection. We all need somebody. Quoted, no man is an island. We all want to feel that we belong. We want to feel important. And because of this desire, we strive to catch other’s attention. But sometimes social pressure, can stress us. We try to do what others expect or want of us. For example, sometimes our parents force us to do something and our barkada (gang) wants us to be like them in many ways. And if we don’t reach their expectations, we receive criticisms and insults. The result is we get embarrassed and this also hurts our pride. Solution? Don’t let them affect you. So what? As long as you’re not doing anything wrong and you are not trying to hurt or step into somebody’s rights and dignity. What is important is that you have a clean conscience and you have no feelings of guilt in your heart. If they can’t accept you for what you are, well sorry for them. It’s not your problem anyway but theirs. And besides, I have formulated a theory of my own. I’m sure you have noticed it too. I call it Theory of Chain Reaction. It states that how you react affects other people’s reaction and way of treatment towards you. For example, I was walking when I saw you and gave you a sour and irritating look. Your natural tendency is to look at me with hate and disgust. It can even start a fight even without any reason at all. It’s almost similar to Law of Action and Reaction, which states that for every action, there is an opposite and equal reaction. We should remember that what you give, comes back to you. That’s why we have this golden rule “Don’t do unto others, what you don’t want others to do unto you.” So always remember: Smile and the world smiles with you.

Sometimes I think why do we experience fear? What are we scared of? I will enumerate some of them:
1)Spirits. But why are we scared of them? We all have our own soul, isn’t it? When we die, we become just like one of them.
2)Dark. Are you afraid of the dark? There is nothing to fear of. It’s just that we cannot see our surroundings. Our eyes could adjust at any moment. Even blind people could adjust. You don’t need to be scared as long as you have lights too. It’s just like fearing nothing at all.
3)Pain and sickness. It’s a stimulus. All people are vulnerable to wounds and pains. No person lives and dies without getting sick in some part of our lives. That’s why we should take good care of our bodies and strengthen our immunity because this protects us from sickness.
4)Death. Why are we afraid to die? Isn’t wonderful to be free from this heavy body? We won’t experience tiredness, hunger and suffering if we are already in heaven. (I don’t recommend suicide because your soul won’t even rest in peace.)
5)Crime. We’re scared of beong victims. But we won’t be a victim if we know how to defend ourselves. Just always be careful and be alert.
6)Poverty. We shouldn’t worry about this as long as you start saving and preparing for the rainy days. Be resourceful and smart in handling your wealth. Learn more things that you may be able to find a good job. Be versatile.
7)Loss of a loved one. We all don’t want to be left alone and we don’t want to lose the important people in our lives. Just remind yourself that we will still someday meet in heaven (or hell… hehe!) You can also ask God for the soul of your loved one to guide you and be with you for the rest of your life. Just don’t be scared if he or she suddenly appears in front of you.
8)Enemies. Just make friends. We should all settle each others differences. Listen to each other’s opinion. Violence is not a solution. It will only make things worse. It’s better if you just talk it over. Be humble enough to say I’m sorry and admit your mistakes humbly with all your heart. Be honest with your feelings and surely that person will understand you.
9)Parents and teachers. It’s true! But thanks to God and I have overcome it. Just pray to God for your family to have a harmonious relationship and a happy, prosperous and secured home. The members should have an open communication, unity, love, respect and understanding.
10)Phobias. It’s all in the mind. Learn to face your fears. Nothing will happen if you hide and be like a chicken. Be calm that you may be in the right state of mind. Pressure and worry could only worsen your fear and hinder you from thinking rightly. Once you get over it, you may think it’s not bad at all. You may even enjoy it.

Sometimes fear and doubt is only an illusion. We want everything to be perfect but it can’t be possible. We should always know when to bend with wind or when to fight back. Life is like a duel. We are always fighting with something invisible. Sometimes we are fighting with ourselves.

Life is also a game. We only need to play and enjoy it. (Thanks to Judai Yuki for the idea.) We only live once on this planet so let’s take the opportunity. Don’t waste time on useless things. Why not try making your life worth living while on earth? You want to die happily and satisfied, don’t you?

I admit I have thought of suicide. (I thought only but not attempted.) It happened that I really wanted to die and I don’t care anymore what happens to me. I hoped to be in coma and never to wake up again. I wanted to leave everything behind because I was so tired of life. I just wanted to sleep eternally. Then I thought that if God still really wants me to live, I hoped that I would wake up one day and have an amnesia that I may forget my past and start everything anew once again. Everything I thought of was negative and even small things became a big nuisance to me. I lost interest even in the things I loved. All I wanted was to scream for help but I knew no one could help me not even my family, friends or psychiatrist. I was really sorry that I almost lost hope in God and that I couldn’t do what He expects of me. But still I prayed that He won’t give up on me and I asked Him to forgive a bad girl like me. I was fighting with myself every second of my life. My spirit was drowning in deep pain and sorrow. I was expecting God to take me away anytime. I felt lost and alone. I felt He has left me on my own. I was looking, searching for Him but I couldn’t feel Him around me. I even sometimes feel scared of everything around me. I knew it was unreasonable and I felt like I was going out of my mind. All my parents did was make me happy and comfortable. Still there are people who showed concern and care. I wished I could live for them but…

suddenly one day, while my mom and I were walking in our subdivision, I remembered a funny feeling like I was forgetting something I couldn’t remember at all. I tried to recall but I really couldn’t find out what it was. It was only a few days after that I realized that the war was finally over. It felt like I just overcame death and I was resurrected, all born again and renewed. I don’t feel regret anymore in past and I started to see the good and beauty in everything. It’s funny to think that I’m still 18 yrs old but I felt like I have been already experienced. Now I’m ready to face reality and step into the world. What a wonderful life! I’m starting to feel hopeful and positive about my future and I don’t feel scared anymore. I have to prove it and I will! I know that this is not the end of it, but only the start of a new chapter. Next level, game ka na ba? Game na!

Now I finally know my mission in life. All I have to do is start to act and I could start NOW!

Now I understand what my life means. I can see the whole picture so clearly now. I have already found the piece of puzzle I am looking for a long time. The hindrance has been removed. My questions about life have already been answered. And I just found out the pattern. Now I can see the path oh so clearly. All I can do is praise God and I thank Him for revealing to me the secrets of life and I promise that I would do my best to take care of it. So I’m offering myself to the service of God and my fellowmen. I know that before I could help others, we should first help ourselves. And now I’m ready to extend a helping hand. I know we all wanted change, but how could we change the world if we couldn’t even change ourselves for the better. Then it should start with us. If one person stands, the rest will follow.

I didn’t know I was learning all along. Even I’m all locked up in a small world, I still found ways to gain knowledge. Life is a school. God is our sensei (teacher) and we are his students. We are once innocent but we all accumulate knowledge as we grow up. Problems are tests of life and it’s up to us how we could pass. No one could answer the questions about life for you. You have to find them out for yourself. God only teaches us but he won’t give the answers straight to you. Where could we find the answer? In your self. Around you. In all of His creations. Each little thing may it be a living or non-living, holds a certain order that will help us solve our problems. That is why I started a blog. I wanted to test myself and use my life as an experiment to answer life’s questions. I didn’t realize I was already personally studying Philosophy and I’m becoming a philosopher too. It was fun learning in your own way!

We are mini gods too, you know. God created us in His image and likeness. God is an artist. He loves to create. Every second, he creates new ones and erases another. The way we create something is like the way God created us humans. Take for example an author. First, He creates the setting. Then he makes his own characters. We are these characters. He makes the good (protagonist) and the bad ones (antagonist). Too add excitement to the story, he adds conflict. A story without conflict is boring, right? There is man vs. man, man vs. nature and man vs. himself. The point-of-view is third-person omniscient. In other words, God knows what each of his characters are thinking. Life has many themes and hidden messages. To find the clues, we have to read the Bible. Our story has been already written and our lines surely are already scripted.

To make it clear let’s make it a metaphor. I realized this when I was reflecting on my own stories. I love writing fanfics. I even made this so-called “Fool House” where I created my own anime world and I have my own original character. I can compare myself to a god and Pikori, my main character, to the Sent One. Pikori and I are one but she was my original character who embodies me. (with the exeption of other characters since I only borrowed them from their respective manga authors because I have a hard time thinking of characterizations). It comes that Pikori is my favourite character and since I like her I had given her all that she needed. She may not be perfect and foolish things have been happening inside the house but since she’s the favourite of the author (that’s me) you’d surely agree that in the end she will survive no matter what. The other characters have been close to Pikori. Some she hated, some she also liked. It’s funny to think that as Pikori bonds with the other character, it is as if I myself have already bonded with them. Gaara, even he is my one of my favourites, still I didn’t let him escape trouble, but since I like him, I killed him in one chapter but revived him again in another episode. Tayuya is same. I let the log fall down on her but revived her again. Shikamaru, I love to annoy this one, but I also like him. Kisame, the antagonist devilish walking shark, ah he’s got no hope! He’ll be the loser no matter what. Well, that solves the mystery isn’t it? I already gave you tips and clues. It’s up to you to understand what I wrote.

We humans are weak and incomplete. That is why we need God. If you notice, all people wanted to adore something in their life. We are always looking for someone to look up to and adore. It could be a person, an object, character or even ourselves. But if it is God that we worship, surely our life could be complete. Centrum, anyone? :P

So what to do? Pray. Read the Bible. Accept. Adapt. Listen. Learn. Live a virtuous life. Love.

Proverbs 1:7 To have knowledge, you must first have reverence for the Lord.

Proverbs 2:2-6 Listen to what is wise and try to understand it. Yes, beg for knowledge; plead for insight. Look for it as hard as you would for silver or some hidden treasure. If you do, you will know what it means to fear the Lord and you will succeed in learning about God. It is the Lord who gives wisdom; from Him comes knowledge and understanding.

Proverbs 3:15-18 Wisdom is more valuable than jewels; nothing you could want can compare with it. Wisdom offers you long life, as well as wealth and honor. Wisdom can make your life pleasant and lead you safely through it. Those who become wise are happy; wisdom will give them life.

PS: Thank you to everybody who has become a part of my life. //^_^\\ God bless you and I love all of you!!!

Lost in Thoughts

2006-09-15T13:49:00.000+08:00

Ano na bang nangyayari sa akin? Parang naliligaw ako ng landas. Di ko alam kung bakit ako nagkakaganito. Pakiramdam ko nawawala ang identity ko. Pagod na siguro utak ko. Feeling ko meron akong bagay na pinag-aalala pero di ko matandaan kung ano yun. Pinaglalaruan ako ng mga emosyon ko. Minsan nakakaramdam ako ng pagtataka o pag-alala pero di ko na alam ang dahilan. Nababaliw na ba ako? May feeling ako na parang meron akong dapat alalahanin na di ko na maalala. Di ko rin kasi alam ang nangyayari sa akin. Parang jumbled ang isip ko. Di ko nga alam kung bakit ako parang di mapakali ngayon e. Wala naman akong malaking problema. Natraumatize ata ako.

Ganito kasi yun. Dapat nung August 19 papasok ako sa skul pero QC day pala. Nag-aral pa naman ako ng triogonometry ko consisting of 11 modules dahil balak ko sana magtake ng achievement test. Biruin ninyo ang kapal nun! Eh kaso nung sunod na sat, Aug 26, biglang sumama pakiramdam ko. Feeling ko sisipunin ako. Yung tindera kasi sa Fruit Magic sinisipon eh di pa ata naghugas ng kamay. Nung Sept 2 naman, bday ni papa, nilagnat naman ako. Hindi pa rin ako nakapasok nung Sept 9 kasi may meeting sina papa, at dito na ko bumili ng CPU. Gusto ko na sana makapasok pero lagi namang di natutuloy.

Isipin niyo kung paulit-ulit ka nalang nag-aaral pero palaging di natutuloy ang exam, di ba mapapagod utak mo? Sino ba namang matutuwa na masayang ang lahat ng pinaghirapan mo? Sa tagal ba naman ng hindi ako nakapasok e halos nakalimutan ko na nga yung mga inaral ko pero ngayon aaralin ko na naman! Isang buwan na ang nakalipas, my gash! Kaya ngayong sabado, tatapusin ko na talaga to. Kailangan matapos ko na ang exam kahit magkamatayan na. Parang gusto na itapon ng utak ko yung mga pinag-aralan ko pero pinagsasaksakan at pinagpipilitan ko pa. Ayoko na nga ireview e. Kaya siguro nagloloko ngayon ang utak ko. Hmp! Bahala na!

Napagod na rin ang isip ko sa kakaplano e di rin naman natutupad. Nawala tuloy ang dati kong enthusiasm, ang aking high spirits. I think yun ang bagay na nawawala sa akin. Napagod na ata ako sa kakapangarap pero wala namang nangyayari. Gusto ko pa naman sana makagraduate ng maaga pero mukhang nagkamali ako. Matatagalan na naman ako. Magpapahinga muna ako. Magpapagaling muna ako sa kondisyong ito dahil kung hindi baka bigla akong himatayin o magka-anxiety attack o nervous breakdown pa. Kaya pagpasensyahan niyo muna ako ngayon. Hayaan niyo muna ako makarecover at mairearrange ang isipan ko... XP

Battle Against Depression Explained

2006-09-10T20:14:00.000+08:00

Ang mga sumusunod na pahayag ay dapat noong Aug ko pa pinost. Pasensya na kung late. Tinatamad kasi ako magblog.

Iniyak ko na. Sabi ko ke mama nalulungkot ako. Tinanong niya kung bakit. Sabi ko parang walang kwenta lahat ng ginagawa ko. Parang ang bilis bilis ng oras at parang wala akong natatapos. Paulit-ulit nalang lahat ng ginagawa ko. Nakakasawa na. Matagal ko na nararamdaman to pero nilalabanan ko lang. Akala ko mawawala rin pero parang lalo lang bumibigat ang pakiramdam. Di naman talaga ako sanay umiyak. Mas sanay akong pinipigil ang luha (parang nilulunok lang ng mata pabalik ang luha). Parang ang hirap pa nga ilabas. Parang may tinik ka na di matanggal. Di ko naman kayang tiisin pa kundi baka maloka na ko. Sabi ni mama, normal lang daw ang depression sa mga tulad ko. Baka namimiss ko lang daw si Gaara. Ngay! Grabe naman yun. (Syempre miss ko na pero di naman ganyan).

Lumipat ako sa babaeng psychiatrist. Bago magclinic, naghintay muna kami sa may Joint and Bone Center. Sa harap nun, may 2 painting. Epals nga. Biruin mo, lahat ng batang nakadrowing magkakamukha at same facial expression pa (nakabuka ang bibig at labas ang front teeth). Sabi ni mama baka yan lang ang mukhang alam idrowing nung pintor. Imposible namang magkakapatid yun eh halos magkakaedad lang silang lahat. Dun naman sa clinic, naaliw ako sa dami ng figurines na palaka. Sagana!

Natatakot ako sa nangyayari sa kin ngayon. Nakakaramdam ako ng magkahalong lungkot at takot. Minsan gulung-gulo na isip ko. Parang napapraning na ata ako. Minsan gusto ko na mamatay. Parang wala na ako gana sa lahat ng bagay. Yung tipong iniisip ko na wala naman kwenta lahat ng ginagawa ko kasi mamamatay rin naman ako. Nakadalawa o tatlong beses na ata ako umiyak e. Minsan di ko na alam gagawin ko. Di ko alam kung dahil maraming factors ang nagpapababa sa akin pero di ko pa talaga to nararanasan sa buong buhay ko. Di ko alam kung dahil sa walang computer, napepeste minsan sa juicer, matagal na di nakakapasok, naaksayang mga pinag-aralan ko o lecheng fanfiction.net. Ewan ko! Nasosobrahan lang ata ako sa pag-iisip. Sumasakit na ulo ko. Feeling ko napipilitan lang akong gawin lahat ng bagay dahil kelangan. Sisyphean ang buhay ko. Tapos parang di ko masunod lahat ng plano ko. Lagi kong hinahabol ang oras. Napapagod na ata ko. Wala pang inspiration at motivation. Sabi nga ng dra ko na magpacognitive behavior therapy daw ako. O baka talagang masama lang pakiramdam ko. Nilagnat nga ko nung isang araw. Halos wala na nga ko magawa e. Tulog ako ng tulog. Di ko na alam pano pasasayahin sarili ko. Pati Super Inggo pinatulan ko na. Di ko na alam gagawin ko. Nagbabasa uli ako ng book of animals. Nakinig rin ako ng fav anime ost ko magic knight at supposed-to-be-cd ko para sa debut ko para mabuhayan ako. Para kasing bigla akong tumuntong sa realidad e di ko pa ata kaya. Gusto ko bumalik sa sarili kong mundo. Parang nahubaran ako ng kaligayahan sa buhay. Nawawala na naman ako. Pakiramdam ko parang lumulutang ako sa gitna ng maitim na karagatan at di ko alam kung saan ako tutungo. Help meeeeeeeeee!!!

Madami na nangyari sa buhay ko. Saka ko na kwento. Sori sa pagiging late storyteller.

Battle Against Depression

2006-09-03T18:07:00.000+08:00

I'm currently having a hard time. I'm undergoing depression. I don't know what's wrong with me but I think I lost interest in almost everything. It scares me. I never felt this way before. I feel like I'm waiting for death to arrive. I'm so tired. It's like everything's nonsense to me. I already thought of the worst things that could happen to me. I can't help but cry. All I do is sleep and stay in bed. I'm too lazy and weak to do anything. I am already taking my anti-depressant. I think I should stop being too pessimistic. I don't want this lonliness. It's too painful. All I want is to be back to my old happy self once again. Please pray for me.

My First Day High

2006-08-20T19:41:00.000+08:00

*does the brainy high*
Aug 5, 2006
Kinausap ni mama si maam sa harap ng HSP head namin. Kaya pala himalang naging mabait sa akin. Tinuruan na niya ako ng maayos at sabi pa nga niya pwede rin niya ako maturuan online. Nung una akala ko ako lang yung nakakapansin sa mga kinikilos niya. Di pala ako nag-iisa. Ngayong napagsabihan rin siya, sana she'll learn from her mistakes.

..........

Hay, bakasyon engrande. Andami kasing sat na walang pasok. Nag-aral pa naman ako para sa achievement test ko sa trigo tapos QC day pala. Pagkahaba-haba pa naman. Aysus! Nakakaasar din talaga minsan pag di nasusunod yung mga plano ko. Nanood na nga lang ako nung lumang play
sa VHS para sa project ko. Singin' in the Rain ang pinili ko. Nakakatawa. Buti nga gumagana pa. Hehe!

Sa balon, nagpapahinga si Sadako. Mukhang napagod ata sa kakaheadbang sa concert ng AKFG. Maya-maya may tumawag mula sa itaas.
GOLEM: My precious!
SADAKO: Si Golem yun ah!
GOLEM: I'm coming for you my precious. (bababa sana sa balon)
SADAKO: Wag! Wag kang lumundag! Nagkakamali ka. THE RING ito at hindi LORD OF THE RING!
LARA QUIGAMAN: Hi! Is anyone calling me?
GOLEM: PRECIOOOOUUUUSSSSS!
(Precious Lara screams at the sight of Totoy Golem and runs away while Golem makes habol his precious. Go Golem!)
*Kitchie Nadal and Barbie Almalbis sings*
Today is the greatest day whenever should come my way. Today is the greatest day in history...

Yugioh GX. *sniff* Hindi na si Yugi ang bida. *sniff* Di pa nga nila tinatapos yung Duel Monsters eh. Di ko pa nga alam kung ano nang nangyari sa alaala ng pharaoah, kung nakabalik na ba si Marik sa katawan niya (Yuck! My golay! Of all, ba't pa niya piniling pasukin ang katawan ni Tea. Masama yan!) at di ko rin alam kung paano makakabalik etong si Yami Bakura mula sa kadiliman. Bitin! Dapat meron pa nga tungkol sa past life nila sa ancient Egypt eh. Daya daya! Miss ko pa naman sina Yami Yugi, Bakura at Marik. Nagtataka lang me bakit di kasama si Yami Yugi sa anime crushes ko, pero aminado ako na gustung-gusto ko siya. Siguro malaki lang respeto ko dun. For me kasi para siyang majestic prince. Pumapangalawa siya sa kagalang-galang na si Guru Clef sa OVA ng Magic Knight Rayearth. Naalala ko tuloy dati pinagselosan ko si Tea sa episode nung nagdate silang dalawa. Grrr... *kinagat ang unan* Ah basta mas gwafo pa rin siya kesa kay Tamahome. "Yuck, I hate u, Tamahome! Wats so kilig about u? Umuwi ka nalang doon sa Miaka mo. Dun sa Mi-YUCK-a na yun!" *napabahing si Tamahome at lumobo ang kanyang uhog*

Pansin nyo ba, kay Kazuma yung boses ni Judai Yuki. Kaya pala late rin siya dumating sa unang episode. Hehe! Minsan nga nagawan ko ng kwento si Judai. Ipinares ko siya sa isang original character. Tumakbo yung storyline sa isip ko buong gabi pero ang nakakapanghinayang eh wala na ko maalala sa dialogues. Nilipad na sa hangin, hindi ko nacapture. Wala na. :( Sayang, ganda pa naman. Romantic comedy kasi eh. Kwento siya ng isang nerd na babae na palaging niyang inaasar at kinukulit sa skul. Medyo hawig sa umpisa ng "It Might Be You", di lang kasama yung secret admirer thingy.

Sa tuwing nakikita ko si Judai, parang gusto ko siyang bigyan ng tsinelas. Wala lang. Makes no sense pero feel ko talaga ibigay yung isa kong tsinelas. Gusto ko kasi asarin yung pagmumukha niya.

MATAKOT KA SA TSINELAS
Click here to read a fool story.

Nakapanod rin me minsan ng Galaxy Angel sa QTV. Nagulat ako sa boses ni Forte. Boses kasi yun ni Yoh Asakura at Full Metal Alchemist Edward Elric. Kainis nga, kung kelan naman ako nanood dun na nagseason 1 uli. Napanod ko na yun sa cd e. Sana ulitin lahat hanggang season 4.

Nakuha ko na yung Naruto cd ko. Tenks kay Daryl kasi pinayagan niya na palitan yung episodes. Tenx din kay Dianne sa pagkuha ng cd. Di ko talaga pinagsasawaan yung 75-77. Drama e no? Heto pala ilan sa mga screen caps...

Mama ni Gaara - Heavenly!

Daddy ni Gaara - Ngek!

Like Father, like son: Kankuro and dad. - Parang pinagbiyak na arinola ni lola. Chabachoy ni Kankuro. Hehe!

Makes me wonder. Paano kaya nagkakilala mommy't daddy ni Gaara? Intriguing. Wooo chismax na ito!

Minsan naisip ko na icrossover pairing si Gaara at Milfeulle. Naisip ko lang. *shocked* Does that mean pinapamigay ko na si Gaara sa iba? My golly! Wala naman akong sinabing akin siya ah! Kakasuhan ako ni Masashi Kishimoto nyan. Anywayz, weird ng pairing no? La lang. Alam niyo naman kasi si Milfy super friendly, cute, sobrang bait, sweet at inosente. Kahit sino kinakaibigan. Nagka-crush tuloy ako minsan sa kanya sa isang episode. My golay! Totoo ba un? Naimagine ko, napadpad yung Angel Brigade sa Suna. Naglakad-lakad si Milfy sa disyerto tapos nakita niya si Gaara. Then it goes a little something like this...

MILFY: Hi Mr. Love, pwede po ba magtanong sa inyo?
GAARA: Hindi Mr. Love ang pangalan ko. Ako si Gaara.
MILFY: Naku sorry, Mr. Gaara. Nakita ko kasi yung kanji mo sa noo kaya akala ko yun talaga ang pangalan niyo. Oo, nga pala, ako si Milfeuille Sakuraba. Hinahanap kasi namin ang lost technology. Gusto ko sana itanong kung may nalalaman kayo tungkol doon.

Syempre, dahil first time na may naging friendly sa kanya, naisip ko posibleng si Milfie na ang maging first love ni Gaara. Yeehee! Di ko kayang pagselosan si Milfy. She's so adorable! Masyadong malinis ang kanyang puso. Grabe! I'll humble myself. Tutal opposites attract naman. Isang angel at isang demon. Para mapanatili ang balance sa mundong ito. Kahit na laging palpak si Milfy may good luck naman. Baka tumaba na si Gaara pag pinakain niya ng maraming sweets.

Sana makabili na ng bagong cpu. Nahihirapan na kasi ako sa laptop. Ang sakit sa leeg kasi nakayuko ako lagi sa screen. Di komportable posisyon ko kasi di pa ko makasandal ng maayos sa upuan. Tapos lagi ko pa bubuhatin eh ang bigat nito. Tapos yung wire laging nakaharang sa daan. Ang dami ko pang kinakabit. Yung linya ng internet ang iksi kaya napipilitan ako mag-stay malapit sa phone. Ayoko pa naman sa sala kasi di ako maka-concentrate. Pagod na rin ako sa kakamanipulate ng mouse button nito. Ayoko naman kabitan ng desktop mouse kasi ipapatong ko pa un sa hiwalay na table... Nakapag-inquire na nga kami sa Enigma. Dapat nga ngayong Mon kaso kaso wala naman yung mga piyesang hinahanap ko. Pwede raw magpareserve pero good for 4 days lang pero depende parin sa available parts. Hindi naman ako makapunta ng weekdays tapos Sat may pasok ako. Sa Sun naman hanggang 5pm lang sila. Paiba-iba nga presyo nila pati stocks kaya medyo mahirap tsumamba. Misael pa nga ung pangalan ng employee dun. Gusto ko sana itanong kung paano ipronounce name niya, kung "missile" ba, kaso baka magalit. (Actually Misa-EL). Hehe! Minsan naisip ko, wais talaga pag itanong mo yung pangalan ng employee na tinanungan mo sa customer service. Why? Para just in case magkamali siya ng info na ibinigay sa iyo, eh di may masisisi ka! Haha! Walang kawala diba?

Questions to ponder:
1. Kelan marerelease ang acoustic version ng Crazy Frog?
2. Nasa videoke na ba ang kantang Crazy Frog?
3. Kung naniniwala ka sa love at first sight, posible bang ma-love at first sight ka sa isang pangit?
4. Ang tunog ba talaga ng snore ay Zzzz...?
5. Bakit ang nagbibinata mas type ang mature na babae, pero ang matandang lalaki gusto ng mas bata sa kanila?

Don't forget Super Inggo on Aug 28. Haha... //^O~Kaasar fanfiction.net. Pinagbantaan nila account ko. Di raw ako sumusunod sa rules. Napilitan tuloy akong tanggalin yung 3 kwento ko pati ang fool haus. Sayang tuloy. Ano ba kasing karumaldumal sa paraan ko ng pagsusulat?? Eh sa gusto ko ng script method, ano bang masama dun? May tinatago ba silang galit sa mga semicolon? Sabi nga ni Chenz, it's a form of literature. OO NGA NAMAN! Malaki ang papel ng scripts sa mga pelikula, radio drama, tv shows, and plays. Kung wala yun, anong sasabihin ng mga artista sa screen? Totoo nga rin yung mga sinabi ni Dianne. Di talaga naappreciate ang mga script writers. Naalala ko yung kwento sa Reader's Digest. Kapag sikat daw ang pelikula, di maiiwasang pag-usapan pati ang mga artista pero kung tatanungin mo kung sinong script writer - *twirls hair around finger* Dedma! Sabihin niyo nga nasaan na ang freedom of expression? Paano mo maieexpress ang iyong full writing abilities kung didiktahan nila kung anong klaseng literature ang dapat mong isulat. Di pa naman ako ganun kasanay sa mga narrative. Halos lahat ng mga fics ko in dialogue form. Marami kasing usapan at syempre "asaran." Oh well sensya na. Ganyan talaga ang ginagawa ko, litter-ature.

LITTER-ATURE - panitikang patapon

Nagpacheck-up ako kahapon. May doktora dun na nagtanong kung gusto ko raw makita si Faith. (Si Faith yung smileyface na nurse) Nagulat ako. Naalala pa pala nila yung nangyari. Akala ko wala na nakakakilala sa akin e. Hehe! Nagkaproblema pa nga kotse namin nung hapon kaya nag-stay muna kami sa Bodhi restaurant sa may Banawe. Ang ganda talaga ng lugar. De sofa pa tapos ang linis ng lugar. Sosi! (Kaso may isang langaw akong nakita)

Ba't ganun, feeling ko masyadong mabilis ang oras. Parang halos wala pa nga akong natatapos, time is up na agad at iba na naman ang gagawin ko. Minsan tuloy pakiramdam ko wala akong nagawa sa araw na iyon at kung meron man, kapiranggot lang na halos hindi ko maipagmalaki. Di ko tuloy mahanap ang sense of fulfillment and achievement.

Alam niyo sa totoo lang. Nalulungkot talaga ako. Parang kahit anong pilit ko mag-isip ng masaya at maganda parang may butas sa puso ko. Feeling ko may nawawalang parte ko na hindi ko alam kung ano at dapat kong hanapin para mabuo ako. Parang minsan mabigat ang pakiramdam ko. Gusto ko umiyak pero di naman ako makaiyak. Wala naman akong dahilan para umiyak. Di ko naman masabi sa iba kasi di nila maiintindihan. Di ko nga rin maintindihan eh. Paano ko maiipapaliwanag eh hindi ako marunong maglabas ng nararamdaman ko. Ang hirap naman nito. Hay... ang gulo ko.

Ang Kilay ni Gaara: Chapter 1
Gusto niyo bang malaman kung bakit walang kilay si Gaara? Eh di basahin niyo!

To Deal or Not to Deal

2006-07-30T11:25:00.000+08:00

July 17, 2006
Deal or No deal. May isang contestant na humingi ng sign kay Lord kung anong briefcase no. ang pipiliin niya. No. 19. Kaso bigla nagbago isip niya at nagdeal nalang sa huli. Sayang! Nakuha sana niya yung 2 million. Moral Lesson:Matutong magtiwala sa Diyos. Wag magduda sa kanyang kakayahan.

Mttw 8:26 Why are you so frightened? What little faith you have!

I usually remind that to myself. I admit I do scold myself a lot of times...

July 20, 2006
Nagpunta kami sa SM Bacoor bago magpacheck up. Nakabili rin ng blue pants, panyo at black belt (eh kasi maluwag na yung dating black pants ko). Wenk! Normal naman pala arterial duplex ko. Baka nga side effects lang ng gamot ang mga nararamdaman ko. For now, ok naman ako. Back to abnormal uli.

July 29, 2006
Nasayang lahat ng pinag-aralan ko sa Trigo. Dapat ngayon ako papasok eh wala palang pasok! Aug na tuloy ako makakapagsimula. Buti nga binalita sa akin yun ni Cin 2 days before dahil kung hindi ay baka nagpunta pa ako sa skul. Antanga-tanga pa nung isang staff sa angelicum. Tumawag si mama sa hsp tapos sabi may pasok raw. Ayun kinabukasan tinawagan uli ni mama. Nagsorry sa amin. Natakot nga daw siya na baka sugurin daw siya ng parent na namisinform niya. Nagpalab test at check up nalang ako sa nephro ko. Nasiraan pa nga kami ng wiper sa kalagitnaan ng malakas na ulan. Pinaayos pa namin sa Shell. Nasalubong pa namin si Tita Tina doon sa may Madocs. Sana next wik makapasok na ako. Ayoko nasasayang oras at natatambak gawain ko. Dapat humupa na rin ang mga ubo't sipon ng mga tao by that time.

...

Gusto ko magbakasyon sa Konoha. Paano nga ba makakarating dun? Sana kahit mapanaginipan lang, makapunta ako sa iba't ibang mundo ng anime. Kaya pala medyo lonely ako kasi miss ko na yung computer ko. Huhuhu... Kung meron na sana eh di nakapag-adobe photoshop na sana ako, nakapag-update ng site, nakapaglalaro ng games, nakakapag-internet anytime, nakadownload ng manga at mp3, nakatype na ng maraming fics, nakaburn ng cds, etc.

My Misadventures with Sadako

Back 2 Reality

2006-07-16T10:39:00.000+08:00

July 2, 2006
Mano a Mano. Chololo vs. Pacman. Victory bread for Pacquiao!!!

July 5, 2006
Bumalik ako sa realidad. Di ko sure kung kelan talaga ako makakapasok. Meron pa palang natirang pabigat sa akin. Iniyakan ko yung Stat ko. Naguluhan kasi ako. Self-study lang ginagawa ko. Yung module maraming mali mali. Tapos feeling ko yung teacher ko ayaw ako turuan. Di rin naman alam ni mama at papa yung subject kasi wala raw sila nito noon. Ayoko magpatutor kasi gastos lang. Ang masama pa, yung teacher ko rito nagtuturo rin sa Physics. Bakit sa dinami-dami ng subjects eto pa! Napapansin ko kasi na tuwing magtatanong ako sa kanya parang ayaw man lang niya iillustrate yung problem. Parang ayaw man lang humawak ng bolpen at papel. (Samantala ang sipag niya makipagkwentuhan sa mga estudyante niyang lalaki. Ewan ko lang baka "parte" lang yun ng oral exam nila.) Di ko tuloy maintindihan kung di rin niya alam yung sagot o baka tinatamad lang. Minsan pinaalis na agad ako sa upuan kasi may magpapaconsult pa raw. Parang gusto na niya akong umalis sa harap niya. Nakukulitan na siguro sa akin. Pero anong masama sa estudyanteng gustong matuto? Sayang. Malaki pa naman paggalang ko sa kanya noon dahil sa hitsura niya mukha siyang matalino. Buti pa nga teacher ko sa Trigo desido ako turuan kaya kahit papaano natanggal ang pagkamuhi ko sa subject na yun. Hay, alam kong wala naman akong kasalanan pero nakukunsensya pa rin ako. Balak kong ayusin ang problema kong ito sa kanya pagpasok ko pero bibigyan ko muna siya ng isa pang pagkakataon. Tinanong ako ni mama kung Stat lang ba ang iniyakan ko. Oo. Ganyan talaga ako pagdating sa pag-aaral. Dahil sa pagiging perfectionist, di ko matanggap na di ko maintindihan ang lesson. Sabi nina mama at papa, magpahinga raw muna ako. Magbasa-basa na lang muna ako ng mga libro. Tama sila. Kasalanan ko rin naman kasi kung magkasakit na naman ako.

July 12, 2006
Tumawag si Sheery. Di ko inaasahan. Ganun pa rin masaya pa rin siya tulad ng dati. Di talaga nagbabago ang mga kaibigan ko at yun ang gusto ko sa kanila. Magsisimula na raw sila ng duty bukas. Nagdidiet na rin pala siya. Binawasan niya ang sweets, snacks, fatty foods at carbs niya. Kaklase niya raw si Nicolette na dati taga-section Love. Mabait daw yun. Oo. Naalala ko pa rin siya kasi di ko malilimutan na sinabihan niya ako na mabait daw ako. Best friend din kasi siya noon ng kaservice kong si Giselle. Mahilig din kasi ako magdidikit sa section Love tuwing EPP class namin noong gr.6 ako. Hay, memories light the corner of my mind. Sana naaalala rin niya ako.

July 14, 2006
Nagpacheck up ako sa optha ko. Buti nalang di ako natagalan sa pagkuha ng eye pressure ko. Tapos nagpa-arterial duplex ako. Inultrasound lang naman yung kamay at paa ko. Nung hapon, uminom naman ako ng shake na may red dragon fruit. Kulay violet. Dumaan kami sa sm bacoor. Bumili si mama ng mini sewing machine. Dun naman ako sa parking lot, my fav spot. Nakakita ako ng malapad at kulay green na higad. Nilunod ni papa sa tubig ulan pero ayaw gumalaw. Sarap sana magpahangin kaso umambon.

..........

Sa kasalukuyan, tinatapos ko muna ang modules ko sa TLE. Accounting ang topic. Ihuhuli ko na ang Stat. Yung Physics kay mama nalang ako magpapaturo.

Asar ako sa sarili ko. Bakit ganun? Alam ko namang kaya ko ang isang bagay pero reklamo pa rin ako ng reklamo. For example, masaya ako pag may bago akong natutunan sa modules ko pero may parte pa rin sa akin na naiinis kung bakit kelangan pa pag-aralan yung mga bagay na yun. Ayoko lang siguro na ginagawang obligasyon o responsibility at sapilitan ang pag-aaral. Sapat na sa akin ang matuto lang kahit minsan.

Medyo nakakabore lang monotony ng gawain sa bahay. Napapagod ako manood ng tv kasi parang wala akong mapulot (maliban sa yakitate japan). Tinatamad rin ako minsan makinig ng radyo kasi nagsawa na ako sa paulit-ulit na music. Minsan sinubukan ko pang makinig ng kundiman sa AM kasi wala akong mahanap na Chinese music. Dapat ata nagbabakasyon ako sa probinsya. Yung away from the city at makibonding nalang muna with nature. Kailangan ko kasi marelax ang mind ko. Naguguluhan kasi ako sa mga modern world ngayon eh. Kung pwede nga lang makapunta ng La Mesa Eco park ngayon. *sniff* Nadedepress ako. Nasaan ka na kasi Naruto? Hinihintay kita. Panahon na ng mga palaka! Mish na mish ko na kayong lahat. Huhuhu...

Yakitate 9. Si Kuro talaga ang favorite judge ko. Buti nalang bumalik na uli ang panlasa niya. Hitik kasi sa aksyon ang mga reaksyon niya. Hehe! Sa palagay ko, alien ang manga author. Bumagsak lang siya sa Ja-pan at namulat sa mundo ng anime at katinapayan. Minsan umaabot na sa puntong di ko na magets yung overexaggeration nila. Siguro mga 8/10 pwede na. Maaasahan ko kaya yung mga baking tips nila? Minsan natutukso na akong subukan ngunit dahil wala akong oras, pera, determinasyon, skills at kaalaman sa pagbake, I will never know. Gusto ko sila bigyan ng award sa pagiging first of its kind sa kahibangan. Saan ka makakakita ng anime na sinali si Detective Conan, may Dragonball at One Piece pa? Hayop! Pati Naruto di pinalampas! Dahil dyan additional 1 pt! Saya nung mga spoofs nila. Maaksyon pa yung opening themes nila ha. Akala mo kung ano eh tinapay lang pala! Minsan nga parang gusto kong kurutin na sa pisngi si Kazuma. Type ko siya pag wala siyang headband. Behlat! Oh well, ganun talaga dahil ang paggawa ng tinapay ay isang seryosong bagay...

Stewardess: Chicken o ham?
Passenger: Chicken and ham.
Stewardess: Only one ma'am.
Passenger: Hmmm, bread!
(Yan ang tinatawag na bread winner. Winner pa rin ang bread!)

*****

BAKING IN DA FOOL HAUS

Click here to read the fool story.

Saka na lang...

2006-07-01T19:25:00.000+08:00

flashback
Dr. Alejandro: Nasaan si Jesus?
TP: Andito po.
Dr. Alejandro: Baka may iba ka pang kasamang tao dito?
TP: Kayo po.
(At matino na nga ako...)
end of flashback

Siguro July na ko papasok. Baka next year na rin ako gagraduate. Mahaba-haba pa ang panahon ko. Medyo tinatamad nga ako manood ngayon ng tv. Nasanay na ata kasing di manood nung nagkasakit ako kaya nawala na ako sa track. Magyayakitate nalang ako tapos itutuon ko nalang time ko sa pag-aaral para di masayang ang oras. (Wala pa naman akong bagong CPU kaya dito lahat ang atensyon ko.) Excited pa naman ako makapagcollege! Dahan dahan ko lang daw kukunin yung mga subjects. Age doesn't matter naman sa education diba? Ano ngayon kung matagalan, basta ang importante may natutunan.

O nga pala, nakwento ko na ba yung panaginip ko tungkol sa Yakitate Ja-pan? Ganito yun. Nanonood daw ako ng gabi. Theme daw ng contest ay paggawa ng tinapay na galing sa ingredients sa basura. Lahat ng kalahok ay nasa dumpsite. Sina Kazuma at Kyosuke magkasama, may dala silang sariling garbage bag at may tulak silang tig-isang kariton. *lols*

Naisip ko, balang araw gagawa ako ng mga mask na iba-iba ang design. Kakailanganin rin yan dahil sa pollution. Ang design: ilong ng baboy, ilong ng elepante, tuka ng manok, etc. Pwede ring anime design tulad kay Kakashi, Feitan, Kumo, Karaso o kaya naman kung gusto mo ng mas matinding proteksyon yung kapareho ng sa Power Rangers, Robocop o Spiderman. Magmumukha nga tayong pupunta sa costume party pero at least may style diba? Maari ko rin yan ipafashion show at gawing business!

June 23, 2006
Dumating na yung replacement juicer na pinapalitan namin sa States. Tamang-tama! Buti nga wala na kaming binayaran sa Las Pinas post office. Dapat nga babayaran namin yan dati ng mahigit 3000, pero dahil nagtatrabaho pala sa customs ang isang parent ng Southridge di na kami pinabayad. Lusot! Btw, di ko na naipadala yung reklamo ko sa XXX. Dapat dati ko pa nga sila inemail. Halos magtalo pa nga kami ni mama noon sa grammar kaya pinacheck pa namin kay papa. Ang problema nga lang eh sinoli na agad yung laptop. Ngayon, tinatamad na ako. Wala rin naman sa amin ang gustong lumabas sa tv eh. Hayaan nang Diyos ang manghusga sa kanila!

June 24, 2006
Naisip ko na kung pinakailaman ng SLE (Systemic Lupus Erythematosus) ang pag-iisip ko, dapat maging kalmado lang ako. Nagflare siguro dahil sa sobrang pag-iisip. (Kasalanan yan ng mga kurakot at ni Rizal- sapagkat ako'y kanyang pinagdusa sa kanyang malalalim at matatalinghagang wika. Old version kasi gamit kong book.) Pwede kasi apektuhan ng SLE ang any part of the body. Wah! Pinagtataksilan ako ng immune system ko! Oni gang, why? I was wrong na pinabayaan ko kayo noon. Kailan kayo magiging normal muli? Hay, naiinggit nga ako kina Kazuma, Luffy at Kouya kasi mga simple lang sila mag-isip. (Yan kasi brain ako ng brain!) Napansin kong pinaglaruan na naman ako ni Lord pero ok lang yun. Tulad ng isang kaibigan, pagtitripan ka paminsan-minsan pero di ka naman ipapahamak. Dapat siguro wag muna ako masyado mag-isip.

Nagpacheck up kami ngayon kay Dra. Yu. Ba't di pa raw ako mukhang monay? Kinokontrol ko kasi pagkain ko kaso tumaas ang cholesterol and triglycerides ko. Ganun talaga pagnakasteroids. Magiging moonface din ako after ilang days, nasa gibbous stage palang kasi ako eh.

MY RULES PARA DI MASYADONG TUMABA:
1. Wag magpabili ng kung anu-anong pagkain.
2. Wag pumunta sa grocery nang gutom or better wag na pumunta doon.
3. Wag kumain pag di oras ng pagkain.
4. Maging abala sa ibang gawain para di magutom.
5. Be vegetarian. Nakakabawas 'to ng calories at body odor, healthy pa!
6. Uminom ng maraming liquids, preferrably isang basong tubig, before or during meals para mabilis mabusog.
7. Mag-exercise at magpapawis.

Ngayon lang ako nakakita ng paniking lumilipad sa gabi. Cute! Naalala ko dalawang beses na rin ako nakakita ng patay na paniki. Isa sa harapan at likuran ng bahay namin. Para siyang prutas na may rugged edges.

June 29, 2006
Nagpacheck up ako sa neuro ko. Psychiatrist din pala siya. Pinapa-arterial duplex niya ako. Ang tanga ko kasi tinanong niya ako kung minsan daw ba nanghihina paa ko. Tumanggi ako. Sinabi ko ok ako. Nawala sa sarili ko na minsan nawawala na lang ako sa balance at mabilis mangawit ang mga paa ko. Basta may funny feeling sa paa ko na parang magaan lang. Tapos minsan nanginginig nalang kamay ko. Di ko naman masyado pinapansin eh kasi parang wala lang. Baka nasanay? Hay, antanga ko talaga. I doubt it kung matino pa ako ngayon.
Uminom rin ako ng blueberry juice for the first time. Ngayon lang uli ako nakakita ng rainbow nung hapon. Magsaya kayo, di pa tayo lilipulin ng Diyos.

..........

Recently nga napansin ko na kapag nagsusulat ako, nababaligtad ko minsan yung mga letters. Naku, baka may problema na ako sa nervous system ko! Napapansin ko pa nga na parang may kakaiba sa isip ko. Parang nananaginip na lang ako ngayon. Ang feeling ko di na ako tulad noong dati. Off medications na naman ako sa anti-anxiety drug ko. Di ko alam baka paraan na rin to ng Diyos para pagaanin ang pasanin ko. Kasi parang ever since nung araw na iyon parang nawala lahat ng sama ng loob, galit, takot, alalahanin at problema ko. Parang wala na ko masyado pakelam ngayon sa mga bagay na walang kakwenta kwentang problemahin o baka napagod at nagsawa na ang utak ko. Gusto ko ng rest, gusto ko ng peace of mind. Masarap pag di ka masyado nag-iisip ng kung anu-ano.

Mas masaya na rin ako pag nagbabasa ng Bible. Napansin kong mas nauunawaan ko na siya at naopen up ang mind ko sa mga bagay na di ko maintindihan o mababaw lang ang pagkakaintindi ko noon. Pag mahal mo Siya, ang pagdating Niya rito sa mundo ay magiging kasiyahan. Nakakatakot daw kasi ang katapusan ng mundo. Pero kung alam mong naging mabuti kang tao hindi ka magiguilty diba at saka bakit ka matatakot kung alam mong malinis ang konsensya mo? (Kaya nga dapat magsisi at humingi ng tawad pagkatapos ng araw at makipagbati na sa mga kaaway mo) Matutuwa ka pa nga dahil magkakaroon na ng panibagong mundo na may peace, justice, love and happiness. (May ozone layer na at malinis pa, hehe, tapos wala na kurakot, diba?) Makikita na natin si Jesus at maghahari na ang kabutihan sa mundo! Yehey! Ngayon alam ko na kung bakit good news. Sabi nga sa bible darating siya sa oras na di natin inaasahan kaya dapat ka laging handa. Hmm... ano kaya ginagawa ko pag nangyari yun? Aabutan ko kaya to?

*****

DA WESTSAYD ISTORY

Click here to read the fool story.